3voor12 is op Awakenings Festival 2014 (zondag) 3voor12 is op Awakenings Festival 2014 (zondag)

Liveblog vanaf het festivalterrein in Spaarnwoude

, Marco Muhring en Jouko Peters

3voor12 is op Awakenings Festival 2014 (zondag)

Liveblog vanaf het festivalterrein in Spaarnwoude

Marco Muhring en Jouko Peters ,

3voor12 is dit jaar weer van de partij om verslag te doen van Awakenings Festival in Spaarnwoude. Voor de eerste keer is dit techno-evenement uitgesmeerd over twee dagen, met in totaal niet minder dan 60.000 bezoekers uit 50 landen. Verwacht in dit liveblog regelmatig updates, recensies en foto's zodat ook de thuisblijver niets hoeft te missen.

de Sluwe Vos

Gevarieerde set van energieke De Sluwe Vos
14:15: Voor het eerst in de geschiedenis van het festival spreidt Awakenings de boel uiteen over twee dagen; een heuse weekender. Na de boeiende zaterdag, ontbrandt de boel op zondag wat langzamer en duurt het, in tegenstelling tot gisteren, even voordat het storm loopt. Helemaal uitverkocht is de zondag niet, maar dat er voldoende te zien is op dag twee moge duidelijk zijn. Wij trappen af met Joran van Pol en Deventenaar De Sluwe Vos, die ons in tent Area X een ander geluid laat horen dan we van hem gewend zijn. In de podcast die hij maakte voor Awakenings was het al enigszins merkbaar, maar Robert Vosmeijer en techno, in de breedste zin van het woord, gaan prima samen. Sluwe draait op zijn zwarte sokken na een half uur experimenteel, ambient passeert meerdere malen de revue. Soms flirt hij hevig met break-beat, om er daarna een stevige technoplaat met opzwepende hi-hats achteraan te gooien. Met een wilde bos donker haar dansend om zijn hoofd draait hij bepaald niet makkelijk, maar de mensen die vroeg zijn gekomen, slikken het als zoete koek. De mensen die vandaag zijn gekomen voor een dj-set vol met houseklappers komen bedrogen uit. De Sluwe Vos draait stevig, oogt energiek. Vosmeijer is duidelijk met zijn goede been uit bed gestapt vanmorgen. Joran van Pol is dat ook en heeft de schone taak gekregen om tent Y warm te spelen voor Recondite (live). Met de minimale sound van Van Pol, die uit een warm nest komt en al opgepikt werd door de welbekende Richie Hawtin, is het rustig ontwaken. Een prima begin van deze zondag. (JP)

Recondite

Prima Awakeningsdebuut Recondite
17:15: Recondite releasete eerder dit jaar Hinterland, een sfeervolle, warme technoplaat. Het album, dat ambient, minimal en techno versmolt, verscheen op Ghostly International: toch niet bepaald een label dat bekend staat om zijn vele technoreleases. Om maar aan te geven dat Recondite allerminst een twaalf-in-een-dozijn artiest is. Op dit toch nog wat vroege tijdstip krijgt hij de handen goed op elkaar, want zijn liveset is prima uitgebalanceerd en valt goed in de smaak. Etherische en bij vlagen sprankelende techno. Maar ook de kicks laat hij hard knallen, zo hard dat je neusvleugels er van trillen. De Duitser stond de laatste anderhalf jaar maar liefst zes keer in Trouw, en trekt hier tijdens zijn eerste keer op Awakenings de Y hier goed op gang. Even later zal Gaiser hier de boel laten ontploffen met zijn zeer funky liveset zoals we die van hem gewend zijn, maar de set van Recondite was een wonderschoon pareltje vroeg op de dag. (MM)

Pangaea en Pariah krijgen de boel lastig op gang
17:30: Area Z was gister nog ingeruimd voor hardtechno, zoals eigenlijk elk jaar. Op deze Awakenings zondag worden er spannende samenwerkingen aangegaan. Zo staan later op de dag nog Blawan & Sigha, Perc & Truss, Speedy J & Lucy en Klock & Dettmann, maar we beginnen met de jonge Britten Pangaea en Pariah. Die eerste is bekend als onderdeel van Hessle Audio, naast Pearson Sound en Ben UFO (die hier vorig jaar stond). Pariah kwam zelf met sterke releases op labels als R&S maar is de laatste jaren toch vooral bekend om zijn samenwerking met Blawan als Karenn. Het publiek op deze zondag weet Area Z nog niet helemaal te vinden, en het handvol bezoekers dat er toch staat, laat zich niet makkelijk in beweging zetten. P&P presenteren hier vandaag een solide set, die helaas iets minder uitdagend is dan je op papier van de mannen zou mogen verwachten. Als Pariah net over de helft toch de boel open probeert te breken met een offbeat plaat lijkt dat even te werken, maar al snel gaan ze terug naar behapbaarder materiaal. Laten we hopen dat de duo’s later op de dag het makkelijker zullen hebben. (MM)
 

Blawan

Fantastische flow bij Blawan en Sigha
17:40: Na Pangaea en Pariah zijn het dus Blawan en Sigha die het stokje overnemen. Blawan is het laatste jaar uitgegroeid tot publieksfavoriet op Awakenings, in welke verschijning dan ook. Sigha stond nog niet eerder op Awakenings maar is ook een puike dj. De tent is direct al een stuk voller dan bij P&P. Hun set is een stuk dreigender dan die van hun voorgangers. Duister en bezwerend, met kletterende hihats, zoals op een goede zondagmiddag in Berghain. Blawan’s aandeel is wat dwingender, dat van Sigha wat hypnotiserender, wat samen prima werkt. Door die samenwerking zit er een fantastische, golvende flow in de set. Het publiek geeft inmiddels alles, en de Z tent zal na deze set nog een stukje verder in de grond zijn getrapt. (MM)

Sigha

Jeff Mills

Herkansing Jeff Mills wel succesvol
19:45: Toen Jeff Mills gisteravond voor Speedy J zijn opwachting maakte in de Y-tent, ging er van alles fout. De grootmeester uit Amerika was duidelijk niet in zijn element en vertrok na zijn set direct via de achteruitgang, zoals hij dat vaker doet. Hoe anders gaat het er vandaag aan toe. Mills start sterk en glimlacht sporadisch, een veelbelovend begin neemt de tent in zijn greep. Onheilspellende techno op de broeierige namiddag in Spaarnwoude. Een voor driekwart gevulde tent geniet van The Wizard, nieuwe manieren van dansen worden vooraan ontdekt. Ook De Sluwe Vos danst backstage lekker mee op de techno van de Amerikaan, goed om te zien. Opnieuw wordt duidelijk dat Mills iedereen aan het dansen kan krijgen: van jonge hipstermeisjes in naveltruitjes, tot aan huisvaders die op de zondagmiddag oude tijden herleven. Hij draait soms tegen het epische aan, in zijn bekende hoge tempo. Wat gisteren dus mislukte, slaagt vandaag wel. Als we zien dat Maya Jane Coles na Jeff Mills in Area Y staat, zijn we benieuwd hoe dat uit gaat pakken, maar de Amerikaanse technopionier kan na zijn set van vandaag in ieder geval met opgeheven hoofd Amsterdam verlaten. (JP)

Nina Kraviz

Populaire en bloedmooie Nina Kraviz walst Area X plat
19:45: Terwijl Mills het in een voor driekwart gevulde tent vandaag dus wel doet, slaagt Ben Sims er in Area X in om het publiek naar zijn hand te zetten. Het is er minstens net zo druk als bij Jeff Mills, zo niet drukker, en het applaus dat hij krijgt na afloop zijn set lijkt hem enigszins te verrassen. Terwijl Nina Kraviz zich aan het preparen is om over te nemen, verzamelen zich allerlei mannelijke fans om haar heen. Ben Sims krijgt een welgemeende glimlach van haar. We zijn ons er goed van bewust dat het om haar muziek gaat, maar duidelijk is dat Nina Kraviz een attractie is; niet alleen omdat ze zo goed kan draaien. Als Kraviz, gehuld in een blauw spijkerjurkje, start met kale vocalen heeft ze de tent direct in haar greep. De Oost-Europese begint duidelijk vanaf het nulpunt en weigert verder te gaan in het tempo waarin collega Ben Sims draaide. Opvallend is dat Kraviz zelf druk beweegt op haar eigen muziek. Als er een wereldkampioenschap huppelen zou worden georganiseerd, zou Kraviz zonder twijfel hoog eindigen. Soms springt ze even op en komen allebei haar voeten los van de grond. Het hoort bij haar act, bij de set die vandaag na driekwartier stevige vormen aanneemt. De donkerharige schone beukt in een hoog tempo flink door, draait donker en maakt het publiek met haar handgebaartjes af en toe uitzinnig. Zo zien we Nina graag. Er is duidelijk publiek speciaal voor haar gekomen, zo veel is duidelijk na een uur Kraviz. Wel opvallend: ze draait weinig acid. Tijdens de eerste Koningsdag, op Dekmantel’s Strand West, vloog de acid ons nog om de oren. Vandaag spreidt mevrouw Kraviz een andere sound tentoon. (JP)

Vriendelijkheid zelve Joris Voorn leidt wedstrijd Oranje in
20.15: Joris Voorn's Ringo, een track vernoemd naar zijn zoontje, is rond de klok van 17.15 uur van veraf te horen. We zijn onderweg naar Area C, de Jupiler stage, waarin Voorn zijn tweede set van het weekend draait. 'We love you Joris', valt terwijl hij draait, groot te lezen op de elektronische schermen. En ja, dat doen we. Na een tragisch familieongeval - zijn jonge dochtertje overleed onlangs - heeft Joris Voorn dit weekeinde de draad weer opgepakt en zo nu en dan zien we de vriendeijkheid zelve gelukkig weer een beetje lachen. De man uit Moergestel draait vandaag geen steviger werk en houdt het veelal bij tech-house, in een zomeravondtempo. Als we rond half zes achterom kijken, we staan vooraan, verlaat de halve stage via de loopbrug Area C om een plekje op te zoeken voor Nederland - Mexico. Vlak naast de stage kan er, met chauvinistisch live-commentaar vanaf het festivalterrein, gekeken worden naar de wedstrijd. Het is niet bevorderend voor de muziek, verklaarbaar is het natuurlijk des te meer. Awakenings kleurt langzaam oranje en het is tijd om gehakt te maken van die Mexicanen. (JP)

Truss (l) & Perc (r)

Perc en Truss trekken Awakefest mee in zwart gat
20:20: Perc en Truss: twee mannen die nog niet zo gek lang samen draaien maar sindsdien clubs en festivals wereldwijd platbranden. Eerder dit jaar stonden ze samen al eens in de Gashouder, waar ze de boel aan gort draaiden. Perc draait al een jaar of tien mee en staat bekend om zijn wat abstractere en offbeat technoproducties op zijn eigen label Perc Trax. Truss daarentegen een stukje korter, en hij maakte pas echt naam toen hij in 2012 met zijn alter ego MPIA3 op de proppen kwam. Snoeiharde maar trage techno, met veel distortion en acid-invloeden. Een beetje zoals ze vandaag ook draaien, al is het tempo wat hoger. Wat een sonisch geweld storten deze mannen over de tent uit. Normaal is een b2b dj-set op z’n minst anderhalf uur, maar bij deze twee is een uur meer dan voldoende. Ze trekken de laatste energie uit de dedicated ravers die Nederland - Mexico laten schieten om hier hun trommelvliezen op het spel te zetten. Een van de lompste -in de goede zin van het woord- sets van het weekend. Als het halverwege gaat regenen stroomt de tot dan voor lang niet volle tent vol: een mazzeltje.. (MM)

Schwarzmann laat de zon weer doorbreken
20:30: .. want dat publiek moet natuurlijk ergens vandaan komen, en dat is onder andere van Innervisions grootheden Âme en Henrik Schwarz, die samen als Schwarzmann in de open air Area C geprogrammeerd staan. Door de leegloop doen zij het met een minder dan halfvol veld. Maar zij die er nog zijn gaan helemaal op in de set van de Duitsers. Bijzonder muzikale en melodieuze techno, live gebracht met een groot arsenaal aan synths en controllers. En zie, daar breekt zelfs de zon weer door, wat mensen terug naar Area C trekt. De mannen werken een setlist af maar er blijft ruimte voor improvisatie. Want hij zal het zelf niet doorhebben, maar op hetzelfde moment dat Mexico 0-1 maakt zet (Frank Wiedemann van) Âme een bijna requiem-achtig pianostuk in. (MM)

Lucy en Speedy J stelen als Zeitgeber de show
22:05: Hoewel Maya Jane Coles na Jeff Mills stevig draait voor haar doen, kakt de boel na het veel hogere tempo van de Amerikaan toch een beetje in. Maya Jane Coles met Jeff Mills vergelijken is dan ook onmogelijk, dat is zoiets als beweren dat appels en peren hetzelfde zijn. Terwijl de voetbal in volle gang is, we staan achter, nemen Speedy J en Lucy plaats achter de decks van Area Z; de schranz tent van gisteren. De Italiaan en de Nederlander vormen nog niet zo lang het duo Zeitgeber en vaak treden de heren samen niet op. Aan het begin van de set - 19.00 uur - is het nog niet druk in tent Z. Kwalitatief goed is het wel, beter dan Nederland speelt op dit moment. De combinatie tussen Lucy en Jochem Paap is een interessante, een spannende ook. Nog niet zo lang geleden speelde het duo Trouw all-night long plat, vandaag doen ze praktisch hetzelfde in twee uur Awakenings. Het is te hopen dat iedereen na de voetbal direct hierheen komt, want de Italiaan en Speedy J zijn een klasse apart en tillen techno naar een nieuwe dimensie. Vaak los van elkaar, maar samen zeker weten. In de tent dreunen de bassen door tot in de diepste poriën, voor het eerst vandaag volgt kippenvel. Ze ogen rustig allebei, maar droppen constant bommen in de tent, doordrenkt met laag. Geluiden als krassende nagels over schoolborden zorgen voor een ervaring op zich. (JP)

Zeitgeber hoort thuis in de Gashouder, Oranje wint
22:10: Lucy lijkt met het brilletje op zijn neus ietwat op de professor, Speedy J heeft meer weg van de goedlachse voetbalhooligan. Over een muzikale reis gesproken, steengoed is het. Er raast een wervelstorm door de tent, soms teruggebracht tot minutenlang enkel een gortdroge kick. Leve Zeitgeber, leve de heftige soundscapes. Dat ze Area Z langzaam maar zeker voller spelen terwijl Nederland gelijkmaakt en zelfs de winnende nog scoort, zegt alles. In de Z is er maar weinig dat niet trilt, dit is Gashouder werk. Zodra Speedy J hoort dat Oranje niet langer aan de verkeerde kant van de streep staat, maar met 2-1 gewonnen heeft, begint hij te lachen en balt hij zijn vuist. Het WK is nog niet afgelopen en Zeitgeber heeft nog een uur de tijd om de organisatie er van te overtuigen dat deze act thuishoort in de magische ronde ton van het Westerpark. Als Lucy speelt met de bass, daarmee Jochem Paap opnieuw aan het lachen krijgt en de boel volledig in lichterlaaie staat, willen we niet meer weg. Twee heren onder een Duits aanvoelende naam overtuigen van begin tot eind. Awakenings gaat zijn laatste uren in met misschien wel de beste set van het hele weekend. (JP)

Het succesverhaal van Tale of Us
22:15: Om 19:15 zou Seth Troxler moeten beginnen in Area Y, maar de man is helaas in geen velden of wegen ('vertraging met het vliegtuig’ is de gegeven reden) te bekennen. Joran van Pol valt in, en doet dat niet onverdienstelijk, maar toch zetten wij koers naar Area C, waar de goed geklede Italianen van Tale of Us aan de tweede helft van hun set beginnen. Zij braken in 2013 door met twee monsterhits: hun eigen Another Earth (gereleased op Richie Hawtin’s Minus) en hun Primitive People remix van Mano le Though. Beide tracks domineerde maandenlang clubs wereldwijd, van Amerika naar Ibiza en weer terug. Broeierige en lichtjes trippende deephouse en techno is hun handelsmerk, en dat valt enorm in de smaak. Ook in de booth, achter de dj’s zelf is het een drukte van belang, en dan weet je dat er wat aan de hand is. De area ontploft bijna als ze (na een remix van Caribou’s nieuwste Can’t Do Without You) Another Earth inzetten, om daarna nog af te toppen met een splinternieuwe Âme. Een Italiaans meisje, die al de gehele set de aandacht van de twee probeert te krijgen, houdt het aan het eind niet meer en klimt over het hek terwijl ze 'One hug please!' naar de mannen gilt. Die krijgt ze niet, maar enkel de handdruk die ze krijgt zal ze niet rap vergeten. (MM)

Dave Clarke gehuld in oranje sluit 'eigen' tent af
00:00: Terwijl Maceo Plex, toch ook een hele grote in de scene, de mainstage in zijn housy greep houdt rond 20.45, besluiten wij na Zeitgeber voor de afsluitende sets van Dave Clarke in Area X en Ben Klock & Marcel Dettmann in Area Z te gaan. Het is vandaag een stuk rustiger op Awakenings dan gisteren, de zondag is niet uitverkocht, en dat is duidelijk merkbaar op het terrein. Er is meer ruimte om te doen en laten waar je zin in hebt, in de tenten lijkt nog voldoende plek. Als we zien dat halve Amsterdammer Dave Clarke, die uit het Engelse Brighton komt, in het oranje achter de decks staat, lijkt een geslaagde set in de maak. Afsluiten in zijn 'eigen' tent op Nederlands bekendste technofestival is aan Clarke wel besteed. Het is goed druk in de X en al snel bespeuren we de voor hem zo kenmerkende manier van draaien, met dat vele scratchwerk. Soms smijt de Engelsman kort met acid, om vervolgens het tempo weer iets op te schroeven en zo de X in zijn greep te houden. Clarke is prima vandaag, nadat hij dat gisteren ook al was. Vainqueur's Lyot, die mix van Maurizio, komt voorbij; een klassieker. De Brit, die verzot is op de stad Amsterdam, is vandaag een blije kikker in een schitterend Nederlands elftal shirt. (JP)

Hot Since '82

Koele ontvangst voor Hot Since '82
00:50: Hot Since '82 mag het van Tale of Us overnemen en hij is iemand die het laatste jaar, zij het in een ander genre, een gelijkwaardige opmars doormaakte. Perfect gladgestreken deep- en techhouse for the masses is wat bij hem de klok slaat. De Brit is in korte tijd sky high gegaan en verworden tot iemand wiens roadie zijn, reeds aangestoken, sigaretten voor hem klaarlegt. Hij is op het moment een van de meest begeerde dj’s wereldwijd en zijn agenda voor de zomer zit dan ook propvol. Of hij zich aan het eind van van deze gig nog heel veel zal herinneren valt te betwijfelen, want nadat de zon onder is gegaan, is het ineens vrij frisjes bij open air Area C en de beachclubvibe die er heel de dag hing, is een beetje weg. Sowieso is er na Tale of Us hier niet heel veel voor hem meer te halen. Muzikaal gezien is zijn set zoals je die van hem verwacht, punchy, met veel vocalen en fijne breaks. Als we drie kwartier later terug komen is de vlam gelukkig toch nog in de pan geslagen, serveert hij de hits soepel uit en gooit hij het festival op een prettige manier op slot. (MM)

Dettmann en Klock draaien er einde zonder genade aan
01:00: Vermoedelijk is de meest afgeladen tent van het hele weekend voor Ben Klock en Marcel Dettmann. Twee dagen geleden rockten ze samen het grootste openlucht muziekfestival ter wereld, het Engelse Glastonbury, en gisteren stonden ze al apart, na elkaar geprogrammeerd, in Area B. Dettmann en Klock dus, twee Duitsers met een grote schare fans van over de hele wereld. Bij vlagen is het gewelddadig hard en zit iedereen in het publiek op de spreekwoordelijke motorfiets, maar is wat Dettmann en Klock doen qua sound net zo spannend als bijvoorbeeld Zeitgeber hiervoor was? Nee. De spanningsbogen zijn veel korter, het klinkt eenvoudiger en het is hier en daar te veel rechtdoor. Vaak is het vrij donker in de tent, passend bij de muziek van Klock en Dettmann, die af en toe hun voorhoofd even deppen met een witte handdoek. Dat is nodig ook. Als iemand ons zou vertellen dat het Duitse duo in eigen land nog een bedrijfje heeft dat gespecialiseerd is in sloopwerk, zouden we het zo geloven. Dettmann en Klock bij elkaar zetten is zoiets als Real Madrid en Manchester United samen laten voetballen. Niet tegen, maar met elkaar; twee grootmachten in één elftal. Natuurlijk is het goed, prima zelfs, en de uitpuilende tent is dikverdiend, maar Zeitgeber tilde het woord techno twee uur geleden naar een nieuw level. Klock en Dettmann doen dat - hoe prima alles ook in elkaar zit - als afsluiter niet. (JP)

nu op 3voor12