Interview met Celia Swart Interview met Celia Swart

Film, muziek en verhalen komen samen

, Joris van Moort

“Het maken van een album is een ingewikkeld project waarbij vallen en opstaan hand in hand gaan.” Dat concludeert Celia Swart in aanloop naar haar albumrelease in Spoetnik, Vlissingen en in Cafe September, Den Haag. Het project verliep geenszins voor de wind, maar dat is uiteindelijk allemaal goed gekomen. 3voor12 Zeeland ging in gesprek.

Celia Swart groeide op in Vlissingen en leerde daar al op jonge leeftijd de kneepjes uit het muzikale vak. Ze kreeg alt-saxofoonlessen en volgde later ook pianolessen, om harmonieën te kunnen maken.
“In die periode ben ik ook meer gaan componeren, omdat ik het toch leuker vond om liedjes zelf te maken, dan te studeren. Mijn doel is altijd conservatorium geweest. Zelf had ik ook helemaal geen zin in de middelbare school en al die vakken. Het conservatorium lonkte. Eerst saxofoon als hoofdinstrument, maar heb toch besloten om voor compositie te gaan, omdat ik daar meer mijn ei in kwijt kon. De motivatie om te studeren en het leren van al die jazz-regels nam voor mij het plezier van spelen weg. Ik zit liever dingen te maken en te luisteren in plaats van hele dagen in een oefenhok te zitten en al die toonladders oefenen.”

Celia Swart

SWART.

In Groningen begon haar opleiding aan het conservatorium, maar Swart verhuisde al vlug naar Den Haag. “Ik wilde ook iets met filmmuziek gaan doen, en daar deden ze dat ook. Maar ook songwriting, studioproductie en sounddesign. Ik had meer interesse gekregen in hedendaagse muziek. Een vriend gaf mij de tip om naar Den Haag te gaan, want daar zijn ze gespecialiseerd in muziek schrijven. Dus ik ben daar naartoe gegaan en voelde mij daar meteen thuis.”

“In deze periode heb ik muzikanten om mij heen verzameld die mijn zelf gecomponeerde liedjes wilde meespelen, en tegen het eind van mijn afstuderen aan kwam het idee om een cd te maken. Via Sena Performers Muziekproductiefonds en Voordekunst hadden we geld ingezameld. Het was echt een hele belevenis. Veel dingen zijn goed en fout gegaan, veel stress gehad. Er zat een druk op voor mij en het was ook de eerste keer dat ik zoiets deed. Als je iets op school doet kan je nog zeggen, oké, volgende keer beter, maar nu was dat niet. Het moest meteen goed zijn. Veel van geleerd en kennis opgedaan voor een volgend project. Ook het proces erna. Ik heb acht maanden de ziekte van Pfeiffer gehad. En na die periode ging het weer goed. Nu het weer herfst wordt, gaat het weer stukken beter. Sinds januari dit jaar heb ik alles weer opgepakt met mixen en masteren en alles om de cd heen. Het is best wel veel werk eigenlijk. Ik wist niet wat er allemaal bij komt kijken.”

'Lost In' is een instrumentaal album, zonder zangeres. Wat kan de luisteraar verwachten van ‘Lost In’ en onder welk genre valt het?
“Het wordt dan zo anders, vind ik, als je zang erbij doet. Nu hebben we wel een vibrafoon erbij, bijzonder is het zeker, maar logistiek gezien is het best onhandig. 'Lost In' gaat over het zoeken naar mezelf, wat ik wil, en wie ik ben. Ik was altijd al naar jazzbandjes aan het kijken die op het conservatorium zaten. Later ging ik zelf spelen en nog steeds kijken naar anderen. Het is nog steeds heel anders dan dat ik mij had voorgesteld. Uiteindelijk is het ook gewoon een opleiding en hard werken. Dat gevoel van opkijken naar de mensen die daar zaten. Ik stond daar niet meer bij stil dat dat bijzonder was. Ik had het gehaald. En nu hard blijven werken. Dan begint het pas écht.  'Lost In' heeft dus ook daarmee te maken. Je bent verdwaald in de steden, het bos en je gedachte.” 

“Ik omschrijf het genre van het album als moderne jazz. Ik heb altijd een verhaal in mijn hoofd. Een sfeer erbij en omschrijving van waar we zijn, wat er te zien is en wat voor gebeurtenis er plaats vindt. Ik vind het belangrijk dat ik mijzelf kan inleven in de muziek. En de hele plaat is een soort reis van het begin (Conservatorium tot nu). Ook hoe ik nu tegen dingen aankijk en reizen die ik heb gemaakt. Verder hebben alle nummers wel een betekenis, dus er is niet zo lukraak een onderwerp gekozen en daar is iets bij bedacht. Het komt echt diep van binnen. Verder heb ik in het album echt al mijn frustraties erin gecomponeerd. Meerdere gezichten, meerdere smaken. Verder is het album heel verhalend en beeldend geschreven met emoties. Een van mijn inspiraties haal ik uit trompettist Christian Scott. Hij maakt hele goede muziek. Zijn vierde album Anthem vind ik echt heel goed en in die composities zit een heleboel kracht verwerkt. Het was niet echt agressief, maar wel in your face.”

Van trompettist Christian Scott naar de band Air, bekend van de hit ‘All I Need’. Ook met hun repertoire ging Swart aan de slag.
“We hebben ook een nummer van Air gearrangeerd, ‘Alone In Kyoto’. We hadden er toestemming voor nodig, maar hebben het uiteindelijk, na heel wat gesteggel, gekregen. Ik was eerst heel zenuwachtig en had verwacht dat ze nee zouden zeggen, omdat ze het niet mooi vonden of dat het niet mocht. Ik was er wel heel blij mee dat het wel mocht. Voor mij betekent het nummer ‘Alone In Kyoto’ wel heel veel.”

Als voorloper op het album is Celia een samenwerking aangegaan met trompettist Rik Mol. Het resultaat is vanaf vandaag te beluisteren.  
“Ik heb Rik Mol gevraagd om mee te doen op de cd. Die ken ik nog uit Zeeland en het leek mij leuk als hij mee wilde doen. Hij is een fantastische trompettist. Samen met hem hebben we twee nummers opgenomen. De trailer is net online verschenen. Rik deed een keer mee met Sjaak Lammers, mijn piano-docent. Die had een orkest samengesteld en daar deed hij ook aan mee. Later deed ik ook mee aan de jamsessies in Desafinado in Middelburg, waar de lichte nadruk op jazz ligt. Zeker aan te raden voor andere muzikanten.“

SWART. - Lost In

De liefde voor film steekt Celia niet onder stoelen of banken. Ook dat ziet ze zelf terugkomen in de nummers op 'Lost In'.
“Voor het project Filmalot heb ik de muziek geschreven. Filmmuziek wil ik ook graag maken, en dit is een mooie kans. Bij film moet het goed werken of de muziek erbij past. En dat is knap lastig. Ik kijk wel wat er op mijn pad komt. Ik hou zelf heel erg van films en series. Eigenlijk altijd al wel van gehouden. Ik zie de liefde hiervoor wel terugkomen, bijvoorbeeld met dat van nummer van Air. Alles is heel erg beeldend, ook al zie je het niet. De rode lijn van mijn composities is een thema of een verhaallijn.”

'Lost In' Is vanaf 25 oktober te beluisteren via alle kanalen. Celia Swart presenteert het album op zaterdag 27 oktober in Spoetnik, Vlissingen en op 25 oktober in Cafe September, Den Haag.

Bandleden

Raúl Santana- piano
Luciano Varela - contrabas
Nano Peláez Alonso - vibrafoon
Guillermo Martín Viana - drums
Celia Swart - Saxofoon

advertentie
#nieuws
Laatste nieuws en artikelen van 3voor12 Zeeland