PP19: The Cure driemaal buitenaards goed PP19: The Cure driemaal buitenaards goed

Inktzwarte hits blijken na dertig jaar nog steeds tijdloos

, Ralph-Hermen Huiskamp

Een heel voorzichtig dansje, per ongeluk een lach als het publiek scandeert, een grap over het stemmen van een gitaar: The Cure maakt dan wel inktzwarte muziek, ze staan er vanavond ontspannen bij. En met schijnbaar gemak bevestigen ze waarom iedereen het nog steeds heeft over die vorige twee keer dat de band op Pinkpop stond.

The Cure en Pinkpop hebben een geschiedenis. Het ging in de jaren tachtig helemaal niet goed met het festival in - toen nog, Geleen. Pijnlijk weinig bezoekers, financiële problemen. En toen kwam The Cure in 1986, er werden 50.000 kaarten verkocht en het festival was gered. Het is niet ondenkbaar dat de Britse proto-gothics hier vandaag ook weer staan om de boel te redden. Eigenlijk stond Eminem heel lang al met potlood ingevuld als derde headliner, maar die zei behoorlijk laat af. Armin van Buuren werd ingevlogen, om samen met The Cure de bovenste regel van de zondagposter in te vullen. Van Buuren moet nog beginnen, maar als die ook maar in de buurt komt van The Cure heeft Pinkpop een beter slot van hun tweede dag dan Eminem ooit bij elkaar had kunnen rappen.

Kijk ze staan dan. Allemaal zo rond de zestig. Wat bij Robert Smith eigenlijk helemaal niet veel zegt, ondertussen kun je nauwelijks meer zien hoe oud hij is. Het zou ook best twintig jaar jonger kunnen zijn, en dat ie dan net vandaag een gigantische kater had. Ze zien er nog steeds uit als pubers die net wat ongemakkelijk erachter komen dat ze hun prille weemoed en neerslachtigheid ook kunnen uiten in hun uiterlijk. Donkere vegen onder de ogen, ongestreken, oversized overhemden of juist een tanktop en legging zoals de bassist. Alles zwart natuurlijk, het liefst de lippenstift ook nog. Daar is niks sarcastisch aan, het laat alleen maar mooi zien hoe tijdloos die hele stijl was die The Cure zich al in de jaren tachtig aanmat. Tuurlijk haakten ze daarmee aan bij bands als Siouxsie and the Banshees, maar The Cure vertaalde het naar iets waar de massa zich ook mee kon relateren en naar liedjes die stadions konden vullen zonder ook maar iets van de lading te verliezen. Smachtende liefdesliedjes, eindeloos eenzaam navelstaren, gezwelg en quasi filosofische weerspiegelingen, maar ook refreinen die je dagenlang achteloos op de fiets fluit.

HET CONCERT:
The Cure, Mainstage zondag 10 juni 

HET PUBLIEK:
Zelfs de State of Trance-fans die voor Armin Buuren al in het voorste vak zitten, komen halverwege de show in de benen omdat ook zij doorhebben dat hier iets moois gebeurt. 

WAS HET GOED:
Heel goed, knap hoe die band niets aan kracht heeft ingeboet.

HET NUMMER:
'A Forest', hoe kan zo'n nummer na duizend keer spelen nog steeds zo fel gespeeld worden. 

(Tekst gaat door onder de foto)

En tegelijk hoor je vanavond ook weer hoe los van de goede liedjes en stijl, The Cure ook in hun geluid een hele generatie na hun een richting heeft gegeven. Soms lijken ze wel te verdrinken in galm en reverb. Over een ondefinieerbare laag synthesizers, wordt die doordenderende drum vanzelf spookachtig, de gitaarriffs spinnenwebben die zich uitvouwen en geeft de felle bas de hele boel richting. Helemaal als de bassist even een voet op een monitor zet en aanzet. Een band als M83 en een hele rits shoegaze en grungebands uit de jaren negentig zouden nooit zo geklonken hebben als The Cure in de jaren tachtig niet elk album weer de vernieuwing hadden opgezocht. Wat heet, je kunt zelfs bij een R&B-act als The Weeknd lijnen trekken naar The Cure. Het is vanavond nog eens extra goed hoorbaar dankzij het belachelijk goede geluid.  Maar meer nog dan goed geluid, goede liedjes is het vanavond vooral een band die na dertig jaar nog steeds in topvorm is. Smiths stem lijkt nooit ook maar iets ouder te zijn geworden, de felheid en scherpte van de rest niets minder geworden.

Hoor bijvoorbeeld hoe opgejaagd ‘A Forest’ vandaag nog steeds gespeeld wordt, alsof de inkt van het schrijven nog maar net opgedroogd is, en voel hoe het publiek reageert op de eerste noten van ‘Pictures of You’. Knap ook hoe de band in elk nummer de balans zo goed weet te houden. Hoe naargeestig de beelden ook zijn die worden opgeroepen en neergezet, altijd sijpelt er iets van licht door. Geen vuurwerk, geen vlammen of lasers, The Cure heeft weinig meer dan zichzelf nodig om Pinkpop bijna tweeenhalf uur lang plat te spelen.

Discografie The Cure

1979: Three Imaginary Boys 
1980: Seventeen Seconds 
1981: Faith
1982: Pornography
1984: The Top
1985: The Head on the Door
1987: Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me
1989: Disintegration
1992: Wish
1996: Wild Mood Swings
2000: Bloodflowers 
2004: The Cure
2008: 4:13 Dream

HET MOMENT
Terwijl haar moeder aan het dansen is en verliefd naar Robert Smith kijkt, zit een puber dwars en chagrijnig op de grond op haar telefoon te kijken. Als ze opstaat, hangende schouders, alles om maar aan te geven dat ze hier helemaal tegen haar zin is. Ondertussen loopt Robert Smith met dezelfde kromme schouders even helemaal links naar het podium tijdens een lang intro. Alsof dit hem opgelegd is, als headliner moet je blijkbaar een interactie momentje hebben. Met de blik omlaag loopt hij het podium helemaal af, om uiteindelijk een hand half om hoog te steken en weer terug te schuifelen  Heel even is ie even oud als het meisje op de grond. Later staat ze alsnog voorzichtig te dansen, en doet Smith ook met bungelende armen twee stappen naar achter en opzij. Zelfs hij moet wel dansen op zijn eigen muziek als het zo goed gespeeld wordt. 

Voor meer Pinkpop 2019 check je ons uitgebreide dossier

Setlist

1. Shake Dog Shake
2. Burn
3. From the Edge of the Deep Green Sea
4. A Night Like This
5. Pictures of You
6. High
7. Just One Kiss
8. Lovesong
9. Just Like Heaven
10. Last Dance
11. Fascination Street
12. Wendy Time
13. Push
14. In Between Days
15. Play For Today
16. A Forest
17. Primary
18. Want
19. 39
20. One Hundred Years
21. Lullaby
22. The Caterpillar
23. The Walk
24. Doing the Unstuck
25. Friday I'm in Love
26. Close to Me
27. Why Can't I Be You
29. Boy's Don't Cry

advertentie
#nieuws
Laatste nieuws en artikelen van 3voor12