Potential Wonder winnaars van Spectra 2019 Potential Wonder winnaars van Spectra 2019

Designer Violence maakt veel indruk met live show en dansers

, Tekst: Daniël Hereijgers, foto's: Joris van Moort

Klomppop is al jaren het podium voor de finale van bandwedstrijd Spectra. Dit jaar namen zes acts het tegen elkaar op in de tent van zowel het Spectra-stage als partytent Oâlles Loco in sets van twintig minuten. De opdracht was dit keer geen verplichte cover, bijvoorbeeld van ‘Zoutelande’, maar een publieksactie wie op de origineelste manier twee vrijkaartjes kon weggeven aan de fans. Hiphop, singer-songwriter, folk, akoestische covers en noise, wie zou gaan winnen?

Potential Wonder

Potential Wonder opent het bal. De vijf werden vorig jaar tweede bij Spectra, dit jaar haalden zij de finale via de workshop voor publieksprijswinnaars. Dit jaar wonnen ze ook RegioRuis en speelden op het Bevrijdingsfestival. Op Facebook melden ze dat mensen hun muziek omschrijven als "progressive indie rock", maar dat zij het daar niet mee eens zijn. Ok, wat is het dan wel? Het is in elk geval melodieus, met doorlopende grooves en veel herhaling. Het eerste nummer is origineel met een melodica, frontman Teun van Staveren maakt het nummer af met een saxofoonsolo. Het is geen balkan, wat online ook werd genoemd, wel folk, maar dan weer geen naïef blije folk. Ook bij het tweede nummer 'Tales To Be Told' blijft de toon donker, al wordt dat wel tweestemmig gebracht. De trouwe fans staan vooraan, ze kennen de klapmomenten. 'Goodbye’ is ook al in mineur, we snappen dan ook dat het slotnummer, met toetsen en weer de saxofoon nu wél eens up tempo is. Met meer variatie, zoals het slotnummer is Potential Wonder een zekere kanshebber, nu blijft het wat teveel hangen in donkere klanken, herhaling en steeds een saxofoon- of elektrisch gitaarslot. Maar goed, het publiek is alvast mee.

Kiki

Kiki doet het wat anders vandaag. Ze brengt eigen liedjes in plaats van covers en heeft gezelschap van een beatmaker/dj en bassist/gitarist in plaats van solo. Al is het thema nog steeds wel ‘de liefde’. Gewaagd en dat bij een finale! Geen lief meisje met een gitaar, maar allen in stoere outfits, Kiki in zwart-witte camouflage broek. Ze maakten zelfs een eigen Snapchat filter, speciaal voor vandaag. En ze bedacht een originele treasure hunt op haar Facebook pagina om de vrijkaartjes voor vanavond weg te geven. De laid back beats komen van Sander met rustige, bedeesde zang van Kiki. Het derde nummer is wel solo op akoestische gitaar, met lichte ondersteuning van Daan op de elektrische gitaar. Haar stem is nu wel veel krachtiger, een liefdeslied op vertrouwd terrein. Het vierde nummer is het slotnummer, ze brengt sterke zang met een hiphop beat en bluesgitaar. Stoer en een beetje jazzy, het was een interessant experiment voor de jonge singer-songwriter uit Aardenburg, maar ze is duidelijk nog onwennig in deze vorm.

Undercover Rhythms

Undercover Rhythms komt uit Hulst en maakt akoestische pop-covers en mashups. Het trio begint met een cover van ‘Arcade’, het nummer waarmee Duncan Laurence vorige week nog het Eurovisie Songfestival won. Slim! Mensen zingen hier en daar mee met de ‘’ooh ho’s’ van Duncan. Aan de vertolking zal het niet liggen, Sanne Weemaes heeft een goeie zangstem en staat er met een sterke podiumpresentatie. ‘Arcade’ begint met toetsen, eindigt met twee akoestische gitaren en beide heren samen op tweede stem. Zo gaat het bijna elk lied. Met geregeld wat effecten op de gitaar voor wat vervorming en vooral tegen saaiheid. Undercover Rhythms heeft een semiprofessionele uitstraling, is het niveau van talentenbandje al lang ontstegen. Het repertoire gaat van ‘No Diggity’ van Blackstreet naar Tina Turners ‘Proud Mary’ tot ‘Nobody’s Wife’ van Anouk en meer verkorte covers. Kanshebber, maar gaat de jury kiezen voor een cover- en mashup act? Dat blijft nog drie finalisten de vraag.

Stony

Rapper Stony begint met ‘Candy’, een track waarbij hij Nederlands en Engels in een blender mikt, met een refrein over Celine Dion. De dj eindigt abrupt de track. De tweede track die hij brengt, is sinds vandaag uit en staat in de ‘Domme Jeugd’ playlist op Spotify. De teksten zijn nog wat te makkelijk een Engels-Nederlandse mengelmoes van “Ik was niet ready voor dit alles...” en “ik heb gezondigd in me life...”. Nummers zijn kort en hebben teveel herhaling, zeker in de backing tracks (en auto tune) en we horen nog weinig echt briljante tekstuele vondsten. Aan de andere kant, deze candy man komt niet met lege handen aan, maar stapt de tent in en deelt gummibeertjes in plastic zakjes uit. Zijn vorige groep 118 krijgt een shootout en er is zeker een Spectra shootout, want dat was vorig jaar zijn eerste podium. Afsluiter 'Loes In Me Douche' doet het goed bij de fans. “We komen van ver weg...” Stony is er nog niet, maar moet vooral doorzetten. Hiphop is toch al een zeldzaamheid in Zeeland.

Designer Violence

Vorig jaar haalden ze het niet bij Spectra met voorganger Ohm X, nu nog maar een jaartje later is duo Tessa de Koster en Nina van der Velden al terug met Designer Violence én een EP op zak. Ze bedachten een vrolijke eenhoorn wedstrijd als promotie. Designer Violence heeft een industrieel decor, met uitgangborden met de bandnaam en de debuut-EP ‘Unplanned Madness’, een trommel vooraan met een olievat ernaast, de synths op een tafel met enorm geel DV-logo ervoor. Met goth/punk outfits die prima passen in de EBM en industrial scene en alternatieve kapsels. Dé afwijkende act van vanavond met invloeden van onder andere Einstürzende Neubauten, Depeche Mode en Cabaret Voltaire. Net als bij Potential Wonder staan de hardcore fans al bij de soundcheck vooraan in een groepje bijeen. De aangekondigde verrassing: het levend decor, twee schaars geklede mannen. Wat volgt, is een indrukwekkende show van licht, geluid en bovenal de bewegingen van de dansers.

Designer Violence trekt een flink blik noise open waarbij Van der Velden haar teksten de tent in spuwt over dreinende, keiharde beats. Net op het moment, na drie nummers, dat je denkt dat het saai begint te worden, draaien de rollen en schreeuwt Tessa haar vervormde teksten door de microfoon. Van der Velden drumt nu op de drum en het olievat. Visueel is deze show veruit het meest interessant. De blonde danser valt op, glijdt en wringt zich in allerlei bochten, klimt tot in de nok van het podium. De dansers, en de show, worden niet helemaal begrepen, maar voegen zeker wat toe! Jammer dat de storm dan meteen na het optreden ontkracht wordt als takkeherrie.

Planet Of Waves

Planet Of Waves bestaat uit Potential Wonder leden Dries van Staveren, Esther de Rijke en Jurian van der Stoep, aangevuld met Bram Pelgrim van Harbour Of Souls. Het is een huiskamerband uit Goes. Ze treden zittend op, met drie akoestische gitaren en een akoestische bas, onder een gezellige belichting. Zangeres Esther zingt veel nadrukkelijker dan bij Potential Wonder, dat blijkt al bij opener ‘Laying Down’. Dat bestaat uit drie lagen stevige akoestische rockgitaren en een akoestische bas. Tweede nummer ‘Scent Of The Sea’ is wat rustiger en meer folky, gezongen door Jurian.  Zijn stem is ook wat minder nadrukkelijk dan die van Esther. Zij grapt na het nummer: “pakken jullie ook allemaal een stoel mensen.” De harmonie op het podium en in de songs zit goed. Het publiek is al een stuk drukker en rumoeriger dan aan het begin van de avond. Vooraan staan veel mensen die daar ook al stonden bij Potential Wonder, maar dan in de Spectra-tent.  Bij ‘About Jane’ kakt de set een beetje in, maar blijft wel goed. Het tijdstip speelt ze parten, het is een lange avond en het publiek praat veel. Toch oogsten ze, terecht, veel applaus.

Na het optreden van Tim Knol & Blue Grass Boogiemen komen presentators Brian Mulder en Mark Rijk weer het podium op. Ze geven het woord aan de jury: Kevin van Gorkom, Auke van Laar, Donald Joosse, Hugo Rooijen en Tristan Quaak. Zij kronen Potential Wonder tot de winnaar van Spectra 2019! Potential Wonder gaat naar huis met twee dagen studiotijd, voor de opname van een EP, bij FuzzTone Studio Middelburg. En natuurlijk eeuwige roem.

Tien jaar Spectra winnaars

2018: Urban Graveyard
2017: Charades
2016: With the Wolves
2015: Deaf by Disco
2014: Hatred Defined

2013: The Fictionals
2012: Steady New Sounds
2011: Bloodshift
2010: Volt Violin
2009: Infinte Mind

Potential Wonder

#nieuws
Laatste nieuws en artikelen van 3voor12 Zeeland