Einde Popmaster-traject in Slachthuis Haarlem Einde Popmaster-traject in Slachthuis Haarlem

Opleidingen kunnen helpen, maar ook praktijkgerichte trajecten zijn cruciaal. In dat kader werken NH Pop en Slachthuis Haarlem samen. Vanavond is daar de finale van Popmasters te zien: een tweejarig ontwikkeltraject voor Noord-Hollandse acts die al stappen hebben gezet en klaar zijn voor de volgende fase. Of, zoals Maryn Charlie het verwoordt: ,,Ik heb voornamelijk geleerd dat het belangrijk is om niet te denken dat je alles alleen hoeft te doen. Ik zit nog steeds in dit proces om dit te aanvaarden maar het is zo belangrijk om mensen om hulp te vragen, om te praten met andere muzikanten en gewoon adviezen uit te wisselen etc. Ik heb hele fijne coaches gehad en zal ze stiekem na het project ook nog om hulp vragen soms!”

Tijdens deze afsluitende avond staan Maryn Charlie en George & The Rams op het podium. Voor beide acts is dit nadrukkelijk geen beginpunt, maar een tussenstation richting grotere podia.

Maryn Charlie en George & The Rams (rond frontman Joris Ram) hebben opvallend veel gemeen: ze komen uit Amsterdam-Oost, zijn buren, hebben op dezelfde basisschool gezeten en delen een liefde voor vintage kleding. Muzikaal bewandelen ze echter verschillende paden.

Volgens hun eigen aankondiging op Instagram maakt George & The Rams ‘neo seventies soulpop: dansmuziek van hartepijn’, terwijl Maryn Charlie zich richt op ‘hele eerlijke altpop over haar persoonlijke struggles’. Twee verschillende stijlen maar met een gedeelde gevoeligheid.

Waarom voelt Maryn Charlie als een ontdekking? De jonge Amsterdamse heeft eerder al gespeeld op Noorderslag, doet de Popronde van 2023, en heeft in het voorprogramma van Rondé gestaan, geeft een uitverkochte show in de Melkweg en toert langs clubs. De timing van het Popmasters-traject lijkt perfect: een nieuwe EP is in de maak, met als vervolg haar debuutalbum, en de stap naar grotere zalen lonkt.

Met muziek maken begint ze al op jonge leeftijd begonnen. ,,Ik ben begonnen met muziek maken toen ik een jaar of zeven was. Mn vader had een klein studiootje gebouwd in ons huis en daar namen we wel eens covers op. Op mijn negende wilde ik heel graag viool leren spelen, maar na dat een paar jaar geprobeerd te hebben voelde ik toch meer voor zingen. Dus ik ben op mijn 11e op zangles gegaan en heb mijzelf piano en gitaar aangeleerd. En sindsdien maak ik mijn eigen liedjes”, zegt ze. Maryn Charlie is pas de laatste vier jaar echt fulltime muzikant.

Haar schrijfproces is intuïtief: akkoorden op gitaar, klanken zonder betekenis, een melodie die langzaam woorden krijgt. ,,Soms weet ik gelijk waar ik een liedje over wil schrijven maar soms komt dit pas als ik bezig ben en de woorden begin te vormen. Ik vind het heel belangrijk dat ik echt een gevoel stop in een nummer. Iets waar ik mee zit, waar ik veel aan denk, waar ik echt iets over kwijt wil. Mijn teksten zijn echt puur ik en mijn gevoel.”

Vanavond staat ze sober op het podium, alleen begeleid door haar gitarist Rasmus Bisschop en die we ook kennen als bandlid van Hunk. Zwart gekleed, ingetogen en kwetsbaar. Dat ze al een trouwe achterban heeft, blijkt uit fans die speciaal uit andere delen van het land zijn gekomen. ,,Ik kom voor het gevoel dat zij verwoordt en in songs vangt,” vertelt een fan van haar.

Haar stem is veelzijdig en expressief; het podium vult ze moeiteloos, al is er nog genoeg ruimte om haar performance verder uit te bouwen. Ze vertelt openlijk dat ze het spannend vindt zich bloot te geven. Niet toevallig volgt daarna haar recent verschenen nummer Naked.

In haar songs geeft Maryn Charlie stem aan zorgen die veel Gen Z’ ers herkennen : de druk van sociale media, eindeloze keuzemogelijkheden, het onvermogen om niet in het hier en nu leven. ,,Soms weet je het even niet,” zegt ze. ,,Het gevoel dat je even wil zweven boven alles.” In Freezer stopt ze die gevoelens tijdelijk, om ze later weer toe te laten.

Die betrokkenheid gaat verder dan muziek. Tijdens haar afgeronde opleiding New Media aan de UvA maakte ze een online survival guide voor jongeren, te vinden op haar website, waarin ze schrijft over opgroeien in een overprikkelende digitale wereld.

Vanavond speelt ze zowel oudere nummers als nieuw materiaal in wording. Waar de studio-versies vaak wat meer uptempo zijn, klinken nummers als  Fix Myself en Self Sabotage hier gedragen en beschouwend. Popliedjes met een duidelijke boodschap: don’t overthink too much.

George & The Rams is een band die het verdient om veel optredens te krijgen. Hun muziek is duidelijk geïnspireerd op Amerikaanse soul- en poptradities en krijgt inmiddels het label yacht rock mee. Denk aan zon, water, cocktails en een ontspannen Californische vibe.

Het niveau van spelen is hoog. In plaats van terug te grijpen op iconen als Steely Dan, Chicago of Toto, hebben we nu een Nederlandse variant die overtuigt.

Recent verscheen hun EP George and the Rams, gepresenteerd in het iconische Tuschinski, een visitekaartje dat indruk maakt. Van daaruit is de stap naar Slachthuis Haarlem bescheiden.

Vanavond speelt George met twee blazers en backingtracks, wat het gevoel geeft van een volledige band. Gehuld in een wit pak en witte pumps maakt hij er een show van. Meestal zit hij achter de piano, maar als bandleider zorgt hij voor tempo en dynamiek. De blazers krijgen volop ruimte, spelen én zingen mee.

In Serves You Right komt alles samen: rijke melodieën, koortjes, blazers. Het nummer grijpt je meteen. Hier staat een act die klaar is voor festivals en zomerse podia.

Voor George & The Rams ziet de toekomst er zonnig uit. Een tip aan strandtenthouders en zwembadbars: boek ze nu het nog kan. Of, zoals ze zelf zingen: No way of going back, I will return one day.

Het Popmasters-traject loopt nu af; vanaf hier moeten de acts het zelf doen.