Afterslag is de grabbelton van het grootste showcasefestival van Europa Afterslag is de grabbelton van het grootste showcasefestival van Europa

Uiteenlopende smaken in tamelijk geslaagd toetje Eurosonic Noorderslag

, Natalie Polman

Sinds 2012 kun je na Eurosonic Noorderslag genieten van een kleine maar smakelijke punt uit de enorme muzikale taart die het festival is. 3voor12 Gelderland at die punt met de naam Afterslag en beleefde de brakke bands in de bijzonder intieme en relaxte setting in Gigant in Apeldoorn.

Misschien heb je je afgelopen week ondergedompeld in het tijdelijke muzikale epicentrum van Europa dat Eurosonic Noorderslag heet en was je zondag blij dat je nog leefde en wist hoe je heette. Misschien heb je die intense dagen in Groningen gemist. Hoe dan ook: zondag kon je in Gigant acht acts van dit immense showcasefestival voor een laatste keer verwelkomen in de ontspannen setting van een lokaal poppodium.

Want waar je tijdens Eurosonic Noorderslag wordt overrompeld door een megalomaan muziekprogramma in alle hoeken en gaten van Groningen, kun je tijdens Afterslag heel relaxt achter elkaar acht bands checken die met hun vermoeide en brakke koppies vanuit het hoge noorden zijn komen karren. Deze middag en avond zijn bij lange na niet uitverkocht, toch wordt het naarmate het programma vordert langzamerhand wat drukker.

 

 

Het festival

Afterslag 2019
Zondag 20 januari
Gigant Apeldoorn

Line-up: Eerie Wanda + YĪN YĪN + Lewsberg + The Ills + Donna Blue + Dave Budha + Perro + Amy Root

Eerie Wanda op Afterslag 2019

Echt rustig is het nog wanneer Eerie Wanda het publiek mag opwarmen in het café van het poppodium. Deze Nijmeegse band rondom zangeres/gitariste Marina Tadic maakt dromerige en licht psychedelische popliedjes die perfect zijn om de middag mee te beginnen. Eerie Wanda bracht al in 2016 debuutalbum Hum uit en de opvolger daarvan, Pet Town, verschijnt nog deze maand. We horen dan ook tamelijk veel nieuw werk voorbij komen. Tadic, half Kroatisch, is een aandoenlijke verschijning in haar groene katten T-shirt en met een dino-sticker op haar Danelectro gitaar. Haar ogen kijken nauwelijks naar het publiek en staren in standje droomland (toepasselijk is dan ook de nieuwe single ‘Sleepy Eyes’). Maar de fantasierijke arrangementen en Marina’s lieflijke stem, die worden ondersteund door een bassist, toetsenist en drummer, brengen ons in vervoering. Jammer is dat de zangeres noodgedwongen vroegtijdig moet stoppen: “Mijn oor zit dicht, ik hoor mezelf niet zingen,” lacht ze verontschuldigend. Niemand waagt het ‘SPELUH!’ door het café te roepen.

Yin Yin op Afterslag 2019

Het café loopt tijdens Marina’s optreden langzaam voller, maar het is nog niet genoeg om de dansvloer voor het podium van de popzaal gevuld te krijgen. Daar is het YĪN YĪN uit Maastricht die het publiek een portie ‘thaichedelic’ voorschotelt, oftewel dansbare deuntjes geïnspireerd door Thaise psychedelische funk uit de jaren '60 en '70. Met de keyboardstandaards behangen met exotische sjaals, en het drumvel netjes met tweemaal het yin-teken afgebeeld, is de setting in ieder geval al helemaal ‘yang’. Kernleden Yves - lange zwarte haren, double neck gitaar (waarvan één nek twaalfsnarig!) en drummer Kees worden niet alleen vergezeld door bassist Robbert en toetsenist Remy, ze worden ook bijgestaan door Gino Bombrini (Skip&Die, Komodo) op percussie. Goed, we zeiden dus eerder dat YĪN YĪN dansbare muziek maakt. Al wordt er nu nog niet zoveel gedanst. We wijten het aan het tijdstip: de mensen die er zijn, durven nog nauwelijks los te weken van de bar achterin de zaal. De opmerking “ook niet-fotografen mogen vooraan staan” van de band helpt dan ook niet echt. We weten zeker, later deze avond was het feest ‘aan’ geweest.

The Ills op Afterslag 2019

Wanneer Lewsberg mag aftrappen in het café staat het goed vol. De Rotterdamse band kijkt gortdroog uit de kijkers en laat zich door niets van de wijs brengen. Frontman Arie van Vliet Lewsberg praat-zingt zijn vervreemdende situatieschetsen en de muziek zit vol herhaling, duurt soms nét wat langer dan je verwacht en de dwarsheid uit zich ook in het aanslaan van dwarse akkoorden. Naast nummers van het titelloze debuut horen we ook genoeg nieuwe nummers, die al net zo briljant in elkaar steken. Het is prikkelend en verfrissend. Dat vindt blijkbaar ook het verbouwereerde publiek, dat letterlijk in de rij staat om een cd of plaat te bemachtigen. Zo erg, dat het publiek er middels de podium-microfoon aan wordt herinnerd dat de volgende band alweer klaar staat in de popzaal.

Dat is de The Ills en we worden getrakteerd op een goedgemutste en loeistrak spelende instrumentale post-rockband, die met enorme pedalboards de meest brute sounds uit hun instrumenten tovert. De vierkoppige band uit Bratislava weet niet alleen een machtig geluid te produceren maar vooral constant te boeien dankzij de composities, die bijzonder sterk zijn. Bij gebrek aan zang is het een extra uitdaging om de aandacht vast te houden, maar deze Slowaken hebben het in hun mars. Het materiaal - de band komt binnenkort alweer met een zesde langspeler - is melodieus, ruimtelijk en bevat talloze verrassende wendingen, maat- en tempowisselingen. “Actually it feels kind of better here,” grijnst gitarist Martin Krajčír, die overduidelijk het Apeldoornse podium verkiest boven de speelplek in Groningen. Aan het applaus te horen is het publiek óók content met The Ills.

Donna Blue op Afterslag 2019

Elton John vindt ze cool en de laatste Popronde bracht Donna Blue naar maar liefst 25 steden. Zangeres Danique van Kesteren en gitarist Bart van Dalen zijn een liefdeskoppel en vertalen hun liefde samen in zwoele en filmische liedjes, die versterking krijgen van een bassist, drummer en toetsenist. De show begint wat braaf en de timide Van Kesteren, gehuld in een huidkleurig pak, wordt jammerlijk genoeg zowat overstemd door praters achterin het café. Gelukkig krijgen de liedjes - deels Franstalig - en presentatie naarmate de set vordert wat meer pit en langzamerhand weet Donna Blue beter de aandacht op zich te vestigen.

Dave Budha op Afterslag 2019

Rond etenstijd laten rapper Dave Budha en band van zich horen. Budha maakt Nederlandstalige hiphop waarbij hij backing tracks en autotune niet schuwt, sterker nog, flink omarmt. Verschil met veel collega-rappers is dat deze jonge Brabander het middel experimenteel - want soms belachelijk overdadig - gebruikt. Budha opent zijn show met een door autotune doorspekt glad liedje dat een ode is aan Ramses Shaffy. Zonder blikken of blozen. Deze man twijfelt niet aan zichzelf en laat de halflege zaal de handjes van links naar rechts gaan, laat zijn echte zangkunsten - totaal niet slecht - ook nog horen en stelt uitgebreid zijn - totaal niet slechte - band voor. Dit publiek was hier niet helemaal op voorbereid.

Amy Root op Afterslag 2019

Elke band valt op een andere manier op, het Spaanse Perro doet het door verschillende elementen: twee drummers, het feit dat die twee drummers om de zoveel nummers van plaats wisselen, o, de gitarist en bassist ruilen ook hun plek en instrument. En dan dat bekken dat idioot hoog boven het ene drumstel uittorent. “Hoi hoi, that means ‘day’ in Spain,” begint zanger Guillermo. “Hoe gaat het?” Waarna de band hun mix van mathrock, krautrock, punk en electro over het publiek uitstort. Maar wacht, er gebeurt meteen iets opvallends. De D-snaar van de bassist schiet los. Na een snaarwisseling die veel te lang duurt (“This is part of our performance,” grapt de taalvirtuoos) en een paar nummers warm spelen is het dan eindelijk tijd voor de eerste - en enige - moshpit van de dag, die overigens beperkt blijft binnen één vriendengroep. O, en dan vallen de lichten ook nog uit. Het deert niet, Perro bouwt een chaotisch feestje en het is allemaal prima.

Amy Root is geen soulzangeres, nee, we hebben hier te maken met een mannelijk duo dat liefhebbers van Bonobo en Jon Hopkins zeker zal bekoren. Lukas Amer en Sjoerd Huissoon kennen van het Rotterdams Conservatorium, maar bouwen liever met behulp van knopjes, toetsen en een laptop ambient electro-tracks. Het is niet de uitbundige afsluiter die hier en nu in de popzaal beter had gepast (zie YĪN YĪN) en zo eindigt de avond een beetje flauw.

Toch smaakte het overgrote deel van de taartpunt verrassend lekker.

advertentie
#nieuws
Laatste nieuws en artikelen van 3voor12 Gelderland