Album van de Week (36): LCD Soundsystem Album van de Week (36): LCD Soundsystem

Een nieuw begin met een obsessie voor het einde

, Cécile van Wijnsberge

Is dit een goed idee? Kan LCD Soundsystem na zo'n spectaculair einde, zo'n volmaakte buiging, weer bij elkaar komen? Geen wonder dat James Murphy misselijk werd van het idee, maar de muziek die hij schreef vroeg erom. 'Voel je je er ongemakkelijk door?' vroeg Bowie. 'Goed – dat moet ook. Je moet je ongemakkelijk voelen.'

En zo geschiedde. LCD Soundsystem is terug. De reacties op de reünie zijn bewijs van de grote betekenis die de band voor velen heeft gehad: enerzijds jubelend, anderzijds gedesillusioneerd, kwaad zelfs. Hoe hebben ze ons zo voor de gek kunnen houden? We hebben gehuild, gerouwd om een tijd die nooit terug zou komen. En nu, alsof het niets is, staat LCD Soundsystem op uit de dood. En eigenlijk kon het ook niet anders: dat aangekondigde einde was te perfect. De documentaire, die laatste show op Madison Square Garden – al voor de eerste noot gespeeld was een legendarische gebeurtenis, een 'I was there'-moment pur sang. De cirkel was té rond voor een band die altijd draaide om neurose, nostalgie, zelfbewustzijn en, jawel, ongemak.

In 2002 noemde Murphy zichzelf op 'Losing My Edge' al te oud voor een steeds hipper wordende scene, maar toen kon hij nog minachtend grinniken om de jonge gastjes die dachten de revolutie te ontketenen. Met die eerste single begon de zelfgeschreven mythe van LCD Soundsystem: een band die oud is geboren, die van de zeurende snob van middelbare leeftijd ineens het toppunt van cool wist te maken. De band die vanaf het begin geobsedeerd was door het einde: al bij het eerste album, toen Murphy 32 was, vertelde hij in interviews dat hij zou stoppen voor zijn veertigste. Daarmee sprak hij eigenlijk een omgekeerde profetie uit, zoals LCD Soundsystem vaker zou doen. Je carrière inzetten met roepen dat je te oud bent, het einde aankondigen als je net bent gestart, een grandioze finale teniet doen door gewoon weer opnieuw te beginnen.

Dus met Bowie's zegen is er nu American Dream, een nieuw begin dat bijna alleen maar gaat over eindes. Het einde van een vriendschap, van een relatie, van een explosieve kunstscene in het New York van de jaren '00. De dood van een mentor en van muzikale idolen, het einde van LCD Soundsystem zelf. American Dream drukt bij vlagen dan ook zwaarder op de borst dan we van de band gewend zijn. Maar bovenal is dit album weer een collectie denderende, sprankelende, humoristische, waanzinnige songs.

(Tekst gaat door onder de video)

'LCD is a band about a band writing music about writing music', grapte Murphy ooit. Ook op American Dream borduurt Murphy voort op zijn traditie van meta-songwriting: 'tonite' is een dansbare hit over de nietszeggendheid van dansvloerhits, inclusief catchy vocoder-hook. 'I've heard it before – and it sounds like the 90s', bijt Nancy Whang op 'other voices'.

De angst die de sarcastische ondertoon van 'Losing My Edge' vormt, is op 'change yr mind' een oprechte zorg geworden: 'I've got nothing left to say (...) I'm not dangerous now, the way I used to be once (…) I'm just too old for it now'. Op die track verlangt LCD ook muzikaal naar vergane tijden: in de snerpende gitaar en kale, bijna-funky beat hoor je Bowie's werk uit de jaren '80, schurend en dansbaar tegelijk.

'how do you sleep?' is een ijskoude oorlogskreet, gericht aan Murphy's voormalige zakenpartner Tim Goldsworthy. 'black screen' is juist ingetogen, een spinnende krauty ode aan Bowie, die voor Murphy een vriend en een mentor was. Murphy tekent met American Dream zijn eigen ervaringen en neuroses op hyperspecifieke wijze op, maar wel op zo'n manier dat we allemaal voelen waar hij het over heeft. En naast het kiezen van precies de juiste muzikale referenties is dat eigenlijk altijd de kracht van LCD Soundsystem geweest: het universeel verwoorden van een specifiek ongemak.

LCD Soundsystem

2001 James Murphy, Tim Goldsworthy en Jonathan Galkin beginnen platenlabel DFA Records
2002 Formatie LCD Soundsystem, eerste single 'Losing My Edge' 
2005 Debuutalbum LCD Soundsystem, twee Grammy-nominaties
2007 Sound of Silver (album), nog een Grammny-nominatie
2010 This is Happening (album), aankondiging einde van de band
2011 'Laatste' show in uitverkocht Madison Square Garden
2012 Docu Shut Up and Play the Hits over de afscheidsshow
2015 Kerstsingle 'Christmas Will Break Your Heart'
2016 Aankondiging reünie, headline shows Coachella en Lowlands
2017 American Dream (album)

'You should be uncomfortable', roept Murphy in de laatste seconden van 'other voices'. Bowie zei het tegen hem, en nu zegt hij het tegen ons. Soms moet je gewoon precies het omgekeerde doen van wat je van plan was. Soms moet je niets plannen en gewoon dingen doen. De ongemakkelijkheid die daaruit voortkomt moet je niet alleen doorstaan, je moet hem vieren.

nu op 3voor12