De Koorts: “Wij zijn het bastaardkind van Arcade Fire en Frank Boeijen” De Koorts: “Wij zijn het bastaardkind van Arcade Fire en Frank Boeijen”

Een kennismaking met Amersfoorts eerste nederindieband

, Tekst: Niels Spinhoven / Foto's: Josef Dettelbacher

De Koorts: “Wij zijn het bastaardkind van Arcade Fire en Frank Boeijen”

Een kennismaking met Amersfoorts eerste nederindieband

Tekst: Niels Spinhoven / Foto's: Josef Dettelbacher ,

Het is woensdagavond, half april en de lage avondzon bezorgt Amersfoort een gouden gloed. Toch hebben Joost Steltenpool, Michiel van de Weerd, Arthur van Vliet en Adam Hofland - oftewel De Koorts - zich opgesloten in een donker oefenhok van Popcentrum Amersfoort op bedrijventerrein Isselt. Reden? De releaseshow van hun debuut-EP Maalstroom is aanstaande en die moet staan als een huis. Dat betekent dus: repeteren. 3voor12/Utrecht luistert mee en spreekt met de band tijdens een speciaal ingelaste koffiepauze.

De Koorts ontstaat in 2013 uit het idee van zanger en liedjesschijver Joost Steltenpool om een band te beginnen. “Ik wilde een indieband oprichten die muziek maakt die ik zelf vet vind om te luisteren. En dan bewust een Nederlandstalige indieband, want zoiets bestond nog niet. Dus dat leek me wel een mooie uitdaging.”

Geen kleinkunst
Steltenpool is opgeleid aan de Toneelacademie in Maastricht en specialiseert zich daar op het gebied van muziektheater. Tijdens die opleiding werkt hij al veel met Nederlandstalige teksten. Toch is het volgens hem niet vergelijkbaar met hoe hij schrijft voor De Koorts. “Wat ik daar deed was meer gericht op kleinkunst. In de kleinkunst is muziek vrijwel altijd ondergeschikt aan de tekst. Die moet een boodschap of een grap bevatten. Bij De Koorts zijn tekst en muziek op z’n minst gelijkwaardig. En soms is de muziek belangrijker. Het gaat om het overbrengen van een gevoel. Zo schrijf ik mijn teksten ook. Dat zijn stillevens of slow motions van korte momenten waarvan ik de sfeer probeer te vatten in woorden. Ik wil geen verhaal met een kop en een staart vertellen.”
 
Het idee om een band te starten ontstaat bij Steltenpool tijdens de master die hij toentertijd deed. “De groep waar ik onderdeel van was kon eindeloos overleggen over het project waar we aan werkten. Zo van: ‘We kunnen dit en we kunnen dat’, maar uiteindelijk werd het allemaal weinig concreet. Dat was het moment waarop ik bij mezelf dacht: ‘Ik wil gewoon een band’. Dat idee was dus eigenlijk een soort tegenreactie op die opleiding. Bovendien kreeg ik toen ook een kindje, waardoor de plannen sowieso anders werden en ik veel minder tijd zou overhouden. Ik dacht, als ik dan toch weinig tijd heb, laat ik die dan ook zo goed mogelijk invullen.”
 
Pop in je moerstaal
De Koorts wordt vaak aangesproken op de Nederlandstalige teksten. En dat valt de band dan weer op. Steltenpool: “Als onze teksten niet Nederlandstalig zouden zijn dan zouden we minder opvallen tussen heel veel andere indiebandjes. Tenminste...het mooiste compliment dat ik tot nu heb gehad is van iemand die me zei: ‘Ik houd niet van Nederlandstalige muziek, maar dit vind ik vet!‘”. Gitarist Michiel van de Weerd verwondert zich wel over zo’n uitspraak: “Nederlandstalige muziek is voor mij helemaal geen genre, maar in de hoofden van veel mensen kennelijk wel.” Steltenpool noemt Spinvis als een belangrijke invloed bij de keuze voor het Nederlands. “Niet dat De Koorts klinkt als Spinvis. Integendeel.” Hij lacht: “Ik zeg wel eens dat De Koorts het bastaardkind is van Arcade Fire en Frank Boeijen.” Het debuut van Spinvis blijkt voor hem een persoonlijk een belangrijke plaat. “Erik de Jong bewees dat je ermee weg kunt komen. Ik bedoel met het maken van Nederlandstalige muziek die gaaf klinkt. Dat er manieren voor zijn. Zo vindt Spinvis in De Koorts op een eigen manier weer navolging.”

 

Stroomverstelling
De band bestaat inmiddels twee jaar, maar er was niet eerder een goed moment om de studio in te duiken. In september 2014 raken zaken voor de band in de stroomversnelling die uiteindelijk heeft geleid tot de Maalstroom EP. Steltenpool legt uit: “In oktober ’14 speelden we een show in het voorprogramma van De Dijk. We hadden hard gewerkt aan een set nieuwe liedjes om goed voor de dag te komen. Maar we hadden ook net afscheid genomen van onze bassist. Daarom hebben we Arthur van Vliet gevraagd om in te vallen voor die gig. Dat beviel goed en hij bleef.” De band noemt komst van Art als een soort omslagpunt. Alsof alles op z’n plek is gevallen en waardoor er veel meer chemie in de band is ontstaan. Van de Weerd: “In de vorige bezetting moest er meer gepraat worden over de songs. Toen leverde Joost ze ook nog aan als hapklare brokken. Nu ontstaan ze steeds vaker spontaan tijdens jams. Joost structureert de beste momenten van die jams tot songs. In de ruimte die dan nog overblijft brengen de andere leden weer hun invloeden in. En die invloeden zijn vrij divers. Ik bedoel, er zijn bijna geen bands die we alle vier leuk vinden om maar wat te noemen. We brengen alle vier totaal andere dingen in.”
 
Kortom, De Koorts nu is niet te vergelijken met de band van pakweg een jaar geleden. De band krijgt na optredens regelmatig de vraag naar studiowerk en moet dan ‘nee’ verkopen. Steltenpool: “Er lag alleen een oude demo die helemaal niet meer representatief was voor wie we nu zijn en wat we doen. Het is ook wel veelzeggend dat vijf van de zes nummer op de nieuwe EP van het afgelopen jaar zijn. Dat was in ieder geval een reden om deze plaat nu te maken. Daarnaast willen we ook stappen zetten buiten de gemeentegrenzen van Amersfoort. Deze EP is het visitekaartje dat ons daarbij gaat helpen.”
 

J.J.J.

Voor de productie van de Maalstroom EP besluit De Koorts om met Jurriaan J.J. Sielcken samen te werken. Sielcken is als producer van Jett Rebel en Aestrid geen onbekende in de omgeving van Amersfoort. Hij sleept de band mee naar een afgelegen boerderij om daar de zes nummers tellende EP in zeven aaneengesloten dagen op te nemen. Steltenpool noemt het een spannend experiment. “Het was maar de vraag of het goed zou gaan. Ik bedoel, wij vier zien elkaar buiten de band om niet zo vaak. En dan was de vraag hoe de samenwerking met Jurriaan zou lopen natuurlijk.” Het vertrouwen op een goed resultaat komt tijdens de eerste opnamedag. De band besluit om de sessies met het half afgeronde nummer ‘Maalstroom’ te beginnen. Van de Weerd herinnert zich de energieboost van die dag nog goed. “Het in één dag afmaken en opnemen van ‘Maalstroom’ was de ultieme test voor de verdere samenwerking. Toen dat af was, wisten we dat het goed zat voor de rest van de week.”

De band kijkt nu, een paar maanden later, met warme herinneringen terug op de opnameweek. Gevraagd naar de meest gekoesterde nummers van de EP, noemen alle vier de leden de songs ‘Maalstroom’ en ‘Het Gouden Uur’. Steltenpool: “Deze songs vatten voor mij de twee uitersten van De Koorts van dit moment. En ‘Maalstroom’ past helemaal bij het idee van de band die ik vier jaar geleden wilde beginnen.” Voor de anderen geldt als reden de herinnering aan de magie van het totstandkomingsproces van deze tracks, vooral dat van ‘Het Gouden Uur’. Aan dit nummer ontbrak nog een slot. Dat slot is er in de studio, eigenlijk als vanzelf, gekomen in vorm van een vier minuten lange uitwaaierende jam die ook de EP uitluidt. Die jam was een jaar geleden nooit ontstaan geweest en staat daarmee symbool staat voor de groei van het vertrouwen van de bandleden in elkaar. En van de groei die De Koorts als band heeft doorgemaakt.

‘Maalstroom EP’ te vinden op Soundcloud en Bandcamp. De band speelt de komende maanden diverse shows, waaronder op donderdag 28 mei op Club 3voor12/Utrecht in dB's en vrijdag 29 mei in De Kelder in Amersfoort. Zet die dus vast in je agenda!

nu op 3voor12