Iedereen blikt terug aan het einde van het jaar, sommigen met de platen of cd's en optredens van het jaar, landelijk of zelfs wereldwijd. Anderen, zoals wij, houden het dichter bij huis. De redactie van 3voor12/Breda blikt terug op concertjaar 2018: wat waren de persoonlijke hoogtepunten van afgelopen jaar in Breda en omgeving?

Tessa Gorissen

Feuerengel

Feuerengel - Chassé Theater 

Mijn absolute hoogtepunt dit jaar was Feuerengel in het Chassé Theater. De officiële coverband van Rammstein staat erom bekend dat zij alles uit de kast halen om de bombastische show van de Duitse metalband na te maken. Dat hebben de mannen goed laten merken. Vanaf de eerste minuut een hoop vuur, spektakel en een goed in elkaar gezette show. Alle hits kwamen deze avond voorbij, waarbij alle verkleedpartijen, vlammenwerpers en het vuurwerk niet konden ontbreken. Een fan die over het publiek mocht crowdsurfen met een opblaasboot en een zanger die over het publiek piste met een plastic piemel aan een tuinslang blijven nog lang bij de bezoekers in het geheugen denk ik. Boven alles: een gratis sauna is nooit verkeerd. Dus het vuur kwam voor velen als geroepen. Ontspannen de zaal uit? Misschien niet helemaal, maar alle poriën waren weer geopend en het lichaam ontgiftigd. Daarom verdienen ze van mij een plek in het jaarlijstje dit jaar.  (artikel)
 

Max Fransen

MARCH

MARCH - De Avenue

Geboren in Breda, maar per direct de drang gehad om de wereld te ontdekken! March heeft niet stil gezeten. Vol energie heeft deze band in Nederland, België, Duitsland, Frankrijk en de UK gespeeld. En de rauwe up tempo  en eerlijke punkrock georiënteerde sound laten horen. Op het podium spat de energie er vanaf, mede door de gitarist en de bassist die zowat bezeten lijken door gitaar en muziek, de strakke drums en rauwe vocals. Begin 2018 Stond March weer thuis in Breda, ditmaal bij Last Man Standing in De Avenue en dit was het startschot voor een mooi jaar voor de band. Later in het jaar zouden ze namelijk nog op onder andere Jera on Air, Brakrock, Punkrock Holiday, voorprogramma The Living End, en als toetje niks minder dan als voorprogramma van NOFX in een uitverkochte Melkweg spelen! (artikel)

Anouck Bosma

Wende

Lafontaines - Mezz

Voor mij was het dit jaar lastig om drie hoogtepunten te kiezen omdat het er ontzettend veel waren. Uiteindelijk heb ik gekozen voor drie concerten die allemaal in Mezz waren. Mijn favoriete concert vond ik in de kleine zaal van de Schotse band The Lafontaines. Voordat ik naar dit concert ging, had ik nog nooit van ze gehoord, maar de energie van de band en hun mix van rock, pop en hiphop vond ik heel tof. Ook was het mooi om te zien hoeveel fans er in de zaal stonden die enthousiast aan het meedansen waren met de band, vooral op de nummers ‘Common Problem’ en ‘Castles’. Ook sprong zanger Kerr Okan aan het einde van het concert het publiek in om letterlijk samen met de fans te dansen en ze mee te nemen in hun muziek.

(de foto is van Anoucks nummer twee in 2018: Wende)

Manoek Lambregts

Ploegendienst

Surf & Turf Outdoor - Pier15

Ja, ja. Dit is geen concert. Ik snap het, maar deze hele dag was een hoogtepunt (oké, minus St. Tropez dan, die hadden dat weekend beter op Pinkpop kunnen staan). Een hele ervaring kun je niet opbreken in verschillende blokjes zoals bijvoorbeeld een reep chocolade. Dat verandert de ervaring, namelijk.

Anyway. Op m’n favoriete concertlocatie van Breda staan de hele dag herriebands geprogrammeerd die op het randje van onbekend en klaar voor het grote publiek zijn. Zonnetje erbij, nog meer clichés erbij, succes gegarandeerd.

Ploegendienst verbaasde me. Iemand als Ray Fuego kan onverwachts uit de hoek komen, maar dit was precies de juiste hoek. “Beuken, vallen, oprapen en verder raggen”, zoals in onze recensie staat, vat het optreden buitengewoon goed samen.

En het is de laatste keer dat ik m’n favoriete lokale bandje Mexican Surf heb gezien, en waarschijnlijk ga zien. Ik schreef in de recensie dat dit hun doorbreekmoment was, zo tof vond ik de show, maar zanger Jules Trum voelt het niet meer met deze band en de groep besluit om te stoppen. Een optreden dat fijn was, krijgt nu nog een melancholisch randje erbij.

Daarnaast heb je nog Abdomen, Is Bliss en Niko. Drie ontdekkingen om de dag compleet te maken. Abdomen hebben we geboekt voor Popronde in Mezz, de platen van Is Bliss heb ik nog een aantal keren opgezet en bij Niko op Misty Fields ben ik toch even gaan kijken, ook al was ik daar helemaal niet voor de muziek, maar aan het werk voor een artikel over duurzaamheid op festivals. Deze festivaldag is dat als een video’tje in mijn hoofd afspeelt als je vraagt naar de beste momenten van 2018, zo levendig is de herinnering. (artikel)

Magnus Gommers

Ploegendienst - Surf & Turf Outdoor

Een jaar zonder concerten van Grey of Onderstroom, dan weet je dat je voor de betere chaos bij Pier 15 moet zijn. En het absolute hoogtepunt is dan de inmiddels vierde editie van het Surf en Turf festival waar Ray Fuego met zijn Ploegendienst nog geen twintig minuten nodig had om de boel af te breken. Klikos in de pit! (artikel)

Daniël Hereijgers

Outlet Drift

Outlet Drift - Pier 15

“Je had erbij moeten zijn…” Een groter cliché is niet denkbaar bij het omschrijven van een optreden. Maar soms is het waar. Hoe verklaar ik anders dat een band die in het Taiwanees en Amis zingt bovenaan mijn jaarlijstje staat? Outlet Drift was zelfs pas op het laatste moment toegevoegd aan weer een fijne Surf & Turf in Pier 15 met de bekendere namen The Black Marble Selection en Levitation Room? Ik grijp terug op mijn recensie van het optreden: “Broer Wusang (gitaar, zang) en zus Putad Pihay (bas, zang) maken met neef Kurt Ken (drums) werkelijk eigenzinnige en te gekke muziek: een mix van noise, pysch, grunge, folk en punk rock vermengd met eigen en traditionele teksten uit de Amis cultuur van Taitung, in het oosten van Taiwan. De dynamiek en tempo in de songs zijn haast onvoorstelbaar en stijlen wisselen elkaar vaak af. Allen zijn meester in hun instrument. Het gezang van de Wusangs is al even dynamisch en gaat soms over in gekrijs en geschreeuw. Al dat gewissel en al die genres klinkt in theorie verwarrend, het is onmiskenbaar Outlet Drift. Het optreden is intens, soms superzwaar en noisy, dan weer relatief ‘normale’ punk en grungy, Outlet Drift is een verpletterende ervaring, ook al versta je er niets van.” (artikel)