2025 voelde als één lange verjaardagskalender. Het hele jaar door werden er kaarsjes uitgeblazen in de Utrechtse en regionale muziekscene, soms uitbundig, soms ingetogen, maar altijd met dezelfde onderliggende vraag: hoe zijn we hier gekomen, en waarom doen we dit nog steeds?
De op een-na-laatste dag van 2025 is een mooi moment om terug te blikken op het Utrechtse muziekjaar. Door meerdere jubilea leek het jaar wel een lange verjaardagskalender. Dit jaar kende ook weer een aantal muzikale terugkeerders. Verschillende acts die ogenschijnlijk niet meer bestonden of een slapend bestaan leidden, beklommen het podium weer of brachten nieuwe muziek uit. 2025 was ook het jaar waarin het nachtleven, mentale gezondheid en protest regelmatig in het nieuws waren. Maar wie vierden jubilea, wat was volgens ons het beste concert en wie is de belofte voor komend jaar? Een overzicht.
De jubilea
In de zalen en clubs werd er goed gefeest. Koffie Leute blies tien kaarsjes uit met een bandavond en elektronische acts in De Helling. KABUL à GoGo vierde zijn eerste verjaardag met meer realisme dan glitter, en keek eerlijk terug op een jaar vol groeipijn en hernieuwd vertrouwen. Geinbeat tikte de dertig aan en deed dat met meer bezoekers dan ooit, een levend bewijs dat een vrijwilligersfestival ook na drie decennia springlevend kan zijn.
Ook in releases draaide het om verjaardagen. Pocket Knife Army vierde de terugkeer naar het albumformat met Midnight Masquerade, een plaat die klinkt als het gelijknamige nachtelijk verkleedfeest vol glam-electro, dansdrift en maatschappelijke reflectie. JustUs & De Litz pakten hun cadeau pas na tien jaar uit: Ignoring Elephants verscheen eindelijk en bewees dat goede liedjes rustig mogen rijpen voordat ze de wereld in gaan.
Tienjarigen waren er volop. Stranded FM vierde een decennium online radio, gedragen door community en liefde voor het medium. FLUOR blikte terug op tien jaar poppodium met trots, zorgen en de wil om die rauwe energie vast te houden. BASIS vierde het jubileum met een weekender, bestaande uit twee raves van tien uur. Modulation liet bij zijn tienjarig bestaan zien dat elektronische muziek ook na al die tijd dichtbij kan blijven.
Jongere verjaardagen lieten zien hoe snel dingen kunnen gaan: ZORA groeide in één jaar uit tot een hechte community voor vrouwelijke dj’s en House of Hiphop bewees in twee jaar zijn waarde als ontmoetingsplek.
Al die verjaardagen samen maakten 2025 tot een jaar van stilstaan én doorgaan. Want of het nu je eerste kaarsje is of je dertigste: blijven bestaan is misschien wel het mooiste cadeau.
De stoppers en terugkeerders
Het jaar begon met goed nieuws: Kensington, de band die geen introductie nodig heeft, komt terug. Wel met een nieuwe zanger, maar dus ook met nieuwe muziek en shows. In februari stond de band drie keer in een uitverkochte TivoliVredenburg; ook de Ziggo Dome werd moeiteloos uitverkocht. Iets later in het jaar keert een band terug waar we nóg langer niks van hadden gehoord: GEM. Ooit Utrechtse publiekslieveling, maar dat is ondertussen al twintig jaar geleden. Toch lukt het deze rockers weer om dat gevoel van twintig jaar geleden weer eens (en ook écht “eens”) in dB’s te ervaren.
Een terugkeer die in 2023 al enigszins werd aangekondigd, in 2024 werd verlengd met een EP, maar pas in maart 2025 officieel werd bekroond met nieuwe muziek, is de terugkeer van Solo. Ook hier moesten we een goede 15 jaar wachten, maar nu is de tandem Michiel Flamman en Simon Gitsels weer terug.
Net iets later dan Solo, stopte in 2013 Ponoka. Ook hier mogen we spreken van een soort-van-terugkeer. Leadsinger Rick de Gier is namelijk terug met een nieuw solo-album en bijbehorende theatershow. Op het album spelen gelukkig de andere Ponoka-leden ook een rol.
Helaas was het niet alleen een jaar van terugkeerders, maar ook van stoppers. Zo kondigde Willems Wondere Weiland aan dat na 23 edities, de 2025-editie van het uit de hand gelopen verjaardagsfeest de laatste editie zou zijn. Op zaterdag 5 juli vond deze editie plaats. Hetzelfde nieuws kregen we ook uit Amersfoort, waar de muziekzaak Rock-n-Roll Store aankondigde de deuren te sluiten. Nog een halfjaar langer dan voorheen verwacht bleven de deuren op donderdag, vrijdag en zaterdag toch nog geopend, maar op 1 juni sluit de zaak definitief.
De festivals
Net als voorgaande jaren bezochten we dit jaar weer veel festivals. Daartussen zaten oude of nieuwere bekenden zoals Bevrijdingsfestival Utrecht, dat na na aanvankelijke onzekerheid of de financiering rond zou komen toch doorging, de Popronde in Utrecht en Amersfoort, Loose Ends, HE:LEEN, twee dagen Into The Woods, Ska'd for Life, Vrijhaven Festival, Slam Dunk Festival, HET FESTIVAL van NAR, Ramblin Roots en Momentum. We gingen naar Vleuten voor Rapunzel Festival, en naar Hooglanderveen voor de, zoals eerder gemeld, laatste editie van Willems Wondere Weiland. Ook waren we bij het officiële openingsfestival van dB’s.
Onze collega's van 3voor12 waren bij Le Guess Who? en maakten daar dagverslagen en een top 15. Een van hoogtepunten was de albumpresentatie van Skander Jaïbi, mede-oprichter van het Uncloud Festival: "Jaïbi’s solistische elektronische soundscapes, afgewisseld met klassieke invloeden, vertellen een plotloos verhaal. Heel zacht, alles gericht op emotie. Verdriet, verlies, pijn. Met het koor voelt het zelfs soms religieus." 3voor12 Utrecht intussen schonk aandacht aan de optredens, voorstellingen, exposities en workshops in het Werkspoorkwartier van het gratis toegankelijke, gelijktijdige stadsprogramma U? dat zich focust op lokale en creatieve communities.
Dit jaar dienden zich ook weer nieuwe festivals aan, onder andere Filthy Folk Festival, FitFest (waarover later meer) en Zon op Beton.
Meest indrukwekkende nieuwkomer is Duister Collectief, een tweedaags festival met gelijkgestemde Nederlandse underground (post)metal-, hardcore en screamobands. Uit ons verslag: "De bands op Duister Collectief zijn niet willekeurig bij elkaar gezet. Ze delen verschillende schakeringen van dezelfde muzikale achtergrond, maar meer nog lijken ze gedeelde waarden te hebben. Deze combinatie zorgt voor een hechte gemeenschap. De muziek is dan misschien duister, donker en hard; de sfeer is juist gemoedelijk en sympathiek." Dat het hier gaat om een hechte gemeenschap komt ook zeer duidelijk naar voren in ons uitgebreide achtergrondartikel over het collectief. Vorige week is overigens een tweede editie van het festival aangekondigd, die plaatsvindt in het een na laatste weekend van augustus.
De shows
Ook dit jaar waren er op de diverse podia weer veel mooie optredens te zien van lokale, nationale en internationale artiesten. Van die laatste categorie kunnen we bijvoorbeeld Cameron Winter in TivoliVredenburg en Deafhaven in De Helling noemen als bijzondere shows die de bezoekers lang zullen heugen. Geese-frontman Cameron Winter gaf met alleen een piano een ontwapenend minimalistisch optreden in de Ronda. Deafheaven speelde in juni in een ramvolle De Helling en 3voor12 Utrecht was erbij: "Bij de intense momenten die de band tijdens hun set teweeg brengt is er één woord dat steeds op blijft komen: extatisch. Zowel de muziek, als het publiek dat tijdens het optreden keer op keer euforisch hun handen in de lucht blijft slingeren. Zo toont Deafheaven zich als een band van wereldklasse, die in de knusse zaal van De Helling een show geeft die lang zal bijblijven."
Meer lokaal maakte het optreden van Eefje de Visser in het Amersfoortse openluchttheater Bosspot indruk. De Visser trakteerde de bezoekers op haar fenomenale ‘Heimwee’-show in een intieme setting. En hoewel ook deze show prachtig gechoreografeerd en gestileerd was, pakte ze het publiek vooral in wanneer ze dichtbij komt en met het publiek danst in de regen en in de modder.
De albums
Immen maakte volgens onze redactie het album van het jaar. De introspectieve Fries- en Engelstalige liedjes van debuutalbum Nimmen (Niemand) maakten indruk op veel van onze redacteuren. "Mijn muziek is introspectief, soms dromerig, soms met een donker randje", vertelde ze in een interview rond het verschijnen van het album. "Ik hou niet zo van hele vrolijke muziek, maar ik hoop wel dat mijn liedjes troostend kunnen zijn voor anderen."
De plekken twee tot en met vijf waren voor The Yearlings, I Am Oak, Future Husband en Girls to the Front. De volledige top 10 en alle individuele jaarlijstjes vind je hier.
De belofte
Zoals elk jaar doen we ook een voorspelling voor de artiest of band die je volgend jaar écht moet zien. Voor 2026 is dat Fit. De Utrechtse postpunkband had in 2025 al een tourschema waar je u tegen zegt, maar dat maakt de jongens van Fit niets uit. Zo speelden ze maar liefst 36 (!) shows tijdens de Popronde, stonden ze op Noorderslag, brachten ze een EP uit genaamd Miracles Might Happen en organiseerden ze een hierbij toebehorend mini-festival: FitFest. Het maakte in 2025 niet uit waar je Fit neerzette, het resultaat was hetzelfde: een bezwete, tevreden zaal die geen puf meer over denkt te hebben, totdat er toch nog een nummer, met toch nog een moshpit, uit wordt geperst.
In 2026 vindt ook FitFest weer plaats: donderdag 19 maart, in De Helling. Dit jaar is de line-up iets internationaler dan de eerste editie, met bands als Bones Ate Arfa en Native James. Volgens de eigen website hoopt de band ook op Lowlands te staan; genoeg kans om ze live te zien dus.
Het nieuws
Een aantal onderwerpen waren in 2025 meerdere keren in het nieuws: het nachtleven, mentale gezondheid en protest.
Nachtleven
In ons vorige jaaroverzicht was er al veel aandacht voor het nachtleven. Dit jaar zagen we onder andere de lancering van de campagne “Ook achter deze drempel gaan wij niet over grenzen”. Daarin bundelen verschillende uitgaanslocaties hun krachten met één duidelijk doel: het tegengaan van grensoverschrijdend gedrag en een nacht creëren waar iedereen zich veilig voelt.
In 2025 werd er ook veel gesproken over de nachtvisie van de gemeente Utrecht en de problemen waartegen clubs en organisaties in de praktijk nog tegenaan lopen. Na meerdere debatten nam de gemeenteraad op donderdag 20 november zeven moties aan die de Utrechtse nachtcultuur moeten versterken. Deze moties gaan o.a. over het beschermen van bestaande nachtlocaties, veilig clubben, beter samenwerken tussen verschillende gemeentelijke domeinen en een onderzoek of een jaarlijks Utrecht Dance Event wenselijk en haalbaar is.
In Amersfoort ging Club PAAP van start. Een reeks clubnachten op een nieuwe locatie die volgens nachtburgemeester Lisa Bast "een doelgroep aanspreekt, die op dit moment geen ruimte vindt, en het dus zoekt in andere steden". Vlak voor het einde van het jaar vond in De Helling de tweede editie plaats van UUUnight, een nieuw 16+ clubconcept dat jongeren een eigen plek in de Utrechtse nacht wil geven. "Als deze editie in De Helling iets duidelijk maakt, dan is het dat jongeren niet alleen komen opdagen, ze nemen de nacht ook echt in bezit", schreven we.
Mentale gezondheid
Ook is er steeds meer aandacht voor mentale gezondheid. Op donderdag 6 februari 2025 opende de Centrale Bibliotheek in Utrecht haar deuren voor de eerste editie van Moedt: een evenement van kunstenaar en muzikant Lenny van Hout dat mentale gezondheid bij jongeren bespreekbaar wil maken. Op donderdag 22 januari 2026 vindt er een nieuwe editie plaats van Moedt.
In het voorjaar onderzochten we met Ontaard-drummer Mart Lier hoe je met elkaar over zelfmoordgedachten praat. Aanleiding daarvoor is de oproep van Lier, voorafgaand aan een optreden, om goed op elkaar te letten en over mentale gezondheid te praten. Aanleiding daarvoor was de zelfdoding van HOOFS-zanger Ramón van Geytenbeek. In oktober vond A NEW TATTOO plaats, een festival dat veiligheid en ruimte bood om persoonlijke ervaringen van het verlies van een dierbare door zelfdoding te delen en dat muziek en verhalen inzet als helende kracht.
Aan het eind van dit jaar organiseerden de andere leden van HOOFS Out of Place, een evenement om Ramón te eren en vieren. Dat werd een hele mooie en waardige avond met optredens van zes punk- en metalbands, indrukwekkende sprekers (waaronder HOOFS-gitarist Thomas Huikeshoven en Lucky Fonz III) en er was extra aandacht voor mensen die zich niet op hun plek voelen. De opbrengst van de avond ging naar het 113 Fonds. Eerder vertelde Thomas Huikeshoven aan ons over het verlies van Ramón en wat hij met dit evenement wilde bereiken.
Ook in gesprekken met andere muzikanten kwam dit onderwerp regelmatig aan de orde, zoals bijvoorbeeld in het gesprek met Vos Ploeg (zanger) en Laurens Klep (drummer) over het nieuwe album van hun band Bowl.
Protest
Protesteren in of met muziek is helemaal terug. Er is dan helaas ook voldoende om tegen te protesteren of voor te strijden. De deels Utrechtse band State Power zegde eind mei zijn geplande optreden op Zwarte Cross af uit protest tegen de eigenaar, de Amerikaanse investeerder KKR. De beslissing van de band volgde op de groeiende kritiek van meerdere artiesten en bands op de controversiële investeringen van KKR. Veel artiesten vinden dat deze lijnrecht tegenover de normen en waarden van hunzelf en die van de cultuursector staan. Ook moet de strijd voor inclusiviteit nog altijd hard bevochten worden, zagen we begin juni in EKKO bij Pride = Punk (pt. II).
De Utrechtse poppodia TivoliVredenburg, EKKO, De Helling en dB’s organiseerden in juni samen met Oxfam Novib Don’t stop talking about Palestine. Het resulteerde in een avondvullend programma met naast muziek ook dans, cultuur en inspirerende sprekers. Begin oktober, en vlak voor de grote Palestina demonstratie in Amsterdam, releaste Het Laatste Woord de single 'Menselijke Waardigheid', een Nederlandstalige protestsong over de genocide in Gaza en de oorlog in Oekraïne.
Een maand later waren we bij Sophie Straat in ACU. Uit ons verslag: "Sophie Straat heeft veel te vertellen. Allereerst over de grote maatschappelijke problemen van nu, met voorop de strijd tegen het nieuwe fascisme, dat weer uit alle smerige riolen opkomt. Het geweldige Engelstalige(!) nummer 'Let me tell you something 'bout my country' is een vlammende aanklacht met de activistische allure van het vroegste werk van The Ex."
Ondanks die goede initiatieven lijkt de aandacht voor de genocide in Gaza aan het eind van 2025 toch min of meer van de radar verdwenen en staat Oekraïne misschien wel onder grotere druk dan ooit. Tijd voor nog meer protest in 2026.