Shocking Pinks drenkt Hall of Fame in tribal wave Shocking Pinks drenkt Hall of Fame in tribal wave

Pure Muna verzorgt sfeervolle introductie

, Wouter de Waal

Shocking Pinks drenkt Hall of Fame in tribal wave

Pure Muna verzorgt sfeervolle introductie

Wouter de Waal ,

Het nieuwe seizoen is slechts anderhalve maand van start, maar de avontuurlijke muziekserie Tube is reeds toe aan haar derde avond: na het openingssalvo van Thot en Thalamus eind vorige en de fijne ragsessie met Bleeding Eyes, Tim Holehouse en Gaping Moles begin deze maand, staan deze donderdag het Nieuw-Zeelandse Shocking Pinks en Pure Muna uit Amsterdam op het programma. Over de Nieuw-Zeelanders werd al lovend gesproken door Pitchfork, dus we zijn benieuwd...

PURE MUNA

Rond de klok van negen bijt het Amsterdamse kwartet het spits af met een portie dromerige en introverte versterkte muziek, die de zaal tot in alle hoeken en gaten vult, wat mooi meegenomen is, aangezien de hoeveelheid publiek bij deze relatief prille concertreeks nog wel het één en ander te wensen overlaat (indiekinderen, verenigt u). Het schijnt de jonge rockers echter niet bijzonder te kunnen deren, want hun fraai opgebouwde, dynamische nummers worden met veel overtuiging op het handjevol bezoekers afgevuurd. Of ze deze avond veel cassettebandjes met downloadcode (te verkrijgen voor de bescheiden prijs van vijf euro) zijn kwijtgeraakt, valt te betwijfelen, maar buiten kijf staat dat men een goede indruk achterlaat.

SHOCKING PINKS

Over de instelling van dit gezelschap alvast niets dan goeds, want één van de meest enthousiast applaudisserende bezoekers bij de vorige band blijkt zowaar de bassist van dit verre combo te zijn. Op muzikaal vlak is dit wendbare trio bepaald moeilijk te categoriseren: het ene moment opteert men voor een door de snaren gedomineerde, naar wave en shoegaze neigende aanpak, het volgende laat men de gitaar en bas rusten ten gunste van een enerverende mix van drums en elektronica, die niet zelden een nogal exotische, tribale sfeer ademt (we hebben eigenlijk geen flauw idee hoe de traditionele muziek der Maori's klinkt, maar het zou zomaar een inspiratiebron kunnen zijn). De energieke sprongen van voornoemde, tijdelijk van zijn snarenplicht ontheven figuur gedurende dergelijke passages vinden weliswaar geen navolging in de zaal, maar zeker is dat deze met recht experimenteel te noemen muziek eenvoudig blijft boeien. Kenmerkend voor de veelzijdige aanpak van dit drietal is de grootse afsluiter 'Nostalgia', die zich na een simpele ritmische introductie ontpopt tot een gevoelige en meeslepende ballade, alvorens in een gigantische bak ruis en feedback te verdwijnen. Toch fijn dat dit groepje van de andere kant van onze planeet de Tilburgse Hall vanavond heeft weten te vinden.

De volgende Tube-bijeenkomst vindt plaats op donderdag 29 oktober, wanneer liefhebbers van de betere (gitaar)herrie kunnen genieten van Sheik Anorak en Canshaker Pi.

nu op 3voor12