Father Futureback beoordeelt artwork 3voor12 Award genomineerden Father Futureback beoordeelt artwork 3voor12 Award genomineerden

"Er wordt wel eens vergeten dat je met een goede hoes mensen kunt overhalen"

, Tim Schakel

Father Futureback beoordeelt artwork 3voor12 Award genomineerden

"Er wordt wel eens vergeten dat je met een goede hoes mensen kunt overhalen"

Tim Schakel ,

Traditiegetrouw vraagt 3voor12 vóór de uitreiking van de 3voor12 Award aan een grafisch ontwerper welke genomineerde de beste hoes in de schappen heeft liggen. Natuurlijk gaat de prijs om de muziek, maar het oog wil ook wat. Een albumhoes kan bovendien als een verlengstuk van de muziek gezien worden. Het vertelt de muziekliefhebber wat hij of zij kan verwachten voordat de desbetreffende persoon überhaupt een noot heeft gehoord. Designer Father Futureback, die het 3voor12-shirt van dit jaar heeft ontworpen, geeft zijn ongezouten mening over het artwork van de genomineerden: "Gemakzuchtigheid is het ergste wat je kunt doen."

Het is een wonder dat Father Futureback tijd heeft, want wat deze Hagenaar allemaal doet op dit moment is niet bij te houden. Je wordt er al moe van als je er over nadenkt. Hij is grafisch assistent van Joost Swarte en heeft binnenkort een eigen expositie in Parijs. Ook werkt hij bij een bordeel als conciërge en is hij dj bij het radiostation Red Light Radio. Maar dat is nog niet alles, want Father Futureback maakt ook muziek en vanavond treedt hij met zijn absurdistische punkband Adolf Butler op in het Wilhelmina Pakhuis in Amsterdam. En oja! De beste man heeft ook nog een vriendin. Hoe doet Father Futureback dit? “Ik ben eigenlijk gewoon een dwangneuroot, moet veel sporten.” Vandaag sprak 3voor12 met hem over de hoezen van de 3voor12 Award genomineerden. “Ik vind veel dingen niet lelijk, maar ik ben niet weggeblazen door de ontwerpen. Er mag wel wat meer werk ingestoken worden.” Tijd om de albums onder de loep te nemen.

traumahelikopter – traumahelikopter (artwork: Adriaan Pels)

“Ik vind het singlehoesje vetter. Die heb ik namelijk ontworpen. Nee geintje, deze hoes ziet er chique uit. Een nonchalante foto op de voorkant; ze kijken een beetje ongeïnteresseerd. Dit past wel bij traumahelikopter. Bovendien zijn bandfoto’s altijd kut: ‘Hé we gaan tegen de muur staan en poseren.’ Je gaat dan te veel letten op je houding. Het is veel vetter om gewoon te klooien en dan gebeurt er altijd wel iets. Of een live-foto werkt ook goed, zoals achter de cd bijvoorbeeld. Die foto is een stuk spontaner en capturet de band. Wel jammer dat Exelsior Recordings op de voorkant staat, maar ik snap het wel. Toen ik in een platenwinkel werkte waren er mensen die de plaat kochten op basis van het label. Maar zonder dit logo is het visueel een stuk mooier natuurlijk. Overigens niet handig dat de bandnaam niet op de zijkant staat. Er is verder niks overheersends te zien op de hoes en dat is een bewuste keuze, denk ik. Een soort tegenstelling met hun muziek. Of ze willen juist de eenvoud van de muziek weergeven. Ik zie geen hoesje aan de binnenkant, maar dat maakt voor deze band niet uit. Heb niet het idee dat de teksten enorm belangrijk zijn. Het blijft met name een échte live-band.” 

Mozes and the Firstborn – Mozes and the Firstborn (artwork: Wolf Aartsen)

“Dit vind ik wel vet. Ik ken de muziek niet goed, moet ik eerlijk bekennen. Ik haal ze altijd door de war met Mister and Mississippi. Alle twee van die lange namen. Maar goed, terug naar de hoes. In ieder geval is de naam mooi handgetekend. Het ontwerp doet me heel erg denken aan de band Exepter (zie foto hieronder). Een fucking vette band trouwens. Ja, dit ontwerp spreekt me erg aan. Aan de binnenkant zijn er portretten te zien van de band. Is natuurlijk leuk om te zien wie die gasten zijn. Maar moet je dit wel doen met zulke koppen? Grapje! Heel cute trouwens die foto van die twee gasten samen. De kleur vind ik ook mooi uitgekozen.”

Tessa Rose Jackson – Songs From The Sandbox (artwork: Tessa Rose Jackson)

 “Deze hoes ziet er meisjesachtig uit. Het doet me denken aan indianen. Het ziet er handgemaakt uit en dat spreekt tegenwoordig aan. Echt een soort trend is het nu. Er is in ieder geval veel werk gestoken in dit ontwerp, het gaat alle kanten op. Ja, ik vind dit wel tof. Wie heeft dit gemaakt eigenliijk? Wow, Tessa Rose Jackson zelf? Dat maakt het super persoonlijk natuurlijk. Je weet voordat je de plaat hebt gehoord dat het een persoonlijk product is. Wat wil je nog meer? De ontwerpen zelf vind ik te vrouwelijk voor mijn persoonlijke smaak, maar het past wel bij haar. Het is in ieder geval niet gemakzuchtig. Dat is het ergste wat je kunt doen.”

Applescal – Dreaming In Key (artwork: FEFFEFFEF)

“Jeetje, wat is dit voor muziek? Dreaming in Key heet het. Klinkt een beetje aanstellerig. Nee, deze hoes spreekt me niet aan. Het is te saai. Weet je wat het is? We hebben al zo’n lange muziekgeschiedenis en er is al zoveel gedaan. Natuurlijk is het moeilijk om dan het wiel opnieuw uit te vinden, maar deze is wel erg makkelijk. Die maan die twee keer voorkomt in combinatie met de Dreaming in Key is gewoon niet mijn ding. Het is too much. Misschien hadden ze aan de binnenkant beter een foto kunnen doen. Ook de kleuren zijn slappe hap. Ik zou op basis van de hoes deze plaat niet snel kopen in de winkel.”

 

The Opposites – Slapeloze Nachten (artwork: Vincent van de Waal)

 “Ah die ken ik wel. Ik zit namelijk de hele dag in de groupchat met de broer van Big Two. Even uitkijken wat ik hier ga zeggen. Vincent van de Waal heeft dit ontworpen. Ja, die doet wel vaker dingen met schedels. Ik denk dat deze hoes wel goed is. Het is misschien een beetje gemakzuchtig qua kleurencontrast, maar het past wel. Je moet ook niet vergeten dat heel veel kids ze te gek vinden. Ze waren op Lowlands misschien wel de meest populaire act. Daarom moeten hun hoofden op de voorkant. Ik vind die plastic schedels best wel tof eigenlijk. De hoes is wel druk, maar dat is de muziek ook. Die vlinders.. hmm.. oohh nachtvlinders, omdat het album Slapeloze Nachten heet. Ik weet niet wat ik daarvan moet vinden. Al met al een prima hoes.”

Great Minds – Great Minds (artwork: ?)

“Wooowww wat is dit? Fucking jaren 90 acid feest. Dit is echt professioneel lelijk. Voor de letters is wel moeite gedaan, maar jeetje. Die tekening is echt gedateerd. En waarom staat er een Eifeltoren op de achterkant? Ze zijn toch super Nederlands. Of is het het dak van de wereld of iets? Nu snap ik dat blauw en rood in de hoes, want het komt terug in de oogjes. Het wordt er niet beter op aan de binnenkant. Het is eigenlijk een beetje kinderachtig. De vroegere ontwerpen van Opgezwolle gemaakt door Hotel zagen er echt tof uit. Zij deden echt moeite en lieten online en in interviews zien hoe het gemaakt werd. De hoes van Great Minds is toch kut als je het naast die ontwerpen legt. Volgens mij spreekt deze hoes ook oude mensen aan van: ‘weet je nog, toen was er nog goede XTC op de markt.’ Ik vind het super zonde voor de muziek. Misschien was het wel een haastklus. Laten we het daarop houden.”

Legowelt – The Paranormal Soul (artwork: ?)

 “Ah! Een Hagenees. Ja deze hoes past perfect bij hem, want hij is echt een bonafide-nerd. Het is geen act ofzo. Hij heeft jaren bij zijn moeder gewoond en het huis stond vol met synthesizers. Legowelt is de real-deal. Hij heeft nu succes bij het grote publiek, maar hij doet dit al fucking lang. Zat vroeger bij Bunker Records en zo’n gast ga ik niet in twijfel trekken. Is toch vet die planten en het licht uit zijn hand. De synthesizers zijn natuurlijk tijdloos, maar komen wel uit een bepaalde tijd en dat past bij dit ontwerp. Het artwork is anders dan zijn vorige ep die er trouwens ook tof uit ziet. Ja, deze is cool.”

Pien Feith - Tough Love (artwork: HOAX)

“Moeilijke titel Tough Love: ‘struggles van de liefde.’ Het zwart past daarom goed bij de thematiek. Gekleurde rook is misschien een beetje clichématig. Het lettertype vind ik wel mooi. Het boekje in de cd is ook prima. De stijl van de voorkant wordt doorgetrokken naar de binnenkant en dat is goed. Tekst is prima te lezen en dat is wel belangrijk bij dit soort muziek. Het ontwerp heeft wel iets mysterieus. Wel een gewaagde keuze om haar niet op de voorkant te zetten. Toen ik werkte bij de platenzaak kwamen er wel eens oude mannen die gewoon een hoes kochten op basis van de vrouw op de voorkant. Zeiden ze: ‘dit schijnt een goede plaat te zijn.’ Ja hoor! Ze willen gewoon tieten.”

 

Daily Bread – Iterum (artwork: Robin Wilms)

“Dit moet wel een goede plaat zijn als het geproduceerd is door Rimer London. De hoes ziet er erg 80s uit en de tekst op voorkant zit heel irritant dicht bij de rand, dat vind ik wel lachen. Ik denk dat ze echt voor een 80s hoes gingen als je ook kijkt naar de foto van de zangeres met dat gewaagde haar. De typografie aan het binnenwerk vind ik niet heel goed, maar wel typisch 80’s, omdat het koud, leeg en zwart is. Al met al ik vind het niet heel bijzonder, maar het past wel goed bij de muziek.”

 

Mister and Mississippi – Mister and Mississippi (artwork: Cliff van Thillo)

“De hoes heeft iets ouderwets en vrouwelijks tegelijkertijd, dat laatste klopt natuurlijk wel met een vrouw in de band. Letters zijn handgeschreven en het logo ziet er goed uit. Er dus is in ieder geval veel werk ingestopt. Het heeft iets circusachtig, kijk maar naar die zeppelin-walvissen. Dat is toch wel een gek beeld. Maar het album straalt ook wel wat sfeer uit. Het spreekt mij niet zoveel aan, maar waarschijnlijk heel veel mensen wel.”

 

The Child Of Lov – The Child Of Lov (artwork: The Child Of Lov)

 “Lekker kitsch deze hoes! Een fucking husky met een flippermasker op en hij heeft ook nog een beest op zijn schouder. Het lijkt erop dat hij zelfspot heeft, want hij heeft geen super knappe foto van zichzelf op de voorkant gezet. Het is een gekke hoes en zeker geen makkelijke. Ik denk dat heel veel mensen dit een kut design vinden. Lettertype is ook kitsch, maar dat past er dan wel weer bij. Goed dat de teksten erin staat met honderd keer de zin ‘gotta gotta.’ Hé! Er staan ook hamburgers op de voorkant. Die zijn wel goed. Hij neemt zichzelf niet serieus en dat kan ik wel waarderen. Het is geen album dat in mijn kast zal komen in ieder geval.”

Jacco Gardner – Cabinet of Curiosities (artwork: Sonny Kay)

“Zo’n hoge hoed, die Jacco aanheeft hoeft van mij niet. Op de voorkant zie ik een kind die met verwondering kijkt. Ik snap het idee en het concept wel achter de hoes. Cabinet of Curiosities: kind is ontsnapt aan zijn ouders en belandt in een droomwereld. Het gevoel van deze hoes wil hij ook bereiken met zijn muziek, dus dat klopt. Het idee erachter is goed. Maar de voorkant is iets té gemaakt naar mijn idee. Ik kan me herinneren op de kunstacademie dat we een opdracht hadden over poëzie. Kwam de helft van de klas terug met een shot van zand dat langzaam door een hand glijdt. Hetzelfde is het geval als je een bos gebruikt. Er gaat trouwens een leuke roddel over de manager van Jacco: Hij schijnt altijd precies om 21:44 uur tzatziki te laten bezorgen.”

Tips van de Meester:

 “Te makkelijke oplossingen moet je vermijden. Denk na over je product, want veel is al gedaan. En wat mensen ook vergeten is dat je met een hoes mensen kunt overhalen. Goed artwork laat zien hoe je muziek is. Tegenwoordig zijn de afbeeldingen op internet zo klein, dat je ervoor moet zorgen het spannend genoeg is, waardoor mensen getriggerd worden. En als je iets wil bereiken met je ontwerp, wacht even een week en kijk of je misschien iets beters kan verzinnen. Je kan zoveel toffe dingen doen met weinig, dus ga niet voor de eerste beste oplossing.”

Top 3

1. Legowelt
“Het heeft het huiselijke en dat vind ik zo vet. Het zegt zoveel over hem als persoon. Het is tevens exact wat de muziek is. Of het mooi is, is een tweede, maar het past gewoon perfect.”

2. Mozes and the Firstborn
“Het zou eigenlijk een digi-pack moeten zijn. Het is wel mooi gemaakt, maar stel je voor dat je het op karton zou uitstansen, dat zou helemaal te gek zijn. Het is nu te vlak, maar wel oké.”

3. The Opposites
“Ja fuck it. Of toch niet? Ja, wat moet er anders op drie. Ik ben niet omver geblazen door de hoezen ofzo vandaag, dus dan maar The Opposites. Ze hadden bovendien de beste bandshirt op Lowlands, dus dat neem ik mee in mijn beslissing.” 

Voor meer info over Father Futureback check zijn website: http://www.fatherfutureback.com

nu op 3voor12