Makam: ‘Ik wil het puur houden’ Makam: ‘Ik wil het puur houden’

In november 2025 stond er iets merkwaardigs op de poster van de Amsterdamse club RAUM: Talismann b2b Makam. Want het zit zo: deze twee dj’s zijn een en dezelfde persoon, verenigt in het 39-jarige lichaam van Hagenees Guy Blanken. Grappig grapje! ‘Ik kreeg inderdaad behoorlijk veel berichtjes van mensen die het grappig vonden’, zegt hij met een uitgestreken gezicht. ‘Maar voor mij is het ook bloedserieus, hoor.’

Makam is zijn house-alias, legt hij uit, waarmee hij afgelopen weekend nog het Dekmantel-feest in Amsterdam afsloot. Talismann daarentegen vreet geen house, die gaat voor duistere, vaak tribale techno. ‘Die regels heb ik mezelf opgelegd, om het puur te houden.’ Breng die twee samen, en ‘er zijn geen regels meer. Dan kan ik ook duistere dub draaien, veel meer experimenteren, van licht naar donker en weer terug.’

We zitten in het pittoreske Loenen aan de Vecht in zijn studio, hond braaf brommend aan zijn voeten. Blanken wijst enthousiast op de dikke speakers, verzucht nog eens hoelang en veel hij heeft lopen pielen aan zijn nieuwe album als Makam, TARP. Daarop klinkt broeierige, minimalistische house met een stoflaagje eroverheen, maar ook bezwerende orgeldrones die je niet snel in een club zal horen, veel dub-bassen, een kleine ode aan zijn Haagse maatje Steven van Lummel (met Goldband-producer Wieger Hoogendorp op gitaar), en een enkele opbeurende orgelhouse-tune (‘Jackie B’, de naam van zijn pasgeboren dochtertje). Sommige opzetjes zijn al tien jaar oud. ‘Ik heb het in de afgelopen paar jaar afgemaakt, maar heel langzaam. Soms liet ik het even twee maanden liggen’, zegt hij. ‘Als je gaat haasten, verlies je vaak het originele idee. Het is pas af als het af is.’

Makam werd als eerste geboren, vertelt hij. Die is al vanaf het prille begin (2008) betrokken bij Dekmantel, die draaide veel in Studio 80, tientallen keren in TrouwAmsterdam en De School. Hij dropte ‘Good to You’ (het type opbeurende disco-house die nog beter smaakt met een mojito ernaast) en bracht in 2016 het fraaie album Than Sadet uit. Maar na een tijdje raakte Guy Blanken Makam zat. ‘Ik wou niet in de entertainment-hoek terechtkomen: handjes in de lucht, gezelligheid, lekker lachen, house en af en toe een discoplaat erdoorheen. Ik voelde van binnen dat ik dat niet meer trok.’

Dus zoals Anakin Skywalker naar de dark side overliep en veranderde in [SPOILER] Darth Vader, zo verdween Makam naar de achtergrond en nam Talismann de boel over in het hoofd van Guy Blanken. Met grenzeloze techno liet hij de kelder van De School meermaals exploderen, en het brengt hem ook al jaren naar Zuid-Amerika. Afgelopen maand was Talismann weer in Medellin voor een gig op het Freedom Festival, een warehouse-achtige situatie voor een paar duizend man. ‘Altijd te gek om te draaien, niet normaal hoe enthousiast die mensen zijn. Ze gaan daar nog echt los als er alleen een kick en hi-hat overblijven, als vanuit de chaos een soort rust ontstaat. In Nederland is dat precies andersom.’

Maar zoals dat gaat: bloed kruipt toch waar het niet gaan kan. Gaandeweg kwam er toch weer ‘een sprankje hoop’ in de Talismann-sets. Met een grijns: ‘En dat is natuurlijk niet de bedoeling.’ Dus zo kwam Makam weer om de hoek kijken. Met een groeiende hoeveelheid gigs, en nu het album TARP. ‘Het wordt weer licht, zomer in je tuin, alles gaat weer helemaal bloeien.’

Vergis je alleen niet: dit is geen handjes-in-de-luchtalbum geworden. Absoluut niet. ‘Het is puurder, meer ingetogen. Geen lange breaks.’ Het sleutelwoord is dub: de Jamaicaanse bascultuur die reggae voortbracht, maar ook diep doordrong in house en techno. En dan specifiek de eerste generatie Berlijnse techno. Basic Channel, Moritz von Oswald en Mark Ernestus, dat spul. ‘Dub zit al sinds het begin in mijn muziek,’ zegt Blanken. ‘Maar hier zit het echt op de grens van luisteren en dansen. Sommige tracks zijn club, andere zijn er juist helemaal los van.’ Enthousiast begint hij over dj’s als Richard Akinghebhin, met wie hij later deze maand in TILLA TEC draait. Dj’s die durven het gas terug te nemen. ‘Dat is toch hoe een club hoort te klinken?! Sexy, ingetogen, zwoele house. Het is tijd om weer een beetje goede muziek te draaien in de club!’

TARP verwijst naar een schaduwtent: lichtgewicht, snel opgezet, beschutting tegen de zon. ‘Als je mij op het strand ziet, zit ik onder een tarp. Ik hou niet van de zon,’ lacht hij. ‘Je zit in de schaduw, maar je ziet alles voorbij komen. Dat is ook het idee van de plaat.’ Minder strak omlijnd dan Than Sadet (de plaat waarmee hij werd genomineerd voor de 3voor12 Award), minder conceptueel dichtgetimmerd. ‘Losser, vrijer, meer een studioalbum.’

Die vrijheid vertaalt zich ook naar hoe Blanken met zijn carrière omgaat. Hij pusht zichzelf niet meer kapot op social media, doet liever minder maar betere shows. ‘Ik ben al bijna twintig jaar professioneel muzikant. Ik wil dit over twintig jaar nog steeds doen. Dat lukt niet als je elk weekend twee gigs moet spelen en continu moet schreeuwen op Instagram.’ Dj’s die elke extatische drop op social media zetten, gooien uiteindelijk hun eigen ramen in, denkt-ie, want dan is dát ook wat mensen van je gaan verwachten.

‘Dan krijg je ook mensen in je publiek die je misschien wel helemaal niet wil hebben, dan verandert de sfeer op de dansvloer, en als je niet oppast, kom je daar niet meer uit. Ik heb vaak gehad dat ik de fucking kermis opliep als ik op een dansvloer kwam. Ik snapte er echt geen moer van. Ik ben daar voorzichtig mee, ik wil het puur houden. Natuurlijk is er altijd de angst dat het minder wordt, maar daar moet je je niet door laten leiden, ik heb geprobeerd te breken met die angst. Ik heb mezelf inmiddels bewezen dat het ook zonder schreeuwen kan.’

Makam: 15 maart Kliniek @ Tilla Tec (Amsterdam), 10 april @ Lofi (Amsterdam), augustus Makam presents The Archive live @ Dekmantel Festival (Amstelveen)

Talisman: 28 maart @ Radion Amsterdam, 27 april @ Intercell (Amsterdam), 30 mei @ Paradigm Festival (Groningen) en 10 juli @ Awakenings Festival (Beekse Bergen).