Fan voor een dag: Met Michiel naar Weezer Fan voor een dag: Met Michiel naar Weezer

Kun je vallen voor een band waar je een grondige hekel aan hebt?

, Atze de Vrieze

Weezer? Vreselijk. Heb ik niets mee. Maar dan ook echt helemaal niets. Ik vind het overjarige zeikerds die lelijke powerpop maken en viralgrapjes verzinnen alsof ze zestien zijn. Maar er zijn mensen die ik hoog heb zitten die zweren bij de band, die hun hand in het vuur zouden steken voor een ticket voor de Weezer-cruise. Kan ik me laten aansteken? Ik ging naar Weezer in TivoliVredenburg met de grootste fan van Nederland: Michiel Veenstra.

‘Ik kom er nu aan, ik moest nog even een interview doen met de gitarist. Ik zie je zo, rechts naast de front of house.’ Gelukkig, mijn date is er. Wat zou ik zonder hem moeten bij een Weezer concert. Wat heb ik überhaupt te zoeken bij een Weezer concert, zou je ook kunnen vragen. Weezer, die band met die fantastische nerdpopklassieker uit de jaren negentig. The Blue Album, een plaat vol aanstekelijke liedjes geïnspireerd door de Beach Boys, The Turtles en al die andere melodieuze jaren zestig deuntjes, maar tegelijk ook echt fris en nieuw binnen de jaren negentig alternative. Daarover geen discussie met mij. Maar wat er de laatste jaren allemaal voor drek langs kwam uit kamp Weezer, ongelofelijk. De ene na de andere plaat vol lompe hooks, mislukte r&b-experimenten, veertigers-nostalgie naar jonge meisjes, foute covers.

Daar is Michiel Veenstra, de bevlogen ex-3FM collega en tegenwoordig grote roerganger van Kink. Hij is vermoedelijk de grootste Weezerfan van Nederland. Hij zag de band zes keer eerder. Dat klinkt als weinig, maar daar moet je dan wel bij bedenken dat Weezer de afgelopen twintig jaar maar drie keer in Nederland speelde. ‘En dan vragen ze ook nog eens standaard te veel geld’, zegt Michiel Veenstra. ‘Zestig euro, wie betaalt dat nou? Alleen echte fans natuurlijk, zo krijg je geen nieuwe aanwas.’ Nee, bedenk ik me, maar dat betekent wel dat er vanavond alleen maar echte liefhebbers in de zaal staan, en dat is goed. Geen toevallige concertgangers die maar gewoon een kaartje gekocht hebben. Wat blijkt: die fanatieke fans blijken vooral de eerste twee platen te willen horen. ‘Ik heb het net nog gevraagd aan gitarist Brian Bell gevraagd. Waarom spelen jullie zo weinig nieuwe liedjes? Ik heb de setlists zitten bekijken: gemiddeld zeven Blue Album, vier Pinkerton, vier covers en een of twee liedjes uit de laatste vijftien jaar. Waarom? Popular demand.’

Atze de Vrieze en Michiel Veenstra

Weezer in TivoliVredenburg

Blauwdruk van de emo rock

Ok, dat is alvast een ding waar ik me geen zorgen om hoef te maken. ‘Biertje?’, zegt Michiel terwijl hij zich al omdraait richting bar. Waarom ook niet, het is tenslotte maandag. ‘Wat is het juiste moment om naar voren te dringen? Nu hè?’ Even later staan we mooi in het midden en vraag ik Michiel wat nu precies de magie van de band is, los van de ‘perfecte hooks’ en ‘gouden melodieën’. ‘Nou ja, de perfecte hooks en gouden melodieën dus’, lacht hij, terwijl hij uit een zakje relikwieën pakt uit het Green Album tijdperk: plectrums. Hij begint ze te verdelen onder de Weezerfans, die een twinkeling in hun ogen krijgen alsof het een gemummificeerde xtc-pil uit de summer of love is. Een plectrum! Van Weezer! ‘Het komt uit net zo’n zakje waar pillen in zitten, haha!’

Dat klassieke eerste album, daar is dus weinig discussie over. Die was er wel over Pinkerton, dat in eerste instantie afgedroogd werd in de pers. Neergesabeld, compleet de grond in getrapt. Zo hard dat Weezer zelf er ook niet meer in geloofde. ‘Toen Weezer in 2001 in de Melkweg speelde sloegen ze het album helemaal over. Het was een heel eerlijk album, en Rivers Cuomo schaamde zich nadien voor alles wat ie geschreven had. Zo staat er een liedje op over een brief van een achttienjarige fan uit Japan - ze was in het echt veertien - waar hij als obsessieve creep aan ruikt en likt en fantaseert hoe zij zichzelf aanraakt. Maar een paar jaar later hebben verschillende media opnieuw recensies geschreven om het album te rehabiliteren. Het is een cult classic geworden, en de blauwdruk van de emorock. Bands als Fall Out Boy en My Chemical Romance zijn er heel erg door geïnspireerd.’

‘Ik ben een beetje zenuwachtig’, zegt Michiel Veenstra, die toch nog wat verder naar voren wil. ‘Dit is de derde keer dat ik in mijn eentje naar Weezer ga. Het liefst ga ik met mijn vrouw, maar die heeft haar elleboog gebroken.’ En dat is niet handig bij een Weezer-show, zo blijkt, want die dien je vooraan mee te maken. Het is even voor tien uur als Weezer aftrapt met een fragmentje uit Happy Days en hun doorbraakhit ‘Buddy Holly’, en daarna meteen nog twee liedjes van het debuut. Wat me meteen opvalt - naast de perfecte hooks en gouden melodieën - is hoe stevig Weezer eigenlijk speelt, met een hardrock feel. Dat geldt zowel voor de ritmegitaar als voor de solo’s, en het is duidelijk een van de geheime wapens van de Weezer-sound.

Virals van corny hits

Wat me ook opvalt is de toewijding van de fans. De reden dat ik hier ben - mijn verwondering dat die band zulke diehard fans heeft - is op zichzelf een van de pluspunten, zo blijkt als de band na zeven nummers klassieker ‘Island In The Sun’ inzet. Ik ben Michiel inmiddels kwijt, die staat met zijn handen omhoog te springen recht voor Rivers Cuomo, en ik ben afgedwaald naar de linkerkant. Daar zie ik licht kalende eind dertigers met brillen (niks mis mee, dat ben ik zelf per slot van rekening ook) in beschonken staat meebrullen met het beste liedje van de derde plaat. Even later klinkt gejuich op de riff van ‘Hash Pipe’, die net wat harder is. Oh ja, dat is nog zo’n Weezer-ding: het ongemak verdrijven door high te worden.

Liedjes van het laatste Black Album spelen ze vanavond ook weer niet, maar wel een paar van die veelbesproken covers. Die irriteerden me altijd het meest van alles, denk ik. Flauwe virals van corny hits. Je hebt het vast meegekregen. Weezer heeft een ding met covers, en de fans vroegen massaal om Toto’s ‘Africa’. En dus coverde Weezer ‘by popular demand’ Toto. Maar dan eerst ‘Rosanna’, en een week later alsnog de grote klassieker. Ik vond dat eerlijk gezegd maar kinderachtig, net als die clip van ‘Pork & Beans’ uit 2009, waarin ze allemaal YouTube memes lieten figureren. Het moet gezegd, daarmee was Weezer zijn tijd vooruit, want ze deden al een viral op de installatiedisc van Windows 95.

Humor dus, de volgende onmisbare schakel in de Weezer-mythe. Humor, die vaak gekoppeld is aan een spel met slechte smaak. Neem alleen al hoe Rivers Cuomo er vanavond weer uitziet met zijn Hawaiibloes en zonnehoedje: als een gepensioneerde Duitser op Tenerife. Maar eerlijk gezegd vallen die covers vanavond in de set hartstikke goed. De eerste die ze spelen is ‘Happy Together’ van The Turtles, een sixties hit die een klein likje Green Day meekrijgt. Wederom een feest der herkenning voor de fans waar ik tussen sta. Ook A-Ha en Tears For Fears komen langs, twee bona fide foute hits uit de jaren tachtig. Het wordt hoog tijd om mezelf weer naar voren te dringen.

Weezer in TivoliVredenburg

Michiel Veenstra verkeert inmiddels in een totale staat van euforie. Zijn Weezer-shirt is drijfnat van het zweet. Weezer zet het liedje in dat mijn hoogtepunt van de avond zal blijken: ‘The Good Life’, een proto-emonummer van de Pinkerton plaat. Echt een geweldige meezinger over een miserabele man die zich oud en krakkemikkig voelt (Cuomo kampte in die tijd met allerlei lichamelijke en mentale kwalen), en die terug verlangt naar de zorgeloze jaren ervoor. Michiel sleept me de moshpit in - want ja, die is er. Het is de aardigste, vrolijkste moshpit waar ik ooit in gestaan heb, en toch heb ik een moment later ruzie met een meisje - sorry: vrouw - op de eerste rij omdat ik een paar keer met een zwiep tegen haar aan geduwd wordt. Ze zal toch niet voor het eerst vooraan staan bij een concert, en ze ziet er bovendien wel uit alsof ze tegen een stootje kan, maar ze staat van zich af te snauwen en haar vriend begint ellebogen uit te delen aan iedereen die binnen haar aura komt. ‘Bepaalt toch de sfeer een beetje negatief hè’, zegt een mede-mosher. ‘Ik durf niet meer te springen’, knipoogt hij, voordat hij verder springt.

De echte grote klassieker blijkt ‘Say It Ain’t So’, de ‘Don’t Look Back In Anger’ van Weezer. Ze spelen hem als laatste van de reguliere set, voor de cheesy barbershop cultural appropriation versie van ‘Buddy Holly’ en de Toto-cover. ‘Say It Ain’t So’ is het hoogtepunt van de set, met die rare dynamiek van een neuzelig gezongen couplet en dan de volle uithaal in het refrein. Overal om me heen gaan de armen recht de lucht in, inclusief die van Michiel. Even later loopt Rivers naar de zijkant van het podium en zingt hij een minuut lang hand in hand met een fan, die staat te glimmen.

Dan is het klaar. Eigenlijk best kort, maar voor mij als niet die-hard eigenlijk precies lang genoeg. Michiel Veenstra is inmiddels weer weg gestuiterd en ik maak mijn napraatje met fan Lisa, sinds twaalf jaar devoot volger. ‘Ik kom voor de eerste twee albums en de covers, dus ik ben wel aan mijn trekken gekomen. Ik probeer altijd zoveel mogelijk mensen mee te slepen om te laten zien wat Weezer echt is. Ze staan ergens achteraan, maar ze zijn er wel.’ Ik vraag haar wat haar favoriete nummer van vanavond, en we kunnen elkaar als enthousiaste fans high fiven, want ze noemt ook ‘The Good Life’. 'Toen ik zeventien was zei ik tegen mijn moeder dat ik dat liedje op mijn begrafenis wilde horen’, zegt ze. ‘Wel een beetje gek misschien, want het gaat over lekker rondneuken, dus mijn moeder vroeg zich af of ze me wel goed opgevoed had.’ Ik grijp in mijn zak en geef haar de magische Green Album plectrum. ‘Je mag hem hebben’, zegt ik. ‘Ik ben toch maar fan voor een dag.’

Setlist

1. Buddy Holly
2. Surf Wax America
3. My Name Is Jonas
4. Beverly Hills
5. Pork And Beans
6. Holiday
7. Island In The Sun
8. Perfect Situation
9. Hash Pipe
10. Feels Like Summer
11. Undone - The Sweater Song
12. Happy Together (The Turtles cover)
13. Pink Triangle
14. Take On Me (A-Ha cover)
15. The Good Life
16. El Scorch
17. Everybody Wants To Rule The World (Tears For Fears cover)
18. Say It Ain’t So

————

19. Buddy Holly (barbershop version)
20. Why Bother?
21. Africa (Toto cover)

#nieuws
Laatste nieuws en artikelen van 3voor12