Maastricht Metal Meeting Maastricht Metal Meeting

Van heidense black metal naar gepolijste metal en rauwe hardcorepunk

, Jerome Crutsen

Maastricht Metal Meeting

Van heidense black metal naar gepolijste metal en rauwe hardcorepunk

Jerome Crutsen ,

Voor de eerste keer wordt de Maastricht Metal Meeting georganiseerd. Plaats van misdrijf is de Muziekgieterij uiteraard in Maastricht. Na een aantal line-up wijzigingen waarbij eerder vermeld stond dat Backfire haar laatste show zou spelen en ook From Earth een optreden zou verzorgen, blijken deze niet op het uiteindelijke programma te staan.

Wanneer Tasered aftrapt staan er ongeveer een man of honderd in de zaal en de vraag rijst waar alle metalheads zijn. Is het de economische crisis die iedereen thuishoudt, de line-up die op zich niet slecht is of de net iets te dure entreetickets. In ieder geval wanneer het jonge Tasered begint, wordt er luidkeels gekletst en is de aandacht voor de band miniem. Deze vijfkoppige band met als frontvrouw de gruntende maar lieflijke Kari, brengt melodische metal die geïnspireerd is door bands als Trivium, Killswitch Engage maar waar ook de melodieën van In This Moment en Arch Enemy zijn terug te horen. De grooves zijn aardig maar de solo’s zijn behoorlijk slecht vandaar wellicht dat op bepaalde momenten het geluid ook even wordt teruggedraaid. De zangeres spoort aan tot moshen maar het beperkt zich tot maar een man of tien.
 
Een leuke opwarmer voor Carach Angren, met leden uit Brunssum, Heerlen en Eindhoven geldt als een van de belangrijkste symfonische black-metal bands van Nederland. De Limburgers staan bekend om hun eigen, filmische stijl, in de zin van dat je het idee krijgt dat je zelf aanwezig bent bij het horrorverhaal. Er wordt veel gebruik gemaakt van orchestrale arrangementen die jammer genoeg uit een synthesizer worden getoverd in plaats van een compleet strijkorkest. De ietwat vreemde band line-up bestaat slechts uit een keyboardspeler, een drummer en een zanger/gitarist. Daarmee weet de band een geweld neer te zetten waar menig (bekende) band vijf bandleden voor moet inzetten. Furieus worden de donkere teksten, die uit de diepste krochten lijken te komen, de zaal in geslingerd. Toch schuilen er achter deze songs lieflijke melodieën met songtitels waarmee een interessant Galgje-spel kan worden gespeeld. Zo nu en dan kan er meegesprongen worden in plaats van vijf maal per seconde te headbangen. Na een uur worden de doden weer met rust gelaten en wordt het podium, nu over de gehele breedte, omgebouwd voor onze Belgische buren van Diablo BLVD.

Deze heren kun je vergelijken met het Nederlandse ZEUS. In beiden is de frontman ook een gerenommeerd cabaretier en houden ze van de stevige kant van de muziekwereld. De Volbeat-achtige rock met stoner-/metal- en zelfs enkele hardcore invloeden komt live strak uit de verf. Frontman Alex weet het publiek entertainen met grappen en grollen tussen de nummers door en de bandleden maken gebruik van het gehele podium om hun kunsten te tonen. Naast een aantal nieuwe nummers van het aankomende album worden er voornamelijk songs gespeeld van ‘Builders of Empires’. Meeschreeuwmuziek is het met een grote pot bier in de hand maar verder niet levensveranderend. Erg gepolijst maar wel pakkend en krachtig.
 

Tasered in de Muziekgieterij, Maastricht


De zaal is overigens al beter gevuld dan in het begin, nu een man of 150, en dat komt Born From Pain ten goede, zou je denken. Zij zetten een alles verwoestende set neer. Korte en krachtige songs die het tot een korte set maken ook. Ondanks dat blijft het publiek redelijk lam en slaat het geheel al pratende en bierdrinkend gade. BFP laat zich hierdoor niet uit het veld slaan maar gaat er alleen maar heftiger tegenin. Nummers als ‘The New Hate’ en ‘Stop At Nothing’ slaan in als een bom en er wordt een duidelijk statement neergezet; “De huidige tijd is er een van chaos en wanorde”. Gitaarriffs die elkaar in een razend tempo opvolgen gecombineerd met brute zang, de hardcorepunk staat als een huis. Er is gezien, gevoeld en geluisterd volgens The New Future.

Afsluiter van de avond is het Maastrichtse Firezone. Een thuiswedstrijd zou het voor deze band moeten zijn maar het grote deel van het publiek is al naar huis. De taxis reden niet doordat er te weinig aanmeldingen waren dus menigeen heeft de laatste trein huiswaarts. Firezone trekt zich er niks van aan en zet met veel vuurspuwend entertainment, waarmee de band zijn naam eer aan doet, een vermakelijke show neer. De muziekstijl is divers doordat er bandleden uit allerlei hoeken de band formeren. Denk aan een hiphoppende Clawfinger. Het tweede nummer van de set wordt aan de onlangs overleden Selim Lemouchi van het alom bekende The Devil’s Blood. Desondanks erg vermakelijk.

Carach Angren in de Muziekgieterij, Maastricht

nu op 3voor12