Veel regen op rockend Geinbeat Veel regen op rockend Geinbeat

Maar na de regen kwam uiteindelijk zonneschijn

, Tekst: Bas Koppe / Foto’s: Rob Sneltjes

Veel regen op rockend Geinbeat

Maar na de regen kwam uiteindelijk zonneschijn

Tekst: Bas Koppe / Foto’s: Rob Sneltjes ,

Op zaterdag 25 juni vond in Nieuwegein voor de 22e keer het Geinbeatfestival plaats. Twee podia stonden, net als vorig jaar, voor het stadshuis op winkelcentrum Cityplaza. Ook werd er dit jaar weer samengewerkt met de Herman Brood Academie. De line up beloofde veel. 3voor12/Utrecht trotseerde het bar slechte weer om verslag uit te brengen.

De eerste band op het festival is Beaux. De band komt van de Herman Brood Academie en opent het HBA-podium. Tijdens hun optreden weten langzaamaan steeds meer mensen het festival op Cityplaza te vinden. Daarna is het tijd om de Geinbeat-stage te openen. Die eer is voor de Utrechtse band Duke John. Zij wonnen vorig jaar de Utrecht popprijs. De muziek die ze maken, is geïnspireerd op stonerrock uit de jaren 60 en 70 van de vorige eeuw. Ze beginnen hun set met een stuk dat veel weg heeft van Pink Floyd’s Shine On You Crazy Diamond om daarna over te gaan op hun eigen werk met veel overstuurde gitaren en harde drums.

Met de bands die daarop volgen, kunnen de bezoekers op adem komen. Op de HBA-stage staat April. Zij zijn de eerste band die het publiek bedankt voor het blijven staan ondanks de regen. De elektronische pop klink zomers, maar de weergoden bieden het tegenovergestelde. Ook kiezen veel mensen ervoor om de folk en indiepop van Inge van Calkar onder het afdak van het stadhuis te beluisteren. De vrolijke rock van The Charlies weet een groepje met paraplu’s naar het podium te lokken.


Na dit rustmoment is het tijd om te beuken met Filthy Felons. Geinbeat is voor de Utrechtse punkband de eerste officiële festivalshow, maar niet het eerste optreden in Nieuwegein. Eerder won de band al de Kleine Prijs van Nieuwegein en speelden ze in jongerencentrum The Pit. De jongere bezoekers reageren het meest enthousiast op hun muziek. Op de voorste rijen wordt geheadbangd en er ontstaat een kleine moshpit tijdens het laatste nummer. De band kan niet te lang blijven hangen, want ze moeten naar Utrecht om te spelen in de finale van Clash of the Titans. Thijs Heij beukt daarna lekker door met zijn noiserock met rechttoe rechtaan teksten in het Nederlands. Hij wordt voor dit optreden bijgestaan door de drummer en bassist van mathrockband Mary Fields, die vorig jaar nog op het festival speelde. Na deze twee optredens is het weer tijd voor ‘traditionelere’ rock met Grenadeers. Een deel van de bezoekers heeft plaatsgenomen in opblaasstoeltjes voor het podium.


The Black Cult is één brok energie. De gitarist en bassist staan amper stil en ook de drummer gaat goed los. In het begin zijn er wat problemen met de monitor van zanger en gitarist. Als die zijn opgelost, spelen ze in hoog tempo hun nummers. Het garagepunktrio weet het publiek het hele optreden te boeien. Als de zon aan het begin van de avond doorbreekt, staan de meeste mensen ineens vóór het podium in plaats van aan de zijkant van het terrein. Mandrake's Monster brengt een mix van rock uit de jaren 60 tot en met 80. Tijdens hun set begint het weer even te regenen, maar omdat de zon ook blijft schijnen, blijft iedereen dit keer staan.


Afsluiter van de HBA-stage is Indian Askin. Het is een optreden van veel spelen en weinig woorden. Zanger Chino Ayala deelt iedereen aan het begin mee dat hij een kater heeft. Om vervolgens een slok bier te nemen. De singles ‘Assholes Down’ en ‘Really Wanna Tell You’ van debuutalbum ‘Sea of Ethanol’ komen vroeg in de set voorbij. Tijdens het optreden krijgt de toetsenist veel ruimte om te soleren. Het wordt een intens optreden, maar het publiek heeft even de tijd nodig om er in te komen. Het laatste nummer van de set wordt uitgerekt met jams. Ook hier weet de band de aandacht vast te houden.


De laatste band op het festival is Birth of Joy. Terwijl de zon ondergaat, beginnen zij aan hun set. De band heeft er duidelijk zin in. Gitarist en zanger Kevin Stunnenberg staat tijdens de instrumentale stukken vaak op de rand van het podium en zoekt contact met de mensen die vooraan staan. De band rockt en swingt en met het zware geluid uit de orgels van Gertjan Gutman walsen ze over het festival. Er is veel ruimte voor solo’s, en niet alleen voor gitaar en orgel. Ook drummer Bob Hogenelst krijgt meerdere momenten waarop hij kan improviseren op zijn drumkit met gong. En waar het publiek eerder vooral luisterde, wordt er nu ook gedanst.

De line up van Geinbeat 2016 beloofde veel. Maar mede door het slechte weer waren er minder bezoekers dan vorig jaar. De mensen die aanwezig waren, bleven wel gedurende het hele festival. Helaas kregen de meeste bands (tot het begin van de avond toen eindelijk de zon doorbrak) het publiek niet onder het afdakje vandaan gelokt.

Gezien: Geinbeat met Birth of Joy, Indian Askin, Mandake’s Monster, the Black Cult e.a., zaterdag 25 juni @Cityplaza, Nieuwegein

nu op 3voor12