Album van de Week (7): Ão

In de Portugese taal bestaat er een begrip voor een gevoel van weemoed, nostalgie en gemis: saudade. Haal de saudade-elementen uit de muziek van Rosalía, James Blake, Oscar and the Wolf of de eerdere albums van FKA Twigs en je komt in de buurt bij Ão. Het viertal is in thuisland België langzamerhand aan het uitgroeien tot een serieuze sensatie: met hun tweede plaat Malandra staan ze volgende maand al in een uitverkocht AB (de Paradiso van Brussel), en ook in Nederland gaat de band de komende periode op tour. 

Een Belgische band dus, maar met Portugese teksten? Dat is te danken aan zangeres Brenda Corijn, die haar Mozambikaanse achtergrond laat meeklinken. Naast de Portugese tristesse die je ook in fado hoort, bevat de plaat evengoed Latijns-Amerikaanse invloeden. Neem ‘Talvez’: de combinatie van het vrolijke gitaarslagje en een reggaeton-beat doen denken aan ‘Santé’ van landgenoot Stromae. 

Neem ook de ritmes die bandleden Siebe Chau (gitaar, maar hij speelt bijvoorbeeld ook charango), Jolan Decaestecker (producer en multi-instrumentalist) en Bert Peyffers (percussionist) meebrengen. Zelden gebruiken ze een rechttoe rechtaan drumstel of drumcomputer: Peyffers gebruikt zelfs een bestekbak als percussie-instrument, Decaestecker trommelde simpelweg een ritme op tafel met zijn vuisten, wat resulteerde in de donderpercussie op ‘Me Condena’. Deze nieuwe klanken, in combinatie met de prachtige en melancholische stem van Corijn, maakt Malandra zo gevoelig en onvoorspelbaar.

Op het krachtige, maar ook subtiele ‘Sorte’ is de saudade goed te horen. ‘Ze is zo eenzaam, ze dwaalt maar wat rond’, zingt Corijn. Thema’s als oordeel, kwetsbaarheid en zelfbeeld komen ook aan bod op tracks als ‘Me Condena’ (letterlijk vertaald: veroordeel mij) en ‘Cinza’, waarin Corijn zichzelf oordeelt op het feit dat ze soms te makkelijk wegkijkt van alle ellende in de wereld. 

En dan is er nog de albumtitel: Malandra. Het Portugese woord voor een vrouw die haar eigen weg gaat, slim speelt en soms iets te brutaal is. Best wel wat negatieve connotaties, maar Corijn herclaimt het woord hier als positief: een vrouw die door haar eigen gang te gaan juist zo vrij leeft dat ze zich niks aantrekt van wat anderen van haar vinden. ‘Concentreer je op je eigen leven, dat is wat zij doet. Wie heeft er uiteindelijk meer plezier?’, zo zingt ze dringend op de gelijknamige track. Niet slecht om mee te nemen!