Fool Circle Pit 2: Rammen in de moshpit Fool Circle Pit 2: Rammen in de moshpit

GraafLandgraaf mag het feestje openen. Laurens van der Weij, hun vocalist, heeft een zwart shirt aan waar met grote witte blokletters op staat: ”Kill Your Rapist”.  De toon is meteen al gezet. De spanning bouwt op met spoken word die tot een climax leidt met een te gekke saxofoonsolo in een koortsdromerig lawaai. Het is daarmee meteen knallen bij binnenkomst. Bij de derde track springt de Laurens van der Weij in de pit, om de interactie met het publiek te bevorderen. De saxofoon springt in en geeft de muziek een beetje een carnavaleske en feestelijk vibe, dieook echt heel goed werkt bij een reggaegedeelte dat ze spelen. Het is een frisse en welkome afwisseling van het raggen van eerst. Met de vocalist op de vloer ontstaat er (je raad het niet!), een circle pit om de vocalist heen. GraafLandgraaf heeft een zieke show opgezet en frontman Laurens is wel echt een goed boegbeeld voor de band. Hij trekt erg natuurlijk de aandacht met zijn krachtige vocalen en poëtische teksten. Na het moshen eindigt de set met een ”peace, love, unity, and respect” van Laurens.

DINO DINO DYNAMITE is het nieuwe project van drummer Nando Schalks, de organisator van Fool Circle Pit. Hij is ook de vocalist van DINO DINO, waar ik die avond achterkwam. Jammer genoeg was de presentator die de bands aankondigde te druk bezig met zijn outfit changes van de avond, waarbij hij uiteindelijk met een bikini, cowboylaarzen en een zwemband om zijn middel het podium op gestormd kwam om DINO DINO uit te maken voor ”tyfusherrie”, het publiek in is gesprongen en meteen is gaan moshen toen DINO begon. Fool Circle Pit is in ieder geval avontuurlijk.

Bij DINO DINO DYNAMITE zit er een zeker stoner en doom invloed, waar ik erg van geniet, met ook een zekere dystopische sound die ook te herkennen is in het werk van black midi en Grote Geelstaart. De vocalen krijgen bij de derde track erg veel reverb en delay, wat het dystopische nog meer versterkt. De composities van DINO DINO DYNAMITE lijken wel erg veel op elkaar, wat misschien iets is om in te groeien, maar de show was vermakelijk. Of er meer variatie aankomt, kunnen ze laten horen in hun binnenkort verschijnende debuutsingle.

Dit is nu ongeveer de derde of vierde keer dat ik THE VELCRO zie in drie maanden. Ze staan veel in de regio Leiden en Den Haag omdat ze er een goed feestje van maken. Kwamen ze de grote zaal in de Nobel niet helemaal goed uit de verf (wat misschien ook lag aan de minimale interactie van het publiek), bij Fool Circle Pit werkt het in ieder geval een stuk beter. Het geluid staat hard, de drums klinken strakker, en hoe meer nummers ze spelen, hoe beter ze als geheel klinken. Ze hebben veel energie met zich meegebracht en dat slaat over op het publiek. Bij het vallen in de moshpit tijdens ‘Ticket to Ride’ wordt er ook meteen geholpen om iemand overeind te trekken, om vervolgens weer de pit in te duiken. Het staat aan. Bij het aankondigen van het volgende nummer “dit nummer gaat over een paard”, springen er mensen uit het publiek bij vrienden op de rug om zich voor te doen als paard en berijder. Dit gaat zo een tijdje door totdat een van de paarden instort op de grond en eventjes blijft liggen. Het is ouderwetsgezellig. THE VELCRO lijkt wel steeds beter te worden naarmate ze meer optreden. En stiekem werken die kleine zalen waar de muziek net ietsjes harder aankomt ook heel erg goed mee. Jammer genoeg moest ik vanwege het ov Asociaal Kabaal missen. Ze staan natuurlijk nu wel op mijn lijstje om ze nog eens te zien.

Dank aan Michael Bosboom en Vincent Rijsbergen voor hun foto's