Na tien jaar is BOT nog lang niet versleten Na tien jaar is BOT nog lang niet versleten

“Er komt weer een tourneetje RAMKOERS aan, dan moet je gewoon in shape zijn.”

, Ted van Aanholt

Van 11 tot 14 september viert BOT haar 10e verjaardag in de Melkfabriek in Arnhem. Een goede reden om eens terug te blikken en vooruit te kijken met leden van de muziektheatergroep. Hoewel… muziektheatergroep? Al voordat het interview begint stellen zanger/schrijver Job van Gorkum en componist/toetsenist Tomas Postema daar vraagtekens bij. Is BOT een muziektheatergroep of een band? Het is duidelijk, BOT laat zich niet in hokjes stoppen en is nog lang niet klaar met experimenteren.

Voor de lezer die BOT niet kent, wat is BOT?

Tomas Postema: “Als je naar BOT gaat kijken, zie je instrumenten, machines, soms zijn het bijna een soort robots die allemaal iets uitvoeren. Alles maakt muziek, speelt liedjes, maar dan op de minst logische manier die je kan bedenken, op de meest omslachtige manier, waardoor het heel erg theatraal wordt.”

Job van Gorkum: “De missie is altijd geweest om geluiden te zien ontstaan. Een piano moet je eerst openslopen voordat je ziet dat de hamers op snaren slaan. Je kan het muziektheater noemen, maar het is ook een bandoptreden, een soort Stop Making Sense van de Talking Heads. Het is theatraal en we denken goed na over de volgorde van de liedjes, maar het is enkel muziek, het zijn alleen maar liedjes.”

Job: “We hebben bijvoorbeeld een liedje met een accordeon die uit zichzelf speelt (Job doet een zuchtende noot van een accordeon na).”

Tomas (lachend): “Dat is ook ongeveer wat ie kan, meer niet.”

Job: ”Tomas maakt daar dan een liedje op, maar dat ding wordt steeds trager. Die heeft inmiddels een beetje haar oude dag en dat merk je dan ook aan het liedje. Voor ons moeten die machines iets zijn waar je ontzettend rekening mee moet houden. Als die machines perfect zouden zijn, dan is de lol voor ons eraf. Dus wat we altijd bij de hand hebben is een aantal dingen. Tie-rips, een rol gaffa-tape…”

Tomas: “…en sleuteltje dertien!”

Job: ”En we moeten altijd weten waar de stoppenkast zit en wat je moet doen als de stroom uitvalt of als er kortsluiting is. Tijdens de première van LEK op Oerol gooide ik op de climax bekkens door een elektriciteitssnoer heen…”

Tomas: “…en door de audiokabel tegelijk…”

Job: “Toen viel alles uit dus.”

Tomas (grinnikend): “Dat zijn wel dingen die op zich echt niet hoeven. Maar het kan gebeuren, en dan moet je door.”

BOT

Voor jullie tienjarig jubileum gaan jullie vier avonden lang RAMKOERS spelen. Dat is jullie oude voorstelling. Waarom gaan jullie die opnieuw uitvoeren?

Tomas: “RAMKOERS spelen we nog steeds heel veel, maar alleen maar in het buitenland. En er zijn hier veel mensen die alleen LEK gezien of PLAAT gehoord hebben, die dan vragen of we ‘die andere voorstelling’ nog eens in Nederland komen spelen. Daarnaast is RAMKOERS ook echt de kern van wat BOT is. Heel hard werken, risico’s opzoeken, niets is vanzelfsprekend. Dat is wat we daar echt goed voor elkaar hebben gekregen. Dus het is een hele mooie manier om een feestje te vieren.”

Job: “We zullen ook een bescheiden expositie doen in de Melkfabriek, met een aantal muziekmachines van door de jaren heen. Heel misschien kunnen mensen zelfs bij sommige machines op een knopje drukken, zodat ze in beweging komen, maar we moeten nog even kijken of dat niet te gevaarlijk is.”

Tomas: “We willen dit ook doen omdat we hierna een nieuwe voorstelling gaan maken weer en dan moet het ook eens een keer afgelopen zijn met RAMKOERS.”

Biografie BOT

BOT werd in 2009 opgericht en bestaat uit Job van Gorkum (zanger en liedjesschrijver), Tomas Postema (componist en toetsenist) en Geert Jonkers en Doan Hendriks (beeld- en machinebouwers). Tijdens hun voorstellingen bespelen alle vier de leden machines en andere instrumenten. In 2014 ging hun eerste tourvoorstelling RAMKOERS in première. In 2017 werd RAMKOERS opgevolgd door LEK. De mooiste liedjes werden in 2018 vastgelegd op hun eerste studioalbum PLAAT. Daarnaast is BOT doorlopend bezig met de serie ‘Het Geluid Van…’ In 2020 moet hun nieuwe voorstelling in première gaan.

Website: BOT
Facebook: BOT
Tickets voor 10 jaar RAMKOERS

Wat blijft nou uit die tien jaar BOT het meeste bij van alles dat jullie hebben meegemaakt?

Tomas: “Toch zijn dat vaak dingen die gebeuren op de plekken waar je met RAMKOERS staat. We stonden een keer in Stockton, een Engels oud mijnwerkersstadje, straatarm, iedereen werkeloos…”

Job: “…kapotte tanden, overgewicht, lelijke winkels…”

Tomas: “Wat een naarheid was het daar op straat. En daar hebben ze eens per jaar een festival, om die mensen daar toch wat te bieden. Op de eerste dag zat de tribune gewoon vol met zo’n 180 toeschouwers, maar hoeveel waren er opeens op tweede dag? Meer dan duizend?”

Job (lachend): “En die stonden allemaal om ons heen en dat kon helemaal niet! Want Geert verstopt zich altijd ergens aan het begin van de voorstelling. Dus hij dacht: ik ga wel in de DIXI zitten, zo’n wc’tje. Dus hij zat daarin, maar toen kon hij er niet meer uit.”

Tomas: “Ja, want er stonden gewoon vijfhonderd man voor.”

Job: “Het kon gewoon absoluut niet en het was ZO leuk! En die mensen genoten zo. Het is ook een voorstelling waarin we allemaal dingen verstoppen en tevoorschijn halen, en die vielen allemaal in het water want iedereen stond gewoon naast je of achter je te kijken.”

Tomas: “Maar het bleef overeind staan en dat is het grappige van RAMKOERS.”

RAMKOERS

Vergankelijkheid is een terugkerend thema in al jullie werk. Beginnen jullie na tien jaar die vergankelijkheid zelf lichamelijk ook al te voelen?

Job: “Het is nog niet zover dat we de RAMKOERS langzamer moeten gaan spelen, maar er gebeuren wel dingen. Er is een keer een stamppijp, een grote buis van tweeënhalve meter hoog op mijn been gevallen. Daardoor had ik een enorme beenwond tijdens een voorstelling, dus ik heb al een litteken op mijn been dankzij RAMKOERS. Ik draag de voorstelling met me mee.”

Tomas: “Dat was de enige keer dat we een voorstelling hebben moeten afblazen.”

Job: “Je moet ook wel aan je conditie werken voor RAMKOERS. Ik ben nu weer aan het fietsen.”

Tomas: “Ja en ik ben weer aan het hardlopen. Er komt weer een tourneetje RAMKOERS aan, dan moet je gewoon in shape zijn.”

Job: “Want ik voel me ook wel een beetje Mick Jagger worden, je moet zorgen dat je toch enigszins fit blijft.”

Jullie plan is om na jullie jubileum aan een nieuwe voorstelling te gaan werken. Wat kunnen we verwachten? En zijn er nog meer toekomstplannen?

Tomas: “LEK was wat meer naar binnen gekeerd. We willen nu wel weer een meer brutale voorstelling maken, à la RAMKOERS. Daarnaast willen we op alle fronten meer de diepte in. Muzikaal, theatraal, beeldend.”

Job: “We willen ook meer gaan doorcomponeren. Dat hebben we geleerd van de opera waar we onlangs aan meegewerkt hebben (Wij De Verdronkenen, met Walpurgis en Kloppend Hert, red.), dat zet je aan het denken: oké, we hebben mooie liedjes, maar kunnen we die liedjes niet eens door elkaar knippen?”

Tomas: “Of stukken muziek maken die een kwartier duren?”

Job: “Of een voorstelling maken die als een naald op een plaat die blijft steken en dan opeens overschiet naar een ander nummer, en weer terug.”

Tomas: “Daarnaast zijn we ook steeds meer bezig met kennisoverdracht. Bijvoorbeeld bij de muziektheateropleiding hier in Arnhem. Daar krijgen studenten tegenwoordig zelfs wel eens feedback dat het wel wat meer BOT mag.”

Job: “We willen ook meer samenwerken met andere groepen. We hebben een lijstje, maar die gaan we natuurlijk niet noemen. Er is er eentje waarvan we hopen dat het toch eens een keer iets op moet gaan leveren. We hebben al een tijdje contact met de het brein van de wereldberoemde theatergroep Les Machines uit Nantes. Het zou superleuk zijn om, als hij het ziet zitten, samen met ons een enorm spektakel neer te zetten met zijn briljante machines er ook bij.”

RAMKOERS

Ten slotte, waarom moeten mensen echt een kaartje moeten kopen voor RAMKOERS in de melkfabriek?

Job: “We zijn een soort band waar muziekliefhebbers van genieten, dat merken we altijd. Neem bijvoorbeeld een Lesliespeaker, zo een die bij een Hammondorgel zit, een ronddraaiende speaker die normaal gesproken in een kist zit, wij pakken dat uit en maken het groot. Wij maken daar een vuurtoren van.”

Tomas: “En dat vindt iedereen met een hart voor muziek een genot om naar te kijken. Het is misschien wel een beetje vergelijkbaar met het verschil tussen cd’tje opzetten of naar een orkest gaan kijken. Live is geweldig omdat je erbij bent, omdat het fout kan gaan. En het gaat goed en dat is dan extra tof. Dat is bij ons allemaal erg uitvergroot. Dus je ziet en je maakt mee en je ruikt het zweet van het maken van de muziek. Tegelijk blijft het altijd om muziek gaan. Iedereen die van livemuziek houdt, kan denk ik RAMKOERS waarderen. Het is eigenlijk fundamentalistische livemuziek, extreme livemuziek.”

BOT

Tags
#nieuws
Laatste nieuws en artikelen van 3voor12 Gelderland