We blijven het zeggen: Grauzone is veel meer dan een festival voor hokjesdenkers. Bands, acts die vaak met een multidisciplinaire aanpak emoties overbrengen en een indrukwekkende aankleding typeren het festival. De line-up spreekt ook dit jaar voor zich, met namen als SONS, Amenra, Spill Gold en 4B2M. Maar ook de oude vertrouwde invloeden van Joy Division of Talking Heads zijn gelukkig nog steeds alom vertegenwoordigd. Vanuit zowel PAARD als enkele gastlocaties wordt er twee dagen lang op los gestreamed. Niet heen en weer rennen, maar heen en weer klikken tussen de zalen in deze streameditie van het festival.

Multidisciplinair

Grauzone als multidisciplinair festival begint zijn vruchten af te werpen. Om te beginnen valt het ons al snel op dat er soms directe verbanden zijn tussen de acts. Of in de brede zin, hoe de inzet van verschillende disciplines een transcendentaal karakter brengt. Neem als voorbeeld die vette standbeelden in het MOU Museum bij de show van High Hi, die blijken dus van Johan Tahon te zijn. Een naam die inmiddels onlosmakend verbonden is met zaterdagact Amenra (iets met een verbannen beeld ter ere van het twintig jarig bestaan van de band). De setting van het optreden in het museum versterkt de eigenaardigheid van het powertrio. De set is een kruising tussen melancholische fuzzy gitaarpartijen en stuwende bassgrooves. Het hoge energieniveau en de kleurrijke zonnebrillen van de bandleden zetten lekker af tegen de klassieke glas in lood ramen van het museum. En man, wat een vette band. Geen wonder dat 'Daggers' al een bescheiden hit wordt genoemd.

Op een ander Grauzone kanaal vuurt Louis Vasquez (The Soft Moon) luide en vooral boze kickdrums op ons af. We zien Louis optreden in een donkere kamer gevuld met synths en instrumenten. Deze duisternis wordt afgewisseld met visuals van de Californische woestijn. Het dient als achtergrond voor de voordracht van zijn cinematische 'A Body of Errors' soloalbum. Een grauwe herinnering aan ons fysieke bestaan. Alle facetten van deze audiovisuele concertfilm vullen elkaar aan. De industrial geluiden worden niet bijgestaan door haarscherpe beelden, maar door imperfecties in zowel beeld als geluid. Als Louis op de troms begint te rammen begint de camera begint te trillen, de woede is voelbaar. Wauw.

Terug naar de eerste act op de vrijdag: SONS. Deze band zet naadloos de toon, met heel weinig fratsen. Het is vooral de compromisloze energie die het hem doet. Natuurlijk hielp ook de frantische belichting hier mee, maar als de heren op de grote markt in de volle zon hadden gespeeld waren we ongewtijfeld net zo tevreden. Met deze band kan je beter niet in een vuistgevecht belanden. SONS speelt in PAARD een rete-energieke set. We hadden eerlijk gezegd ook niet anders verwacht.

Tekst gaat verder onder de foto.

Melancholiek en trancewaardig

Global Charming is een Amsterdamse band naar het ideaal van Talking Heads, met net dat beetje extra pit. Voor de gelegenheid is de zaal aangekleed met kunst van Susanna Inglada, een prima manier om de lege publieksruimte op te vullen. En was PAARD maar altijd zo gepast gedecoreerd. Het heeft iets art deco meets art pop achtigs. Muzikaal gezien zijn we vooral fan van de vurige samenzang tussen bandleden Sara en Jilles. Verder is de act net zo uitstekend ingepakt als de uitgedachte songs. Hier gaan we meer van horen.

Bij 4B2M (four brothers two mothers) worden we tevens overdonderd door puik lichtdecor. Trippy en toch aanstekelijke synth gedreven pop van de bovenste plank. Waarom is 'Money For Sale' nog geen wereldwijde hit? De dubbel date van deze broers mag dan wel een flink experimentele presentatie hebben, de songs zijn ongelooflijk catchy. 

4B2M

Over trippy gesproken; het duo Spill Gold brengt ons avontuurlijke electronica met veel aandacht voor details. De vibrerende vocals van Rosa sluiten nauw aan op de licht grommende synths en ruimtelijke drumpartijen van Nina. Door het bijpassende lichtdesign van Roeland Schuijen vergeet je de wereld om je heen even helemaal. Ook bij deze act is de meerwaarde van lichtdesign, aankleding en gebruik van kleur eerder essentieel dan een leuk extra'tje.

Tekst gaat verder onder de foto.

Een goot zwart gat

Iedereen die Amenra weleens heeft zien optreden weet dat intens een understatement is. Wie een woest schreeuwende Colin H van Eekchout verwachtte komt bedrogen uit. De kerk van Johan Tahon is namelijk het decor voor een akoestische set. De zin "We've got a war to fight" klinkt toch beduidend anders uit de keel van Colin, dan uit die van Beth Gibbons (Portishead). Het zet gelijk de toon voor het optreden, de geleefde stem trekt ons een diep gat in. Het gebruikelijke gebulder maakt plaats voor melancholiek met een bittere nasmaak. Er is zelfs een vleugje Thom Yorke te horen in het stemgeluid. Een naderende natuurramp die steeds dichterbij lijkt te komen, zo klinkt het. Die zekere urgentie omhelst het hele oeuvre, net zozeer in zo'n intieme setting als op de plaat dus. Weergaloos.

Sylvie Kreusch ken je misschien als 'die ene helft van Warhaus'. De manier waarop Sylvie beweegt tussen de standbeelden, in het eerder benoemde MOU Museum, heeft iets magisch. Langzaamaan onstaat een zekere dwang om op te staan en te dansen. Tussendoor leunt Sylvie op een kunstwerk van Johan Tahon. Mag dat wel Sylvie? Er hangt een zekere van branie in de lucht die het optreden typeert. Heerlijk.

Siem Reap

Siem Reap

Tekst gaat verder onder de foto.

Een geslaagde editie overschaduwd door noodzakelijk kwaad

We begrijpen dat het niet anders kan, maar zo'n livestream is op momenten toch goed balen. Bij SONS wil je gewoon de kolkende moshpit induiken of ongegeneerd op z'n Ian Curtis dansen op High Hi. Het zou bijvoorbeeld het optreden van Amenra nog intenser maken. Toegegeven, de geniale decorstukken bij PAARD en wisselende locaties waren een welkome en essentiele toevoeging. En de blik in het Grauzone archief (doorlopend op een eigen stream) op de vrijdag en zaterdag had best een op zichzelf staande happening kunnen zijn.

Kortom wij kijken halsreikend uit naar de volgende editie. Hopelijk weer live.

  • Je kan de meeste optredens hier terugzien voor een gelimiteerde periode.