Subotsky omschrijft zichzelf als een non-algoritmische garage folk band. Beter is het ook niet te zeggen. De set begint met een nummer zonder geschreven tekst. Dit geeft het publiek wel de kans om kennis te maken met het unieke geluid wat ons te wachten staat. Zangeres Helene Matthia is namelijk niet stil. Ze produceert hoge tonen, die extra bijzonder klinken door de effecten die ze er zelf aan toe voegt. Aan haar microfoon hangt dan ook een klein apparaatje, waarmee ze zelf het geluid van haar stem op verschillende manier weet te veranderen.
Dan worden de bandleden voorgesteld. Dean Montanaro op de bas, Philpp Ernsting speelt de drums, en als laatste de “Mad Scientist”. Deze bijnaam is niet voor niks, want Cenzig Arslanpay gebruikt instrumenten die we niet heel vaak zien. In ongeveer de helft van de nummers gebruikt zijn modular synths om bijna halucinerende geluiden toe te voegen. Andere keren speelt de scientist op een zurna, een traditioneel blaasinstrument dat oosterse tonen aan de muziek toevoegt. We zien kort ook dat hij een gitaar vastheeft, maar zelfs hiermee weet hij innovatieve geluiden te creëren die er voor zorgen dat het eigen geluid van subotsky altijd naar voren komt.
Dit is de tweede gig ooit van deze band, dus ook voor de band zelf zijn de nummers vrij nieuw. Dit innovatieve geluid is een goede start en zorgt voor gezonde spanning en veel anticipatie voor de volgende acts.