Dit waren onze favoriete sets van Amsterdam Dance Event 2026

© Sven Bijma

Een Fransoos die met z’n cinematische techno normaliter eerder beneden zou staan (stond-ie vorig jaar ook), maar nu zijn set opbouwt vanuit een wat housier geluid.

© Stephan Wolven

Vandaag staan ze voor het eerst samen achter de draaitafels, maar dat zou je niet zeggen. Rond één uur knallen ze al zware, duistere EBM met vette baslijnen door de zaal, vol ups en downs, en geen moment zakt het in.

© Stevy Vergouwen

Al vanaf haar derde plaat wapperen de househandjes in de lucht en wordt er uitbundig gedanst, stralende koppies verlicht door de lichtbalken onder het lage plafond.

© Timo Pisart/3voor12

Over de afgelopen drie uur koerste Blanken beheerst langs dubtechno-platen uit de jaren nul, voorbij zwoele deephouse, en nu versiert hij het ochtendgloren met minimalklassieker ‘Typerope’. Prachtig, hoor.

© Stephan Wolven

Het blijft spannend als 2manydjs 3manydjs wordt. Meestal wordt dat wat rommelig, maar vanavond blijft het fier overeind. De broers staan in hun witte overhemden als laboranten iets te brouwen, Tiga kruidt het geheel. Filtertje dicht, volgende track, en na geen dertig seconden gaat het stokje alweer over. Ze manoeuvreren soepeltjes langs elkaar heen, er komt geen woordenwisseling aan te pas.

© Lex Haak

Rond twintig over drie klinkt het even bijna alsof er live wordt gespeeld: verschillende onderdelen grijpen in elkaar, totdat een drumroffel over het geheel heen ratelt. Vervolgens legt Tomiee een groovy minimaltechnoplaat op de draaitafel, terwijl De Kunovich rustig doorgaat met zijn USB-selectie. Dan duikt ‘Shiny Disco Balls’ van Who Da Funk op, en alleen de titel lijkt al voor dit interieur geschreven.

© Timo Pisart

Er is nauwelijks ritme te ontwaren in de klanken die hij produceert. Eerst op een soort elektronisch gemodificeerde viool, die hij samplet en loopt totdat er een wijds orkest ontstaat, een beetje a la Stars of the Lid.

Dan pakt hij er een… stoeptegel bij?! Ja, echt, DjRUM aka Felix Manuel heeft allerlei zelfgebouwde instrumenten meegenomen, vaak uit natuurlijk materiaal: wanneer hij met een kleiner steentje over die stoeptegel schaaft, klinkt er een naar beneden dwarrelende notenregen. 

© Stef van Oosterhout/Awakenings

Samen knallen ze er meteen vol in, om vervolgens langzaam maar zeker steeds dieper af te dalen. Met diepe kicks en bliepjes in alle denkbare frequenties weten ze het publiek in een soort hypnose te brengen. Ben Klock lijkt flink wat nieuwe tracks uit te testen, terwijl Philippa Pacho doet waar ze zo goed in is: verschillende lagen bliepjes en diepe kicks samenbrengen tot een hypnotiserend geheel.

© Stephan Wolven

Twee doorgewinterde dj's met een sigaretje in de mondhoek mixen zo soepel dat je pas na een tijd beseft dat dit een back-to-back is. Een baslijn gaat ergens heen, en de ander schuift er een synthlijn of vocal uit een heel andere track overhee.  'A1' van Eduardo de la Calle is het moment waarop het knapt: bijna acht minuten uitgespeeld, met een distorted vocal die de zaal sommeert: make your transition.

© ORIOL REVERTER

Zijn set is een regelrechte masterclass in diepe techno, overweldigend goed. Van rauw tot hypnotisch, dubby tot funky, met die hypnotiserende, diepe puls als de rode lijn van zijn set. Ga vervolgens eens een halfuurtje Shazammen (met andere nerds in je oor, of je later alsjeblieft die track-ID’s kunt doorsturen?), en besef dat tal van de sleutelplaten van the man himself zijn, onder één van zijn vele aliassen. Puur machtsvertoon!