De zaterdag van Mundial 2015 (blog) De zaterdag van Mundial 2015 (blog)

Met o.a. Friends of the Family, Afterpartees, Condor Gruppe en Will and the People

, Carlijn Kösters, Geneviève Smans, Joost Peters, Rutger de Quay en Tamara Scholten

De zaterdag van Mundial 2015 (blog)

Met o.a. Friends of the Family, Afterpartees, Condor Gruppe en Will and the People

Carlijn Kösters, Geneviève Smans, Joost Peters, Rutger de Quay en Tamara Scholten ,

3voor12/Tilburg is op Mundial, het meest multiculturele festival van Tilburg en omgeving. Het hele weekend is de Spoorzone het domein van artiesten uit alle windstreken. Ook op Mundial werken we met een liveblog met altijd de laatste recensies en beelden, dat in de loop van de avond en daaropvolgende ochtend steeds verder wordt aangevuld. Blijf dit blog dus in de gaten houden voor het laatste nieuws.

Bangana Invites: Mad Zach

Het is altijd een beetje tricky: techno programmeren op een festival. Zeker in het geval van festival Mundial, waar eigenlijk techno de hele dag niet aan bod komt, is het maar de vraag of het publiek in de stemming zou zijn voor wat diepe techno. Mad Zach is uitgenodigd door de Tilburgers van BANGANAGANGBANGERS en begint rond 23.00uur in een vrijwel lege zaal. De aanwezigen showen hun danstechnieken aan hun vrienden en bespreken terloops nog de hoogtepunten van de dag. Het bier van de dag lijkt zijn werk echter wel te doen, want langzaam druppelt de zaal steeds voller.

De diepe dubstep van Mad Zach wekt interesse bij het publiek, maar lijkt soms nog iets te hoog gegrepen voor het Mundial-publiek. Hoewel er leuk meegedaan wordt, lijkt men zich niet echt een houding aan te kunnen meten voor de beats van Mad Zach. Terwijl de mc onverstaanbaar meezingt met de beats wordt de invloed van rap steeds duidelijker hoorbaar. Mad Zach zet een leuke show neer, maar de act zelf past niet helemaal in de vibe van het festival. "Laten we maar weer bier gaan halen", schreeuwt een groepje vrienden naar elkaar terwijl ze twijfelend kijken naar de diehard fans die wel in de muziek opgaan. (RDQ)

The Slick and Suited

Ze zien eruit als Interpol, maar klínken ze ook als Interpol? Nou, nee: de Tilburgers van The Slick and Suited trakteren de Mundial-volhouders rond middernacht in de Smederijtuin op soulvolle rock. Zanger Duncan de Moor – die de oplettende lezer wellicht kent van The Voice of Holland – schudt de circa honderd toehoorders wakker met een stem die doet denken aan soullegendes als Otis Redding en Marvin Gaye, ondertussen op Cockeresque wijze met zijn lijf schuddend.
 
Toch kan het optreden van de Rockacademie-studenten niet echt bekoren. Dat De Moor er in de hoge noten af en toe net naast zit, helpt uiteraard niet. Maar ook het songmateriaal van het vijftal lijkt net wat te mager; er wordt naar hartenlust getapt uit het geijkte rock- en soulvaatje. Dat Rihanna-cover ‘Man Down’ achteraf het beste nummer van de set blijkt, is in dat opzicht veelzeggend. (JP)  

Will and the People

Een paar jaar terug waren ze van geen (Nederlandse) festivalposter weg te denken: Will and the People. De ska-/reggaepopformatie rond Will Rendle toerde met megahits als 'Lion In The Morning Sun' en 'Salamander' tot in den treure door het land. Daarna leek het even wat stiller te worden, maar de heren hebben niet stil gezeten: afgelopen september kwam het nieuwe album 'Whistleblower' uit. Tijdens het optreden in de Fontys Koepelhal is de liveformule van de Britse band al snel duidelijk: eerst het publiek opzwepen á la Madness, vervolgens vertragen tot slome reggae en weer terug; dat herhaalt zich dan een paar keer.

Deze formule wordt ook gebruikt bij een cover van 'Stolen Dance' van Milky Chance. Het publiek geniet duidelijk van de feestband en vergeeft de heren hun muzikale missers. Zo zijn de gitaarsolo's van Rendle soms vals en lijkt de communicatie binnen de band over de eindjes van nummers niet altijd vlekkeloos te verlopen. Als laatste nummer spelen ze uiteraard 'Lion in the Morning Sun'. De bassist speelt het intro terwijl frontman Will Rendle crowdsurfend de eerste kreten van 'The Lion Sleeps Tonight' zingt. Iedereen plakt en stinkt, maar dat maakt voor Mundial niet uit, want waar Will and the People is, is het feest. (GS)

Jeroen Kant & De Sheriffs

In 2013 deed Jeroen Kant mee aan de talentenjacht 'De Beste Singer-Songwriter van Nederland' en begin 2015 verscheen het vierde album van Jeroen Kant, 'Nooit Genoeg'. Hij treedt op met 'De Sheriffs': een drummer, een contrabassiste en een steelgitarist.

Vooral de steelguitar is een prettige toevoeging aan de songs van Kant. Een gedeelte van het publiek in Boemel luistert zittend naar de Nederlandstalige songs van Jeroen Kant & De Sheriffs, die overeenkomsten hebben met het materiaal van Boudewijn de Groot. Bij de blues 'Vast' zegt Jeroen Kant: "Het volgende nummer is een meezinger", vervolgens wordt dat niet echt opgevolgd door het publiek, ze blijven liever luisteren naar de verhalende teksten van Kant. (GS)

Condor Gruppe

Een dorre woestijn, een gammele camper, een hulpeloze scheikundedocent en zijn zwaar verslaafde hulpje: ze zijn voor je gevoel nooit héél ver weg tijdens het optreden van Condor Gruppe. Het Antwerpse kwintet trakteert de goedgevulde foyer van Hall of Fame op sfeervolle, breed uitgesponnen woestijnjams, waarin het werk van bands als The Shadows, The Allman Brothers Band (die dubbele gitaar!) en Earth op overtuigende wijze resoneert.

Terwijl in het publiek de eerste (?) joint van de dag wordt opgestoken, stomen de stoïcijnse Vlamingen gedecideerd door naar de eindstreep. Langzaam wint het geluid aan kleur (die sax!), zodat we na een zware doch geslaagde trip door New Mexico alsnog eindigen tussen de sterren. Quentin Tarantino zou trots zijn. (JP)

TenTemPiés

De avond valt over de Spoorzone, wat het tijd maakt voor een portie 'damsko mestizo' van TenTemPiés. Latin, salsa, reggae, ska, rock, punk, elektronische muziek en hiphop: praktisch elk denkbaar genre valt onder de definitie van mestizo. Vermoedelijk ook daarom dat het rondom het Parkpodium zwart ziet van het dreadlockdragende Mundial-publiek, genietend van de avondzon en gevarieerde muziek.

Baby's, ouderen, adolescenten en alle andere leeftijdsgroepen met een afkeer voor polyester verzamelen zich bij het VPRO-podium voor wat Chileens-Amsterdamse cultuur. ''Muziek voor het hoofd en muziek voor het lichaam'' is hoe hun site het achttal omschrijft, wat tijdens de show beaamd wordt door het drukbezette grasveld. Het publiek gaat compleet op in de wereldse tonen, terwijl de band hun mondiale energie uitleeft op hun ruime collectie instrumenten. De blazers zijn hierbij de dominante factor, waarnaast vooral latin, reggae en ska prominent zijn tijdens de show.

Al met al de perfecte groep om de eerste avond mee te beginnen: voor de een om zijn eten bij te laten zakken, voor de ander om vast warm te draaien voor al het andere wat deze zomeravond in de Spoorzone zal bieden. (CK)

Long Shen Dao

Bloedheet en vrijwel leeg is de vloer als Long Shen Dao begint met spelen. Gedurende het concert wordt de band vooral gebruikt als achtergrondgeluid terwijl mensen vriendengroepen onder het genot van een biertje hun dag doornemen. De sfeer verandert pas als een vrij grote groep diehard fans van de groep binnenkomt en de rest van de bezoekers meeneemt in hun enthousiasme.

Long Shen Dao is momenteel bezig met zijn eerste Europese tour (o.a. Glastonbury morgen en Paradiso begin volgende maand), maar het is verdomd lastig om de muziek van de groep accuraat te beschrijven: reggea meets Chinese tonen meets new wave en een beetje indie. Door de Chinese songtektsten lijkt niemand precies te begrijpen waar de frontman over zingt, maar het publiek lijkt inmiddels ontdooid door wat bier en maakt het daarom niets uit. Vrijwel tot het einde speelt de band vrij stoïcijns door, pas aan het einde kan er een kleine 'Thank you' vanaf. Long Shen Dao is bij voorbaat redelijk obscuur, maar geeft de bezoeker een mogelijkheid om lekker ongenegeerd te dansen en bij te kletsen - we weten toch niet waar ze over zingen. (RDQ)

Hall of Fame presents: To The Max

Het is geen geheim dat er in Tilburg veel muzikaal talent rond, waaronder ook een grote schare hiphoppers. Om deze getalenteerde jonge mensen een podium te bieden heeft Max de Beijer het initiatief 'To The Max' opgezet. Met dit initiatief worden avonden georganiseerd waarbij jonge rappers aan talentvolle beatmakers uit Tilburg worden gekoppeld en mogen optreden.
 
Op Mundial krijgt het initiatief de mogelijkheid een showcase te presenteren met nieuw Tilburgs hiphoptalent, en daar maakt het gretig gebruik van. In 'Onze Nachtclub’ (doordeweeks gewoon de kleine zaal van de Hall Of Fame) staan de talenten op het podium voor een uitbundig publiek. Hoewel er niet veel mensen staan, genieten de mensen die er staan duidelijk van de muziek. Aan de kwaliteit van de performances kan nog gewerkt worden, maar daar is dit initiatief natuurlijk de uitgelezen kans voor. De hiphoppers staan zo nu en dan ietwat onzeker op het podium en er zijn flink wat problemen met de techniek, toch zit de sfeer er gelukkig goed in.
 
De mannen moeten duidelijk nog aan hun performance werken, ze zijn bijvoorbeeld niet voorbereid als een set net wat langer wordt door uitval. Hier zou nog flink aan geschaafd kunnen worden, want dit gaat ten koste van de vlotheid. Maar dat de uitgekozen hiphoppers talenten in de top zijn, staat buiten kijf. Voer voor de toekomst, en een bijzonder initiatief. (TS)
 

Che Sudaka

‘I want to see you jump like explosion!’ De oproep van zanger Kachafaz van Che Sudaka is niet aan dovemansoren gericht: als één hevig bezwete man danwel vrouw gaat de Koepelhal uit zijn boogdak. 

Rowwen Hèze meets Bob Marley meets Scatman John meets (met een béétje fantasie) The Ramones: de mannen maken er halverwege de middag een mooi, broeierig feestje van in een goedgevulde Koepelhal. Enthousiasme kan de in Barcelona woonachtige Argentijnen en Colombianen niet ontzegd worden: de heren springen en dansen dat het een lieve lust is. En dat slaat aan: er wordt volop gedanst. Aanvankelijk zoals alleen Nederlanders dat kunnen (met de handjes), maar al snel vindt zelfs de grootste babyboomer zichzelf terug op de dansvloer in een dwingende spreid-sluit. Een en ander afgetopt met een collectief meegeblèrd “Hey hey hey” of “Eeeej oh!”. 

Nee, vernieuwend is het allemaal niet, maar de energieke presentatie van de heren zorgt ervoor dat de zon ook binnen gaat schijnen. Het enige dat na een tijdje gaat tegenstaan: de vrij dominante elektronische beat. Tip van de dag: investeer in een goede drummer.  (JP)

Afterpartees

"Vorig jaar stonden we ook op Mundial en toen waren er acht mensen, het is dus nú al een succes, jongens en meisjes!" roept excentrieke frontman Niek Nellen enthousiast terwijl hij de goedgevulde foyer van The Hall of Fame in kijkt.

De vijf mannen van Afterpartees staan bekend om hun door jaren-'70-punkrock geïnspireerde powerpop. Het publiek voor het podium gaat vanaf het eerste moment mee in de vibe van zanger Nellen en volgt braaf zijn dansinstructies op. Bij singles 'First/Last' en 'Girls Like You', beide afkomstig van debuutalbum 'Glitter Lizard', gaan in de hele zaal de voetjes van de vloer.

Inmiddels wonen de gebroeders Nellen (Bas is gitarist van de band) in Tilburg, maar ze zijn hun Limburgse roots zeker niet vergeten; zo draagt Niek een nummer op aan alle motorisch gestoorde Limburgers. Vervolgens showt hij de zaal een houterig dansje. Het publiek geniet van de muziek en de opvallende performance van de mannen uit Horst. In het enthousiasme is de zang van Niek Nellen niet altijd even zuiver, maar hoe kan dat ook anders als hij ondertussen met zijn hoofd tegen een monitor aan beukt. (GS)

Broken Brass Ensemble

De mannen van Broken Brass Ensemble hebben de eer om twee keer te mogen spelen op Mundial. Terwijl de Smederijtuin al vol begint te lopen, knalt de act er meteen in met een cover van 'Crazy In Love' van Beyoncé. Met alle blazers wordt het wel heel anders dan een gemiddelde R&B cover, en weet de act meteen duidelijk te maken dat zij een geheel eigen sfeer en stijl weten neer te zetten. En er mag gedanst worden, dat is duidelijk.

Het publiek weet wat er van haar verwacht wordt; vanaf de eerste noot wordt er gesprongen en volop met de heupen gezwaaid. Broken Brass Ensemble weet de sfeer goed neer te zetten en vooral vast te houden en het publiek slikt alles van ze. De afwisseling van puur instrumentale muziek en daarnaast zo nu en dan zang is welkom, dit zou zelfs wel vaker zo mogen zijn.

Een waar feestje in de zonovergoten Smederijtuin, en daarom is het maar goed dat ze zomaar twee keer hier mogen spelen, want het publiek had nog wel zin in een herhaling van dit speelse en gezellige spektakel! Bijzonder om te zien is de wisselwerking tussen de muzikanten zelf, zij zijn goed op elkaar ingespeeld en maken er samen een geweldig samenspel van, dit zorgt dat het optreden alleen maar beter wordt richting het eind. Een goede start van hun twee sets op Mundial. (TS)

The Love Albatross

Mundial duikt de nachtclub in, dit keer voor snoeiharde punkrock. Het Tilburgse drietal van The Love Albatross breekt de tent af in de donkere krochten van de Hall Of Fame, terwijl ze de HEMA-tape van hun gitaar af rammen.

''Well your outfit sucks and so does your mom'': een zin die ongeveer het gehele optreden van de Brabantse heren samenvat. Het concert lijkt rechtstreeks uit American Pie geplukt, wat het voor de liefhebbers van punk een puur genot maakt. Het is moeilijk niet van de energieke heren te gaan houden, merkt ook het publiek al gauw. Drie gezegende keeltjes, waar - naast komische teksten - ook rap vandaan komt. Al met al meer dan genoeg om de dames op de eerste rij in te pakken, gekleed in een gymbroekje met matchende skisokken en muts. 

Wanneer het laatste nummer ten einde loopt en het mutszweet over de gezichten van de Tilburgse mannen sijpelt, besluit de frontman nog even in het drumstel te springen. Rauw, heel Amerikaans en ontzettend lekker zo tussen de munttheedrinkers door. (CK)

Hind Hakki

Pal in het zonnetje in de Smederijtuin staat de beeldschone Hind Hakki haar bijzondere nummers te spelen. Haar muziek balanceert mooi tussen haar Marokkaanse en Tilburgse roots, wat zich uit in een mix van r&b en hiphop met her en der ook heerlijke reggae vibes.

Als gastmuzikant is de eveneens Tilburgse Gerton Govers uitgenodigd, waarmee ze ook in 'Checkerboard Souls' speelt. Gerton krijgt tevens de mogelijkheid om een aantal nieuwe nummers van zichzelf ten gehore te brengen, maar dit doet helaas wel af aan de groovy sfeer die Hind juist heel goed neerzet. Gelukkig weet Hind het met haar reggaenummers toch weer in haar eigen sfeer terug te brengen, waarmee het optreden alsnog prettig afgesloten wordt. (TS)

Friends Of The Family

Mundial heeft net de ogen geopend en de Balkan heeft de Spoorzone gevonden. Terwijl de toetsenist met twee zonnebrillen zijn moves uitoefent alsof hij op een uitverkocht Tomorrowland staat, worden bij het publiek de grasbillen door de setlist heen ingewisseld voor een enthousiaste verzameling van dansers zonder schoeisel.

Het is een flinke club bij elkaar, dat Friends Of The Family. Negen mannen met gitaren, fluiten, een mandoline en een banjo. De stijl doet denken aan de overgewaaide muziekliefde uit IJsland, door de sterke mix tussen rock en folk. Gitaren zijn namelijk in overvloed aanwezig, waarnaast de lijst wordt aangevuld met wat Balkan. De snelle ritmes trekken het publiek geleidelijk naar voor, waar de gevarieerde menigte al snel het zitten voor dansen op blote voeten verruilt. Lekker alternatief en best wel hippie, zoals we dit festival kennen.

Wanneer de toetsenist zijn Avicii-persona inwisselt voor een tamboerijn, is het publiek volledig klaar wat de Spoorzone nog meer te bieden heeft. Mundial is los, net als de broeken. (CK)

nu op 3voor12