ADE26: Klangkuenstler plakt 10.000 telefoons af in Ziggo Dome

Een doorgewinterde Amsterdamse raver, die spaart clubstickers op de achterkant van zijn telefoon, want in undergroundclubs is het inmiddels gemeengoed: geen video’s, geen foto’s, en dat verbod wordt gehanteerd via stickertjes op je smartphone. Ook de rest van de dancewereld raakt er inmiddels van overtuigd dat telefoons op de dansvloer helemaal kut zijn: Loveland’s Burst weert telefoons, tijdens Lane 8 in de Kromhouthal moest je ‘in het moment zijn’, en Klangkuenstler plakt voor zijn 7 uur durende OUTWORLD-marathonset in de Ziggo Dome de dik 10.000 telefoons af van de veelal jonge bezoekers.

Best opmerkelijk, want deze absolute hardtechnoking dankt zijn immense populariteit mede aan het algoritme, aan de eindeloze stroom filmpjes van uitzinnige dansvloeren op Instagram en TikTok. Hij is een van de eerste hardtechno-dj’s van de nieuwe generatie die op eigen kracht arena’s uitverkoopt, volgend jaar zelfs een eerste voetbalstadion in Düsseldorf. Maar nu wil hij dat zijn publiek de show niet meer via die schermen beleeft. Nee, hij wil dat het DANST.

Vol overgave dansen

En eerlijk: ik heb in al die jaren ADE in de Ziggo Dome (bij Reinier Zonneveld, Black Coffee, Solomun, Afterlife) het publiek nog nooit zo massaal en vol overgave zien dansen als vannacht bij Klangkuenstler. De bad boys met tatoeages van hun nek tot hun kruin, de jonge gastjes die bij de wc alvast verzuchten dat dit de laatste keer wordt dat ze vannacht nog kunnen pissen: ze staan vanaf de allereerste tot de allerlaatste plaat op de vloer kapot te gaan. Een verrassende hoeveelheid cowboyhoeden (kennelijk is dat een ding in de hardtechno?). Hier en daar nog een tuigje, maar er is aanzienlijk minder fetish wear dan je een paar jaar geleden zag. Tegelijkertijd staan er nul Suzans en Freeken in de zaal, IEDEREEN heeft begrepen dat je geen wit shirt aantrekt naar zo’n megarave. Of nou ja, op die ene dude daar na, maar die heeft zo’n absurde skibril op dat het toch wel weer oké is.

De OUTWORLD-productie helpt mee (Klangkuenstler vliegt de wereld over met zijn eigen productie): die is niet teveel op de stage georiënteerd. De focus ligt op drie enorme lichtinstallaties (laten we het kroonluchters noemen?….) die over de lengte van de zaal hangen en een overrompelende hoeveelheid wit licht door de Ziggo Dome flitsen. Klangkuenstler staat in een Boiler Room-achtige constructie, omringd door drie verdiepingen aan ravers. Er is wel een mega-scherm achter de dj-booth, maar dat wordt eigenlijk nauwelijks ingezet, en als er wat te zien is, dan zijn dat abstracte, vage beelden die de lichtshow onderstrepen.

Begint het te knetteren

En die muziek, die helpt natuurlijk ook mee. Vaak wordt hardtechno-dj’s verweten dat ze maar één versnelling hebben (en dat is de zesde), dat ze de versterker vanaf het begin op 11 draaien. Maar je kunt van Klangkuenstler wel degelijk zeggen dat hij in de eerste drie uur vannacht de boel ‘warmdraait’. Ja, vanaf het begin op 150 BPM, dat wel, maar de platen die hij draait zijn eerder hardgroove dan hardtechno: loopy, vol korte opzwepende vocale sampletjes, zonder grootste drops. Geen stomme edit van ‘Gypsy Woman’, maar een vurige, omhoog gepitchte ‘Knights of the Jaguar’, geen flauwe pop-remixes maar ’Something for your Mind’, de sample die Speedy J in de nineties grootmaakte met zijn ultieme rave-classic. Begint het te knetteren in een tune? Dan zien we ook bliksemschichten voorbij schieten op dat megascherm.

En dan, na bijna drie uur wit licht, kleurt de Ziggo Dome opeens bloedrood voor het dystopische ‘Die Weltt Brant’, een van zijn grote anthems. De wereld brandt, maar ‘so viel leichter, wenn wir zu zweit sind’. Vrij vertaald: alles wordt draaglijker wanneer je samen bent. Het is een krachtig moment, en vanaf dat moment gaan echt alle vuisten in de lucht. De jonge gozertjes die de sportschool hebben uitgespeeld besluiten nu, bij de eerste druppel zweet, hun shirt uit te trekken, en de Ziggo Dome verandert in een zee aan halfnaakte lichamen. Dan krijgen we ook Faithless, plus een waanzinnige acid-kraker (met voor het eerst groen licht!), we krijgen ‘Meet Her At The Love Parade’. En vanaf dat moment wordt de boel nogal eentonig: het energieniveau zit tegen het plafond terwijl we nog drieënhalf uur moeten, en Klangkuenstler is van plan geen moment meer te verslappen. Dat betekent: heel veel prikkels, weinig verrassingen qua opbouw, weinig spanning, maar gewoon knallen, knallen, knallen. Kort breakje, knallen! Iets langere break, en weer KNALLEN. Ad infinitum. Het helpt ook niet mee dat die (nog steeds louter witte) lichten al anderhalf uur min of meer hetzelfde doen, de LED-strips continu op het standje overprikkeling. Alsof je anderhalf uur in een stroboscoop staat te turen.

Breakjes in diverse smaken

Maar oké, misschien begrijp je het genre ook niet, als dit niet is wat je wil op dit uur van de nacht, en ook in dat keiharde zit wel degelijk íéts van dynamiek, en dan vooral in die breakjes. Die heeft Klangkuenstler namelijk in diverse smaken. Poppy bijvoorbeeld, of met opzwepende nineties vocals, of met keiharde trance-synths. Maar het is allemaal op zo’n hoog tempo, dat zodra de kick erin komt er eigenlijk geen ruimte in de productie meer overblijft voor iets anders dan die kick.

Tot dat laatste uur natuurlijk, wanneer De Momenten komen. Tiësto’s ‘Adagio For Strings’ door de schranz-versnipperaar, ‘Disturbing Paradise’, ’The Spirit’. En dan kleurt, pas voor de tweede keer vannacht, de Ziggo Dome rood voor zijn eigen ‘Sonne Geht Auf’ met Ski Aggu, dat met die gemompelde Duitse tekst serieuzer klinkt dan het is.

‘Bij dat ene nummer moet ik ineens aan je denken
Maar dan komt mijn maat met een fles bubbels en ben ik alweer afgeleid
Ik vlucht voor die gedachten, samen met de hele vriendengroep
En we vallen elkaar in de armen tijdens een waanzinnige dj-set
Ik steek een sigaret op, neem een slok van een of ander drankje
Als ik helemaal van de wereld ben, denk ik niet aan jou
Als ik helemaal van de wereld ben, denk ik niet aan jou.’

Inderdaad, de hele Ziggo Dome staat nog vol, iedereen is van de wereld, niemand wil naar huis.