Bevrijdingsfestival Utrecht 2013 – deel 2 Bevrijdingsfestival Utrecht 2013 – deel 2

Verslag van het avondprogramma

, Tekst: Wouter Bal & Iris van Korven / Foto's: Dave Stoker, Arwen Schade & Eric Duijvestijn

Bevrijdingsfestival Utrecht 2013 – deel 2

Verslag van het avondprogramma

Tekst: Wouter Bal & Iris van Korven / Foto's: Dave Stoker, Arwen Schade & Eric Duijvestijn ,

Het Bevrijdingsfestival Utrecht was dit jaar een groot succes. Hoewel in de aanloop naar 5 mei de capaciteit nog werd uitbreid, was Park Transwijk in de loop van de middag toch vol. Uiteindelijk trok het festival zondag ruim 35.000 bezoekers. 3voor12/Utrecht was de hele dag aanwezig om verslag te doen van het muziekprogramma.

Gnucci

Een vrouwelijke mc gekleed in een jumpsuit met rode panterprint: dat is Gnucci. De Zweedse staat aan het begin van de avond op de Sena Talent Stage. Ze wordt begeleid door een dj, die vrij eenvoudige maar doeltreffende en bovenal dansbare beats met aanstekelijke samples laat horen. Gnucci wil dat het publiek door de knieën gaat en de aanwezigen volgen dat bevel zonder enige tegenzin op.

De even eigenzinnige als charmante artieste danst zelf wellustig mee op haar eigen muziek, maar probeert het publiek wel in de hand te houden. Wanneer er een kleine moshpit ontstaat, vraagt ze direct om al het 'ellebogen' te stoppen. En ze is zich er wel degelijk bewust van dat ze op het Bevrijdingsfestival staat, want in één van haar laatste thema’s kaart ze het thema vrijheid uitgebreid aan.

The Excitements

Als je van achteraan de festivalweide naar het podium kijkt waar The Excitments staan te spelen, moet je jezelf toch even in je arm knijpen om er zeker van te zijn dat je niet droomt. Staat daar nu echt een jonge Tina Turner op het podium in haar gouden glitterjurkje? Wie dichterbij is gaan staan kan echter zien dat het om de Mozambikaanse zangeres Koko-Jean Davis gaat, begeleid door de strak in het pak gestoken Excitements uit Barcelona.

Die vergelijking met Tina is natuurlijk een dijk van een compliment, maar dat verdienen Davis en haar band ook. Hun show vol Soul en Funk klassiekers wordt goed afgewisseld met eigen materiaal. Het is alleen jammer dat hun optreden net tijdens etenstijd valt, waardoor een deel van het publiek is vertrokken en het nog aanwezige publiek zich stort op de versnaperingen die verkrijgbaar zijn aan de rand van het terrein.

Mozes & The Firstborn

Pas twee maanden geleden bracht Mozes & The Firstborn hun gelijknamige debuutplaat op het Top Notch label uit. Het is daarna (en eigenlijk ook wel de maanden daarvoor) echter ontzettend hard gegaan met deze band. Als een stel onstuimige jonge honden staan de vier jongemannen op het podium en ze tonen daarbij aan dat ze met hun aanstekelijk rammelende garagepop ook helemaal geen lange rijpingstijd nodig hebben. Dit is wijn die jong gedronken kan worden. Lekker fris en fruitig, met af en toe een scherp randje.

Dat de band inmiddels gewild is, blijkt wel uit het feit dat ze maarliefst drie Bevrijdingsfestivals aandoen deze zondag. Zonder dat dat overigens afbreuk doet aan de spelvreugde van de band of de heldere stem van zanger Melle Dielesen. Ze zingen 'I Got Skills' en daarin hebben ze groot gelijk.

Chef’Special

De Haarlemmers van Chef’Special zijn dit jaar één van de drie Ambassadeurs van de Vrijheid. Net als Miss Montreal en Dio vliegen ze deze dag het hele land over en spelen ze maar liefst vijf shows. Dat het optreden in Utrecht al de vierde in het rijtje is, valt enigszins te merken tijdens het optreden. De vijf heren lijken bijna verplicht hun half uur durend setje te spelen. Frontman Joshua Nolet opent met de mededeling dat er maar weinig tijd is, maar vervolgens worden er wel tot op drie keer toe ellenlange breaks ingelast in de nummers.

Desalniettemin krijgt Chef’Special het omvangrijke publiek voor het Rabobank Vrede van Utrecht Podium zonder moeite aan het springen. Radiohits 'Airplaying' en 'Birds' komen voorbij en Utrecht kan zelfs rekenen op een paar nieuwe liedjes.

Maison du Malheur

Sommige muziek is lastig in een hokje te plaatsen. Voor de muziek van Maison du Malheur geldt dat zeker. Anders dan hun naam doet vermoeden, gaat het hier niet om Franse muzikanten, maar om een groep Nederlandse muzikanten rond J.P. Mesker. Het vliegt van rhythm & blues, naar Balkaninvloeden, via jazz naar roots, maar eigenlijk kan je het niet beter omschrijven dan Mesker dat onlangs zelf in De Wereld Draait Door deed: "een super lekker muziekje" en dan van de ontzettend dansbare variant.

Dat wordt dankbaar aangegrepen door het nog aanwezige publiek, want nu de schemer valt is het een stuk frisser geworden en door te dansen blijft iedereen toch nog lekker warm. Jammer is wel dat de blaasinstrumenten, een saxofoon en een enorme sousafoon, de rest van het orkest aan het begin van de set compleet wegblazen. Gelukkig verbetert het geluid zich gedurende het optreden, waardoor steeds beter hoorbaar wordt hoe ingenieus de liedjes in elkaar zitten.

Mister & Mississippi

Afgelopen maand won de uit Utrecht afkomstige band Mister & Mississippi de 3FM Award in de categorie 'Beste Nieuwkomer'. Het is dan ook meer dan logisch dat zij de afsluitende act zijn op het Sena Talent Stage op het Bevrijdingsfestival in hun thuisstad. Opvallend is altijd weer de opstelling van de band, met drums en percussie in het midden vooraan het podium. Vooraf maakten wij ons wel wat zorgen of de fraaie meerstemmige folk van het gezelschap en de soms ingetogen liedjes overeind zouden blijven aan het eind van een lange festivaldag. Die zorgen blijken helaas gegrond. Een groot deel van het publiek is eerder bezig met het doornemen van de dag dan met het luisteren naar de mooie liedjes van Mister & Mississippi. Dat de drank inmiddels al behoorlijk in de man zit helpt daar ook niet aan mee. Zonde, want daardoor missen ze ondermeer een mooie coverversie van David Bowies 'Where Are We Now', dat de band eerder ook al vertolkte in de radioshow van Giel Beelen op 3FM. Gelukkig weet de band met uptempo nummers als 'Same Room, Different House' wel het gehele veld te grijpen.

The Coup

Na een verdienstelijke Pop-o-matic set van dj St. Paul is het aan de Californische hiphopband The Coup om het programma op het Rabobank Vrede van Utrecht podium af te sluiten. Frontman Boots Riley komt energiek het podium op gerend en vraagt 'Oetrek' om te helpen de avond volwaardig af te sluiten. De funky basloopjes zijn alom aanwezig en geven de muziek van The Coup een speels karakter.

Boots Riley weet het publiek op de juiste manier te bespelen en uit te dagen. Halverwege de set bekent hij: "We love you, Oetrek. Oh, no we don’t know you that well. But we like you. We find you attractive. So let’s get to know each other a little better." In het publiek wordt (slaap)dronken meegedeind op de sympathieke hiphop van The Coup die zich zo een prima afsluiter voor dit Bevrijdingsfestival tonen.


5 mei was dit jaar wederom een drukke dag met lekker weer en fijne muziek. Bevrijdingsfestival Utrecht begon mooi met de samenwerking van Roos Rebergen en het Utrechts Studenten Koor en Orkest. Het zorgde voor gouden meezingers bij Het Goede Doel en bereikte met John Coffey letterlijk een hoogtepunt. Het liet iedereen mee dansen met de energieke Gnucci en overdonderde met de krachtige Exitements. De dag eindigde voorzichtig met onze eigen Mister & Mississippi, volwaardig met St. Paul en overtuigend met The Coup.

Gezien: Avondprogramma Bevrijdingsfestival Utrecht, 5 mei 2013 @ Park Transwijk, Utrecht 

nu op 3voor12