Ik voel dus ik besta: de kern van Biekes nieuwe EP
ABDOMENS nodigt je uit om naar binnen te kijken
“Vandaag ga je de wereld niet redden, meid.” Als verpleegkundige in de GGZ was Bieke gewend om voor anderen te zorgen, tot ze zelf patiënt werd. Haar eerste EP RUMENS ontstond in die periode: een verhaal over traumaverwerking. Ze zette haar werk tijdelijk op pauze en richtte zich volledig op zichzelf. Uit dat proces groeide ABDOMENS, een EP over wat er gebeurt wanneer de storm eindelijk gaat liggen en je moet leren leven met de stilte daarna.
We vragen Bieke hoe het met haar gaat. Er floept meteen een lachje uit. “Vorige week had ik echt zo’n adrenaline scare, hè!” Gelukkig weet ze inmiddels wat haar dan te doen staat. “Ik dacht: meid, je gaat nu gewoon even kalm doen.” Terug naar de basis, noemt ze dat. Goed eten. Rust nemen. Het koelkastje vullen. De simpele dingen die ze de afgelopen jaren veel heeft geoefend. Een paar jaar geleden was dat nog anders. “Er gebeurde toen veel in mij, maar ik kon dat niet in de buitenwereld plaatsen. Het voelt ook wel als een opluchting dat ik deze spanning nu kan verdragen.”
“Ja, ik voel me nu veel kalmer. Echt veel kalmer”, zegt ze, en ze glimlacht erbij. Het recept? Iets dat ze bijna klinisch heeft geoefend: naar binnen kijken. “Als een kindje dat voor het eerst naar de handen kijkt.” Die kalmte hoor je ook terug op ABDOMENS. De muziek beweegt langzaam en bevat veel herhalingen, bijna als helende mantra’s die steeds opnieuw worden uitgesproken. Ik voel dus ik besta – dat is de boodschap. En ook de titel van een van de nummers. “Want”, zegt ze nuchter, “je kunt het lijden van het leven niet wegnemen. Je kunt alleen maar bewustwording hebben.”
Die kwetsbaarheid blijkt aanstekelijk. “Ik krijg superveel DM’s van mensen die hun hele verhaal delen. Zo ontstaat er een fijne, open fanbase. Heel lieve mensen.” Wie Bieke live heeft gezien, weet dat ze niet alleen muziek maakt, maar ook een veilige ruimte creëert. Tijdens haar shows let ze op kleine details: kom je alleen? Geen probleem. Bieke zorgt ervoor dat je aan iemand wordt gekoppeld. Er is ruimte voor een nagesprek over mentale gezondheid. “Ik hoop dat ik mensen een beetje aan de hand kan nemen,” zegt ze. Dit vindt ze ook het leukste aan haar werk als verpleegkundige: dat je iemands dag een beetje beter kunt maken. “Ga leven, schat. Kom maar, we lopen hier samen doorheen”, zegt ze. “Deze wereld is ook van jou.” Misschien is dat wel precies de kern van ABDOMENS.