Chaos Of The Haunted Spire maakt toepasselijk desolate soundscapes voor behoorlijk uitgestorven Paradox Chaos Of The Haunted Spire maakt toepasselijk desolate soundscapes voor behoorlijk uitgestorven Paradox

Trio Shahzad Ismaily/Sanne van Hek/Onno Govaert brengt publiek goed in de stemming

, Maarten de Waal

Chaos Of The Haunted Spire maakt toepasselijk desolate soundscapes voor behoorlijk uitgestorven Paradox

Trio Shahzad Ismaily/Sanne van Hek/Onno Govaert brengt publiek goed in de stemming

Maarten de Waal ,

De muzikale underground is vergeven van de nijvere bijtjes, die in de luwte hard aan het werk zijn om hun eigen muziek en die van geestverwanten wereldkundig te maken. Neem nu Teun Verbruggen, een drummer die actief is in een hele waslijst aan bands, en daarnaast ook nog tijd vindt om zijn eigen label (RAT Records) te runnen en geregeld concerten en tournees te organiseren. Vandaag staat hij samen met mede-Belg Andrew Claes als Chaos Of The Haunted Spire in Paradox, maar eerst mogen Shahzad Ismaily, Sanne van Hek en Onno Govaert het podium betreden om hun aparte klanken over het muziek uit te storten.

TRIO ISMAILY/VAN HEK/ GOVAERT

Dit wat in zichzelf gekeerde trio maakt muziek op het snijvlak van jazz, impro en algehele raarheid. De verlaten echo die veel van hun klanken begeleidt wekt, in combinatie met de cowboyhoed van Sanne en het Klingon-achtige voorkomen van Shahzad, de indruk dat we hier naar een stel ´space cowboys´ zitten te kijken (nee, nee, geen referentie naar het bekende nummer), die ons van over de randen van de ons bekende wereld hun boodschap van ontheemding proberen over te brengen. Onno ziet er uit als een keurig manneke, zachtmoedig, bescheiden en eigenlijk wat te weinig assertief (zoals zoveel geboren Tilburgers), maar schijn bedriegt - eenmaal achter het drumstel gekropen, ontpopt hij zich tot een genadeloos drumbeest die er niet voor terugschrikt harde klappen uit te delen en flink wat kabaal te maken. Een heel sfeervol optreden, dat ons moeiteloos doet wegdromen naar de meer duistere maar ook intieme kanten van ons bestaan. Het feit dat er maar een handjevol bezoekers is komen opdagen, is misschien niet leuk voor concertzaal en uitvoerenden, maar bij zo´n optreden vinden wij het zelf juist sfeerbevorderend. Een prettig weemoedig begin van de avond.

CHAOS OF THE HAUNTED SPIRE

Eventuele ´gothic´-associaties die deze bandnaam zou kunnen oproepen blijken al gauw misplaatst: Het duo Verbruggen/Claes maakt op elektronica gefundeerde muziek voor het computertijdperk, dat natuurlijk niet minder chaotisch of behekst hoeft te zijn dan oude kastelen. Om hun verlegenheid niet al te zeer in het oog te doen springen, hebben ze gekozen voor een zeer minimale belichting. Bijkomend voordeel is dat de fel fluorescerende projecties achter hen beter uitkomen - geometrische patronen die ons, behalve aan grafische computerprogramma´s, ook doen denken aan de kleursensaties die we hadden als nog niet-talig kind, toen de hele wereld nog vreemd, wonderlijk en vaak ook bedreigend was. Net als nu dus, maar de ervaring was toen directer. Het mooie van muziek (en ook de abstracte beeldende kunst) is dat ze ons die primaire ervaringen weer nabij kan brengen, juist ook wanneer ze zo geavanceerd en ´abstract´ is. Een prettige herinnering voor het select gezelschap van aanwezigen om mee naar huis te nemen.

nu op 3voor12