Deze week verscheen het debuutalbum van North Star Runner, het alter ego van Bo Menning. The Dennen bevat acht lange nummers die zich ergens in het schemergebied tussen ambient, folk en postrock bewegen. Met veel wisselende en aanzwellende gitaarlijnen, ambientklanken en soms een simpele drumcomputer vormen de liedjes een soort soundtrack voor films of series (zoals Twin Peaks) waarin de natuur, en dan meer specifiek bos en bergen, een belangrijke rol speelt. Landen als Canada, IJsland of Zwitserland komen bij het beluisteren naar boven. Hoewel The Dennen een melancholische ondertoon heeft, zijn de liedjes ook hoopvol. Alsof ze een beeld schetsen van een betere en vooral mooiere toekomst.
We spraken met Bo Menning over het tot stand komen van The Dennen, het debuutalbum van zijn solo alter ego North Star Runner.
Dat Menning nu in zijn eentje speelt en er in de vorm van The Dennen een album is, was geen vanzelfsprekendheid. Eind 2023 verscheen YOUTH CARE, het achtste album van Aestrid, de band waarvan Bo Menning meer dan twintig jaar de liedjesschrijver en frontman was. Die plaat was door corona en door de persoonlijke struggles van de drie bandleden moeizaam tot stand gekomen. Het was toen zelfs even de vraag of Aestrid nog wel bestond, of ze nog wel door wilden. Het resultaat was echter, zoals dat wel vaker gebeurt bij traumatische ervaringen, misschien wel het beste Aestrid-album tot nu toe. Vrienden voor altijd, was de kop van de recensie van de releaseshow in De Helling en we keken uit naar nieuwe shows van de band.
Ik heb geprobeerd om te stoppen, om helemaal geen muziek meer te maken.
Die shows kwamen er echter niet. Twee geplande optredens werden geannuleerd en het werd heel stil rond Aestrid. In 2025 was er weer een muzikaal teken van leven van Menning, in de vorm van twee losse nummers die hij in zijn eentje maakte onder de naam North Star Runner. Vlak voor de afgelopen jaarwisseling verscheen van North Star Runner de single 'Winterland' en werd het duidelijk dat er ook een soloalbum aan zou komen. Een goede aanleiding om met Menning af te spreken.
“Ik heb Aestrid begraven voor mezelf“, zegt Menning als we hem als eerste vragen naar de status van Aestrid. “Op een gegeven moment was de tank helemaal leeg. We probeerden met zijn drieën de plaat van onze dromen te maken en tegelijkertijd onze donkerste demonen uit ons lijf te spelen. Een droomplaat werd het. Cathartisch was het, maar met een prijs.“ Veel meer wil Menning er niet over kwijt, behalve dat hij toen eigenlijk klaar was met het maken van muziek. “Ik heb geprobeerd om te stoppen, om helemaal geen muziek meer te maken.“
Dat deze plaat er toch is gekomen, komt op het conto van producer Pieter Kloos (o.a. Loose, Suimasen, The Devil's Blood). Kloos deed de mastering van Aestrid's No Map or Address uit 2014 en is sindsdien bij bijna alle volgende Aestrid-albums betrokken geweest. Hij was ook al belangrijk in het tot stand komen van YOUTH CARE. “We hebben altijd contact gehouden, ook in de lastige periode, door de coronatijd heen. Pieter is eigenlijk een soort mentor geworden“, vertelt Menning. Toen Aestrid stil lag en Menning geen muziek maakte, stuurde Kloos hem een berichtje: 'Kom gewoon drie dagen langs om te spelen. Ik druk op record. Dan zien we wel wat er gebeurt'. Dat deed Menning en in Kloos' studio Tarwesound in Eindhoven begon het creatieve proces weer te vloeien. “Pieter heeft allemaal hele grote versterkers. Als je voor zo'n versterker staat die bijna net zo hoog is als jij, dan wordt dat een soort van levend wezen, met zijn armen om je heen geslagen. Ik heb daar troost gevonden in volume, in luidheid.“
Dit was hoe ik het deed voordat Aestrid begon, een soort van terug naar het eerste uur. Dat was niet weg, merkte ik. Het is ook nooit weggeweest.
Menning ging de eerste sessie in met een paar kleine liedjes die hij al had en begon met spelen. “Toen Pieter alle versterkers uit de kast had getrokken stond er een soort van halve cirkel. Ik ging heel vaak een liedje spelen en hoorde hoe breed dat klonk. Het werd steeds luider en luider.“ Door het spelen kwam Mennings zelfvertrouwen langzaam weer terug. “'O ja, dit is wat ik altijd deed', voelde ik 'en dat kan ook'. Ik had dat helemaal weggestopt.“ De liedjes begonnen te groeien, werden luider en soms kwam er een drumcomputer onder. “Dit was hoe ik het deed voordat Aestrid begon, een soort van terug naar het eerste uur. Dat was niet weg, merkte ik. Het is ook nooit weggeweest.“
Toen Menning en Kloos aan het eind van de tweede dag de opnames terugluisterden, hadden ze beiden het gevoel dat de lat weer ergens lag. “Als ik er nog iets bij ga opnemen, dan moet het wel zo goed zijn als dit. Ik probeerde er een rode draad in te zien“, legt Menning uit. Het opnemen met Kloos gaf Menning het vertrouwen om weer muziek te maken op dezelfde manier als voorheen. “Dat je het gevoel vanzelf laat gaan, dat je uit je hoofd stapt en gewoon maar speelt.“ Die eerste sessie wakkerde ook het schrijven van nieuwe liedjes weer aan en drie maanden later vond een tweede sessie plaats en drie maanden daarna weer een. In die periode bleef Mening schrijven. “Er kwamen twee liedjes bij en daarna weer twee en ineens waren er acht liedjes. 'Wat gaan we er mee doen?', vroeg Pieter. 'Ik denk dat we nu een plaat hebben', zei ik. 'We gaan mixen en dan uitbrengen.'“
Dan kan ik mijn ogen dicht doen en dan ben ik daar. Dan loop ik daar rond.
De liedjes op The Dennen vormen zoals gezegd een soort soundtrack bij beelden. Voor Menning zit aan ieder liedje één beeld vast, van een plek waarbinnen hij zich kan bewegen. “Dan kan ik mijn ogen dicht doen en dan ben ik daar. Dan loop ik daar rond. Een liedje is ook een plek waar ik kan schuilen. Waar niemand je ziet.“ Menning en Kloos hadden lang de Ardennen als werktitel voor het album. “De liedjes zitten echter niet helemaal vast aan de Ardennen, ontdekte ik. Ze zitten ook in een aantal plekken in Canada. Ik heb er daarom een fictieve plek van gemaakt.“ In de uiteindelijke albumtitel The Dennen komen de Ardennen en dennenbomen samen. “Als ik een dennenbos zie, dan voel ik me veilig. Dat was al toen ik zes was. Als ik het bos in ging was een dennenbos het eerste dat ik zag. Als je de wind daar doorheen hoort gaan… Het is beschut, het is veilig en ondertussen klinkt het heel fijn. Dat is ook de dosis ruis die je op de plaat op een aantal plekken hoort.“
Tijdens het Le Guess Who?-weekend gaf Menning al een klein voorproefje van The Dennen met een optreden in The Village Coffee & Music. De aandachtige bezoekers zagen daar een gespannen Menning, die tijdens zijn set steeds meer in zijn wereld raakte. Op zaterdag 7 februari bouwt hij opnieuw zijn eigen wereld tijdens de releaseshow in dB's.
Te zien: releaseshow North Star Runner, zaterdag 7 februari 2026 @ dB's, Utrecht
The Dennen is verschenen op Plato Utrecht Records