Dit zijn de genomineerden voor de 3voor12 Award

Luwten - Luwten

Palmbomen II - Memories of Cindy

Wende - Mens

© Wende

Op haar nieuwe album Mens gaat Wende Snijders van het theater naar de popzaal. Hoewel: de grandeur van Carré blijft altijd dichtbij. Wende steekt liever een gesproken monoloog af dan dat ze een hitrefrein probeert te schrijven. Mens gaat over mens-zijn in alle breedte, diepte en gekte, ondersteund door bijzonder spannende elektronische arrangementen. Van de dwingend trage industriële groove van ‘Deze Gin’ tot de intieme ballade ‘Vrij Me’. Wat betekent het om mens te zijn? Een veel te grote vraag natuurlijk, dat weet Wende zelf ook wel, maar ze gaat hem wel stellen. Antwoorden heeft ze niet, maar een ding weet ze wel: ze wil het niet alleen doen.

Canshaker Pi - Naughty Naughty Violence

© Canshaker Pi / Excelsior

Haron - Wandelaar

© Queeste

Met zijn wonderlijk mooie pianoklanken weet Haron Aumaj de hele ruimte te vullen. Vanuit het niets was Wandelaar er opeens, en vanuit het niets gaf Pitchfork de plaat een dikke 8.0. Het album doet vaak denken aan de meest introverte en rustgevende piano-muziek van Ryuichi Sakamoto en Brian Eno. Hij gebruikt de galm als apart instrument, laat het als orkest aanzwellen en de pianotoetsen overspoelen en gebruikt abstracte elektronica om de plaat niet oversentimenteel te maken. Dat is sowieso het knaptste aan Wandelaar: in een tijd dat ambient vooral synoniem staat aan kitscherige slaap- en concentratieplaylists, weet hij precies de juiste snaar te raken.

Ronnie Flex - Nori

© Ronnie Flex / Top Notch

Altin Gün - On

© Altin Gün / Les Disques Bongo Joe

Een stel stoffige platen uit Istanbul, een obsessie met decennia oude Anatolische muziek, oproepjes op de ruiten van Turkse groentezaken: zo ontstond Altin Gün. De zes leden, deels Nederlands en deels Turks, werden samengebracht door bassist Jasper Verhulst. Anatolische muziek was de basis: Turkse muziek uit de jaren ’60 en ’70 gemaakt door vrijzinnige muzikanten die zich lieten inspireren door The Doors en Led Zeppelin. Op hun beurt maken de leden van Altin Gün hun eigen interpretaties op klassiekers en obscure vondsten uit het genre, op spannende, funky-psychedelische wijze.

Naive Set - Naive Set

© Naive Set

Jacin Trill - Happyland

© Jacin Trill

Het meest merkwaardige debuut van het jaar was waarschijnlijk Happyland, de mixtape waarmee Jacin Trill uit Hoorn zichzelf op de kaart zette. In dit mythische land klinkt suikerzoete mompelrap met heliumstemmetjes, waar je zelf de cartoons zou kunnen tekenen. De beats van 808milli zijn al even herkenbaar, met zijn lichtvoetige synthesizers schildert de producer in alle kleuren van de regenboog. Op Happyland hoor je een stijl die eigenlijk wereldwijd uniek is. Geen wonder dus dat Trill ook in de VS aardig viraal is gegaan en tracks maakte met de Amerikaanse Soundcloudrapper Ugly God. En dan hebben we het nog niet eens gehad over het megavrolijke prijsnummer ‘Kspreyopjebytch’!

Ray Fuego - Zwart

© Ray Fuego

Steffi - World Of The Waking State

© Steffi

Steffi is het type dj en producer dat eigenlijk veel meer liefde verdient, want ze behoort tot de absolute wereldklasse. Inmiddels is ze al jaren woonachtig in Berlijn, resident van de Panoramabar en brengt ze haar platen uit op het vooraanstaande label van Berghain: Ostgut Ton. Dan is haar derde album World Of The Waking State ook nog haar allerbeste: het is waanzinnig diep en spacey, met veel ruimte voor melodieën die zich langzaam maar zeker in je hersenpan nestelen. Ze put duidelijk uit de hoogtijdagen van de Artificial Intelligence-serie van Warp en de melancholische electro van Drexciya. Ook belangrijk: het voelt niet als een ode aan de legendes uit de jaren negentig, maar als een eigen, hedendaagse toevoeging. 

JOHAN - Pull Up

© JOHAN