Originele covers en gecoverde originelen Originele covers en gecoverde originelen

Bands coveren dance

, Maurice Kamps,

Originele covers en gecoverde originelen

Bands coveren dance

Maurice Kamps, ,

Een nieuwe top 5, in navolging van collega Pierre Oitmann, die een opsomming van covers maakte in de enige twee soorten muziek die er écht toe doen: goede en slechte. Deze vijf coverversies vallen allemaal in de eerste categorie en zijn afkomstig van groepen die buiten hun hokjes gaan. Covers die een heel nieuwe draai geven aan een nummer, het origineel complementeren of zelfs overstijgen.

Bands coveren dance

The Breakestra is een groep muzikanten die zich gespecialiseerd hebben in het zo goed mogelijk naspelen van in hiphop gesamplede stukjes soul en funk (ook wel: breaks). Ze spelen de kleine stukjes originelen achter elkaar in een soort van megamix, naadloos in elkaar gemixt als een dj. Een andere band, Ratatat, maakt met behulp van instrumenten remixen van hiphopnummers en mixt de accapellas er overheen. Tegenwoordig zie je het steeds vaker: digitale dance vertaald naar analoge instrumenten. Een top vijf. 1. BREAKOUT - 'Planet Rock' (Melting Pot) In één zin: Duits proto-dancetrack samen met een Engelse prog-rock versie van Italiaanse filmmuziek, gebruikt in een Amerikaanse electro track, gecoverd door een Duitse breakbeat groep... Afrika Bambaataa en The Soul Sonic Forces 'Planet Rock' was een optelsom van Kraftwerks 'Trans Europa Express' en Babe Ruths 'The Mexican'. Dat laatste nummer was zelf weer een cover van Sergio Leones 'Main Theme' uit de spaghettiwestern 'A Few Dollars More' door de Engelse prog-rockers. De Duitse studioact Breakout liet een bataljon studiomuzikanten hun gang gaan over een eerder opgenomen, angstaanjagend harde beat en gebruikte de beste stukjes. Het eindresultaat is een verbluffende soul/afrofunkversie van de elektroklassieker. Horen is geloven! Oorspronkelijk verschenen als 7"-single, maar vanaf deze week ook uit op 12" met bonusbeats en een jazzversie (!), inclusief fluit en zigeunerviolen. Reden genoeg om zo'n Hemadraaitafel op je verlanglijstje te zetten. 2. LEFTIES SOUL CONNECTION - 'Organ Donor' (Melting Pot) In één zin: Nederlandse cover van een Amerikaans triphopnummer, gebaseerd op muziek van een Duitse discogodfather. We blijven op het label Melting Pot met deze sublieme cover van DJ Shadows klassieker. Giorgio Moroder stond het orgel uit de intro van 'Tears' af voor het nummer van de dj/producer uit San Francisco. 'Tears' is naar verluidt weer geïnspireerd op 'In A Gadda Da Vida' van Iron Butterfly (ooit briljant gecoverd door Slayer op de soundtrack 'Less Than Zero'). Lefties Soul Connection gaat helemaal over de top met hun versie van de kerkorgelsoul van Shadow. Het nummer ging op 7"-single wereldwijd vijfduizend maal over de toonbank en is ook te vinden op het album 'Hutspot' van de Amsterdammers. 3. STEVIE ANN - 'Toxic' (HKM/CNR) In één zin: Nederlandse akoestische versie van Amerikaans dancenummer De Limburgse Stevie Ann covert Britney Spears, haar 'favoriete zangeres', zoals ze het nummer tijdens optredens - niet geheel zonder ironie - aankondigt. De rijk gearrangeerde productie van Bloodshy & Avant, met onderbuikbas van het origineel, wordt vervangen door een simpele begeleiding van alleen akoestische gitaar en saxofoon. Het up-tempo origineel wordt in de versie van de zangeres uit Roggel een zwoele akoestische ballad, die vele malen dodelijker klinkt dan het 'Toxic' van het voormalige kindersterretje. Als je Stevie Ann gehoord hebt, klinkt Britneys hit als de cover. 4. THE KLAXONS - 'The Bouncer' (Rinse) In één zin: Indieversie van een oer-jungleklassieker. The Klaxons zijn een grote hype in Engeland, ze worden door hun dance-invloeden door the New Musical Express als 'new rave' bestempeld. Voor hun versie van de 'The Bouncer' (Housequake Mix) van de groep Kicks Like A Mule liet het trio de sequencers en samplers echter uit. Hierdoor klinkt de cover van deze raveklassieker uit 1991, op Tribal Base Records, als een demo van een beginnende hardcoreband. The Klaxons zorgen voor een glimlach met hun vertaling van de opgefokte James Brown-break, de simpele akkoorden, de baslijn van het type waar je je buren geen plezier mee doet en de uitsmijter die je, hoe je ook smeekt, niet binnen laat: "You're not comin' in, you're not on the list... Not tonight". Inclusief juichend publiek in de break en ravetoeter, uiteraard. 5. SHARON JONES & THE DAP KINGS - 'What Have You Done For Me Lately' (Daptone) In één zin: Traditionele soulbandcover uit 2002 van Janet Jacksons klassieker uit de jaren tachtig. Ouderwetse soul met Hammondorgel, percussie en blazers. Niet het orgineel - uit, pakweg 1968 - van Janets doorbraakhit, zoals je op het eerste gehoor zou denken, maar een 2002-cover van het nummer van miss Jackson (if you're nasty) uit 1986. Sharon Jones & The Dap Kings doen het erom: ze streven erna het authentieke soulgeluid van weleer zo goed mogelijk te benaderen. Alleen de tekst blijft overeind, waardoor er een geheel nieuwe track overblijft.

nu op 3voor12