Zinderende EP-presentatie Betonfraktion op derde editie Art Of Breakcore Zinderende EP-presentatie Betonfraktion op derde editie Art Of Breakcore

Confronterende progpunk past perfect bij politiek geladen muziekavond

, Maarten de Waal

Zinderende EP-presentatie Betonfraktion op derde editie Art Of Breakcore

Confronterende progpunk past perfect bij politiek geladen muziekavond

Maarten de Waal ,

The Art Of Breakcore, een conceptavond waarbinnen muzikaal vertier en politiek activisme aan elkaar worden gekoppeld, kent op haar derde editie een speciaal evenement, en wel de EP-releaseshow van Tilburgs experimentele noiserocktrio Betonfraktion. De ideale gelegenheid om na een avond vol zware discussies over gentech de opgebouwde emoties te ontladen...

Zoals de naam al zegt, is het muzikale programma echter primair gewijd aan breakcore, een subgenre waaronder de organisator vooral harde elektronische muziek met een beschouwelijke inslag of, zo u wil, een boodschap blijkt te verstaan. Wanneer we rond een uurtje of elf de zaal binnenstappen stuiten we op het staartje van de set van DJ Down The Rabbit Hole (ook een regelmatige gast op Gifgrondavonden), die met zijn dreigende soundscapes begeleid door beelden van moderne betonkolossen en bevreemdende hedendaagse dans een meer representatief beeld geeft van de muzikale invulling van een Art Of Breakcore-avond. Dit type van elektronica, dat weet te boeien zonder dansbaar te zijn, ziet men jammer genoeg niet vaak in zalen – misschien ook, omdat het gewoon weinig publiek trekt, want op een handjevol mensen na staan de meeste muzikale activisten in de foyer met elkaar te kletsen.

Daarin komt gelukkig snel verandering wanneer Betonfraktion haar eerste noten door de ruimte heeft doen galmen. Het uitdagende uiterlijk van boegbeeld Nick J., die met zijn geschminkte gezicht en schaarse dameskledij de Songfestivalwinna(a)r(es) naar de kroon lijkt te willen steken, oefent met name een moeilijk verklaarbare maar onmiskenbare aantrekkingskracht uit op beschonken pubermannetjes (een effect, dat we ook al eens eerder hebben mogen constateren). Misschien is het de melange van oprechte existentiële angst en melige onderbroekenlol die op jongens in deze leeftijdscategorie in kennelijke staat zo´n indruk weet te maken. Hoe dan ook, naast deze buitelende & woorden uitspuwende sinistere joker komt het muzikale vuurwerk voor rekening van dwarse gitaargymnasiast Frank Crijns en non-conformistisch drummende rockacademiealumna (ze blijken te bestaan) Marzj, die met name in de improvisatiestukken intensief met elkaar interacteren en samen veel lol hebben. Na enkele explosieve nummers wordt het optreden helaas enige tijd onderbroken als gevolg van een afgebroken gitaarkabel, maar de zaal blijkt voldoende opgewarmd om deze onbedoelde pauze zonder morren te doorstaan en geeft ook in het tweede deel van de set luidkeels blijk van haar enthousiasme – zelfs wanneer de microfoon het voor het laatste nummer ook begeeft, waardoor Nick gedwongen wordt het laatste nummer met zijn luidspreker vol te schreeuwen. Een lichtjes door pech geplaagde, maar misschien juist daardoor uiterst memorabele EP-presentatie.

nu op 3voor12