“Van laaghangend fruit kun je ook jam maken”, grijnst Tristan, medeorganisator van jamsessie de Verboden Vruchten Jam. Tristan is een opvallend figuur met zijn lange staart en kekke zonnebril, die hij ook binnen ophoudt. Hij is er vanaf het begin bij en jamt als muzikant zelf geregeld mee. Over de aard van deze jamsessies is hij helder: toegankelijkheid staat voorop. Of je nou twee akkoorden kent of moeiteloos als Slash soleert, iedereen is welkom. Geen vast recept, juist diversiteit en vrijheid zorgen voor de perfecte smaak.
We zitten in de bar van het Muziekhuis, omringd door posters, versleten leren banken en prijslijsten waarop bier nog twee vijftig kost. Het voelt alsof we in een tijdmachine zijn gestapt. “Het is hier nog 2001”, zegt Tristan. In het komende halfuur reizen we door diezelfde tijdcapsule, dwars door de rijke geschiedenis van de Verboden Vruchten Jam.
Roots van de jam
De sessie begon twintig jaar geleden in het iconische Bar & Boos, een cultuurpodium in de Vrijplaats Leiden, het voormalige kraakpand aan de Koppenhinksteeg. De sessie heette toen nog anders en zwierf sindsdien langs verschillende locaties. Wat altijd bleef was het vrije, onvoorspelbare karakter.
“Het is totale vrijheid. Muzikanten komen samen en de muziek stopt nooit. Soms hoor je zeven gitaristen, soms zijn het twintig trommels die lekker meetikken”.