De Popronde blijft verrassen De Popronde blijft verrassen

Gratis muziek in de binnenstad van Middelburg

, Tekst: Gijs Kamphuis, Foto's: Tineke Boer, Joris van Moort en Gijs Kamphuis

De Popronde blijft verrassen

Gratis muziek in de binnenstad van Middelburg

Tekst: Gijs Kamphuis, Foto's: Tineke Boer, Joris van Moort en Gijs Kamphuis ,

De Popronde streek donderdag 14 november weer neer in Middelburg. Dit jaarlijkse feestje van gratis bands en artiesten ontdekken blijft ongekend populair. De meeste locaties waren propvol en vele geïnteresseerden hopten van act naar act. Dit leverde een bijzondere slinger van mensen op, zo in het donkere centrum van de Zeeuwse hoofdstad. De redactie van 3voor12/Zeeland blikt terug op deze bijzondere dag.

Dat de Popronde eigenlijk ’s middags al begint, is nog niet geheel in de collectieve geheugens gegrift. Wolf In Loveland trad op in de Zeeuwse Bibliotheek en Emil Landman stond in De Drvkkery. In een mooie kleine setting was te zien hoe Landmans optreden evalueerde tot een soort interactieve lezing over zijn muziek. Met 'Dispite The Sun' en 'Leaves' als mooie hoogtepunten. 
Het avondprogramma begon ook met een singer-songwriter, namelijk Rogier Pelgrim. De winnaar van de Grote Prijs van Nederland speelde in Cinema een prima set van zijn gevoelig oeuvre. En in De Spot, zoals elk jaar het kloppende hart van de Popronde, is het dan tijd voor Lieve Bertha: Een mooie kruisbestuiving van Acda en De Munnik, Nielson en Maarten van Roosendaal. Kleinkunst met een popvibe waarbij de herkenbare teksten mooi verpakt zijn in pakkende deuntjes. 

Maar,een van de verassingen van de avond speelde in Bar American. Daar zette Casa de la Muerte de tent op stelten. Het programmaboekje sprak over rockabilly, maar het was veel meer dan dat. Het vijftal bracht blije zigeuner salsa met een punk attitude. Snel, vol vuur en erg aanstekelijk

Ut Babbelaèrtje was daarna haast te klein voor Dudettes. Deze drie dames en een heer zijn 3FM Serious Talent en de 3voor12/Zeeland begrijpt nu wel waarom. De poprock was wel erg ‘middle of the road’ en hapklaar. Een beetje van Krezip, een beetje K’s choice en de tekst geleend bij Snow Patrol. Hop, de Dudettes kunnen zo door naar Sky Radio.  

Alles behalve hapklaar was de muziek van Herrek. Deze band rond zanger/gitarist Gerrit van der Scheer speelde in De Kloveniersdoelen. Een bijzondere plek voor een bijzondere band. De formatie bracht een mix van donkere folk, rock en pop. Er gebeurde veel in de nummers en in Middelburg kwam het er ook allemaal uit. Braaitapperij De Mug had een plekje ingeruimd voor liedjesman Mark Lotterman. Deze Rotterdammer werd vergezeld door gitarist Sasha op elektrische gitaar. Dit maakte dat de liedjes van Lotterman nog meer ‘body’ kregen. Zijn donkerbruine stem maakte dat het goed toeven was in De Mug 

 De tweede band in Bar American was KinKobra. Dit rockkwartet uit Amsterdam maakte, even oneerbiedig gezegd, huisvrouwenrock op Amerikaanse leest geschoeid. De groep heeft goed geluisterd naar bands als Hinder of 3 Doors Down. Vertaald naar Nederland kom je als referentie direct uit bij Kane. Even gelikt als muzikaal toch best in orde. Rocken binnen de lijntjes, waarbij het bespelen van het publiek of het schreef zetten van een petje soms belangrijker lijkt dan het maken van een echt goede song. Nee, dan kwam de indiepop van Adam & The Relevants in café Seventy Seven toch een stuk authentieker over. De band heeft fans in Middelburg en die hadden zich allemaal in de knusse kroeg gepropt. Leadzanger en liedjesschrijver Adam Quann is half Iers en dat hoorde je. Zijn nummers zijn een fijne kruisbestuiving uit alles wat Britpop groot heeft gemaakt, maar dan met de voeten in de Hollandse klei. De nummers ‘Live Forever’ en ‘The Mask’ waren als een kopje Engelse thee (met melk dus) met een stroopwafel erbij. 

 Het slotstuk van de Popronde 2013 vond plaats in De Spot. Daar maakte het Zweedse Hömpfdingå de reputatie waar. En op hun dikke beats werd de nacht aan stukken gedanst. 

nu op 3voor12