Albumrecensie: Iris Penning – Spreken Met Suiker Albumrecensie: Iris Penning – Spreken Met Suiker

'Spreken Met Suiker' klinkt nog heel zoet, maar smaakt naar meer

, Tekst: Anke Langelaan

Albumrecensie: Iris Penning – Spreken Met Suiker

'Spreken Met Suiker' klinkt nog heel zoet, maar smaakt naar meer

Tekst: Anke Langelaan ,

"Ik durf me niet te dun te vinden, omdat de rest zich te dik vindt", zo schreef de #Stiekemestoepkrijter onlangs ergens in Eindhoven op de grond. En zo zijn (en waren) er meer van die gekke zinnen te vinden in de stad, bijvoorbeeld "Bij elk prikje val ik flauw, nog steeds". Het blijkt een opvallende en vooral karakteristieke ‘campagne’ te zijn van de Eindhovense singer-songwriter Iris Penning, die zo haar nieuwe album 'Spreken Met Suiker' onder de aandacht wil brengen. Karakteristiek, omdat deze aanpak vooral vanuit de inhoud komt, net als de liedjes op het album. Bovendien zijn die persoonlijke, meerlaagse teksten kenmerkend voor Penning en daarmee is haar stiekeme-stoepkrijt-actie een slimme smaakmaker. Je kunt het ook geraffineerd noemen. Net als die suiker waarmee ze niet meer wilt spreken. Met dit album kruipt Penning namelijk doelbewust uit haar schulp. En dat klinkt zeker mooi, maar toch nog steeds vooral heel zoet.

Een stapje verder

"Opbiechtingen", zo noemt Penning (22) haar publieke boodschappen in stoepkrijt. "Omdat iedereen het mag weten." Want kleine meisjes worden groot en als dat meisje een serieuze artiest is, hoor je dat onvermijdelijk terug in het muzikale oeuvre. Zodoende klinkt 'Spreken Met Suiker' duidelijk volwassener dan voorganger (en debuutalbum) 'Droomverf'. Niet alleen op inhoudelijk gebied, ook qua productie gaat Penning met haar nieuwe album een stapje verder. Hoewel dit werk wederom vrij kaal is, zorgen een aantal creatieve experimenten voor welkome vernieuwing. Zoals het nummer 'Schrijver Zonder Zin', dat vooral aan het einde verrassend vol is (en bovendien een van de meer uptempo liedjes op het album), of het achtergrondgeklap op 'Dood Voor Een Dag', (met de intrigerende tekst; "Alles kookt in mijn hersenpan en van binnen ging ik dood, van geluk of verwarring"). Bovendien zit het album goed in elkaar. Producer Ralph Timmermans heeft de metaforische schrijfstijl van Penning passend gecombineerd met kleinkunst en verfrissende, maar niet al te gekke, technische extra’s.

Bedachtzaam

Goed voorbeeld is het nummer 'Stemmen', waarvan het ritme bestaat uit de even simpele als sterke loop van een doowop-fragmentje. Een verder rustig liedje dat gaat over zelfbewustzijn, wat eigenlijk ook het overkoepelende thema is van 'Spreken Met Suiker'. De titel verwijst immers naar de menselijke neiging om te bedachtzaam te communiceren en boodschappen zo subtiel mogelijk te brengen. Sugarcoating, zoals dat heet in de Engelse taal. In de titelsong van het album licht Penning haar boodschap als volgt toe: "Je bent mooi, maar stinkt ook en ik vind je meestal lief en ik wil soms dat je je mond houdt, alsjeblieft." Leuk gedaan, al is het jammer dat juist dat laatste woordje (‘alsjeblieft’) dan toch weer een suikerlaagje eromheen vormt. Nog steeds bedachtzaam dus. En dat is meteen het algemene minpuntje aan 'Spreken Met Suiker'; er is misschien wel té veel over nagedacht. En dat gaat ten koste van de puurheid. Zodoende verliest het statement van Penning helaas toch aan kracht.

Pittiger

Niet meer ‘spreken met suiker’ impliceert dat je je hart op de tong hebt. Dat hoeft niet per se evenwichtig of gewichtig te zijn, maar mag juist schuren. Het album had dan waarschijnlijk meer impact gehad, met ongepolijste teksten als tegenhanger van die vlekkeloze stem en charmante innemendheid van de jonge zangeres. Nu klinkt 'Spreken Met Suiker' toch nog steeds heel zoet, terwijl het best pittiger had kunnen zijn. Dit tweede album smaakt daarom vooral naar meer. Het is duidelijk hoorbaar dat Penning zowel op persoonlijk als artistiek gebied interessante ontwikkelingen heeft doorgemaakt. "Je wordt niet oud en wijs als je niet jong en dwaas bent geweest", aldus haar motto. En die dwaasheid mag wel wat meer de boventoon voeren in  haar werk. In het nummer 'Voor Wie Niet Kan Dansen' zingt ze; "Je wil niet weten hoe lelijk ik klink als ik schreeuw". Laat maar horen dan. Waarschijnlijk klinkt dat juist met haar stem en talent hartstikke mooi. En pittig bovendien.

Het album 'Spreken Met Suiker' van Iris Penning wordt vanavond (12 februari) gepresenteerd in TAC (Temporary Art Centre) Eindhoven, waar het album ook tot stand kwam.

nu op 3voor12