Harold K: ‘Nog maar een halve grap’ Harold K: ‘Nog maar een halve grap’

Wachten tot jaarwisseling op debuut Geheim van Utrecht-winnaar

, Benjamin van Vliet,

Harold K: ‘Nog maar een halve grap’

Wachten tot jaarwisseling op debuut Geheim van Utrecht-winnaar

Benjamin van Vliet, ,

Harold K won onlangs Het Geheim van Utrecht in de categorie singer/songwriter. De Limburgse troubadour voelt echter alleen de zelfopgelegde druk. Hij weet wat hij wil, maar neemt graag de tijd om het goed te doen.

Wachten tot jaarwisseling op debuut Geheim van Utrecht-winnaar

K, zonder punt graag. Want ja, Harold heet in het dagelijkse leven Konickx, maar ‘het moet eigenlijk iets op zichzelf staands worden.’ Het is ook geen Kafka-verwijzing, want de ex-student Nederlands heeft meer met Gerard Reve: ‘Die had van die scheldstukken over collega’s als Simon Vinkenoog en Harry Mulisch, die hij dan Simon V. en Harry M. noemde, wat er op papier hartstikke natuurlijk interessant uitziet. En verder is het gewoon pure gemakzucht, want iedereen schrijft mijn naam verkeerd.’ K maakt Nederlandstalige liedjes met zachte g, maar begon ooit in het Engels. ‘Dat was in een schoolbandje, een soort Metallica/Rage Against the Machine-coverband. Maar dat paste helemaal niet bij mij. En toen ik vanuit Limburg naar Utrecht verhuisde, begon ik zelf liedjes te schrijven in het Nederlands en Limburgs, waarmee ik op open podia optrad. In de Flitz en zo.’ Grote eye-opener was ‘Krang’ de solo-plaat die André Manuel in 1996 maakte, nadat Fratsen was opgedoekt en de band Krang nog niet bestond. ‘Daardoor ontdekte ik ineens wat je allemaal kunt zeggen met de Nederlandse taal. Engelse teksten schrijven vond ik toch vaak wat oppervlakkig. Ook wel omdat je daar in Nederland, als je in het Engels zingt, makkelijker mee weg komt.’ Gedurende de afgelopen jaren speelde hij vaak met anderen, maar echte geschikte muzikale partners kon hij niet vinden. Tot de herfst van 2002, waarin Remco Mourits op zijn pad kwam, een multi-instrumentalist met een liefde voor (alt.) country als Emmylou Harris, Wilco en Ryan Adams: ‘Dat zat dus wel goed.’ Mourits speelt ook in The Great Gonzo’s, waaruit tevens accordeonist/trompettist Bas van Pul geplukt werd. Sindsdien zijn Mourits en Van Pul zijn vaste begeleiders. Na een jaren durende reeks open podia, festivalletjes en voorprogramma’s voor The Yearlings en Victoria Williams, lijkt met het winnen van de singer/songwriter-finale van Het Geheim van Utrecht een doorbraak op handen. Het zelfvertrouwen was er echter al. ‘Ik ben echt niet de beste singer/songwriter van Utrecht, maar ik heb inmiddels mijn vorm gevonden op het podium, ik voel me er echt thuis. Dat zal de jury wel gezien hebben. Ook muzikaal weten we inmiddels precies waar we naartoe willen. Een soort combinatie van de Amerikaanse country- en bluesroots en het Europese chanson.’ De thematiek houdt zich daarbij voornamelijk op tussen het platteland en de stad en de reis daartussen lijkt K’s leitmotiv. ‘Dat is denk ik toch een van de grootste dingen die ik heb meegemaakt. Verhuizen van het platteland naar de stad. Je hebt daar iets opgebouwd en dan ga je weg en probeer je op een hele nieuwe plek iets nieuws op te bouwen. Maar zo makkelijk gaat dat niet.’ De weemoed is nooit ver weg, maar in een liedje als ‘Zjwieg’ heeft de nostalgie wel een wat ongewone vorm: de ik-figuur bezoekt zijn geboortedorp, waar vroeger vrachtwagens dwars doorheen raasden, en beklaagt zich: “nu is het hier zo stil en rustig.” ‘Dat liedje gaat erover hoe ze dan geprobeerd hebben het helemaal op te knappen, terwijl er tegelijkertijd mooie oude huizen staan weg te rotten. Veel Nederlandstalige muzikanten denken dat als het Nederlands is, dat het gelijk ‘poëtisch’ moet zijn. Maar je moet de waarheid niet proberen te benoemen, of proberen gelijk alles in een nummer te vangen. Ik wil met zo’n gegeven van een geboortedorp dat verandert natuurlijk ook meer zeggen. Maar ik geloof meer in het verwerken van de filosofie in het verhaaltje, in plaats van het er nog eens over heen te gooien.’ ‘Nu ik dan het Geheim van Utrecht heb gewonnen, wil dat niet zeggen dat ik nu ineens een gigantische druk voel. Ik geloof meer in de dingen pas doen als je er klaar voor bent. De enige druk die ik voel, is door mijzelf opgelegd. Ik ben nu 27, getrouwd, een baan, en ik heb het idee dat ik wat meer discipline moet krijgen. Het moet wat serieuzer worden. Het is nog maar een halve grap.’ De debuutplaat waar hij en zijn begeleiders aan bezig zijn komt dus pas uit als hij echt klaar is en bevat slechts acht nummers. ‘Noem het een kleine plaat of een grote EP. Een echte plaat, met dertien nummers, da’s toch wel nog een heel ander verhaal. Dan krijg je dingen zoals bij Rowwen Hèze. Die maken prachtige platen, met die poëtische pareltjes van Jack Poels, maar dan zetten ze er ook een paar van die carnavalsnummers op. Van die polka-shit. Dat vind ik altijd zo jammer. Dan maak ik liever een plaat die van begin tot eind goed is.’ En doorbreken? ‘Ach, ik ben natuurlijk ook gewoon een intellectuele snob. (lacht) Met een klein, geïnteresseerd publiek ben ik al blij.’ ‘Mengsmering’, de plaat, verschijnt eind dit jaar of begin volgend jaar. In levende lijve is Harold K nog te zien op vrijdag 23 september op een rondvaartboot tijdens de Popronde in Utrecht, op vrijdag 22 oktober in Café Het Huis in Arnhem en eind november tweemaal als voorprogramma voor The Yearlings in De Kelder (Amersfoort) en De Tagrijn in Hilversum.

nu op 3voor12