Paul Weller terug in Oosterpoort Paul Weller terug in Oosterpoort

Concert in kader van cd met covers waarin Weller citeert uit zijn muzikale roots

, Harold Zijp,

Paul Weller terug in Oosterpoort

Concert in kader van cd met covers waarin Weller citeert uit zijn muzikale roots

Harold Zijp, ,

Op vrijdag 14 oktober speelt Paul Weller in De Oosterpoort. Het is dan op de kop af vijfentwintig jaar geleden dat hij met The Jam dezelfde Oosterpoort in een kolkende massa veranderde.

Concert in kader van cd met covers waarin Weller citeert uit zijn muzikale roots

Het was 14 maart 1980 toen Going Underground, de tiende single van The Jam, in Engeland op de eerste plaats van de hitparade binnenkwam. Paul Weller, zanger/gitarist van de meest succesvolle band in het Verenigd Koningrijk sinds de Beatles, was op dat moment 21 jaar en stond op het toppunt van zijn roem. Maar hij wilde meer. The Jam onstond in de punkperiode en de eerste liedjes van het trio, dat verder werd gevormd door Bruce Foxton en Rick Buckler, waren snel, puntig en hard. Ze pasten perfect in de tijdsgeest, maar verraadden al het unieke talent van Weller voor het schrijven van tijdloze popsongs. Paul Weller had meer in zijn mars dan het keurslijf van The Jam toeliet, en al veranderde het geluid van de band in de periode tot 1982 naar meer rustige of met soul doorspekte popsongs (A Town Called Malice!), het einde was toch onvermijdelijk voor The Jam. Met Style Council ging hij verder op de ingeslagen weg richting Motown-soulmuziek en scoorde hij wederom hits, maar zijn interesse werd steeds meer verlegd richting dance en housemuziek. Daardoor haakten veel oorspronkelijke fans af en leek Style Council medio 1990 op dood spoor beland toen ook de platenmaatschappijen niet meer geinteresseerd waren. Solo ging Weller verder en in de jaren negentig herontdekte hij zijn passie voor liedjes, soul en ook rock. De herwaardering kwam hiermee ook weer op gang; zijn platen werden steeds meer opgepikt door media en publiek , en ook beginnende bands noemden hem als hun grote voorbeeld (Noel Gallager van Oasis, om er maar één te noemen). Stanley Road (1995) was het grootste commerciële succes sinds de hoogtijdagen van The Jam. Daarna volgden nog verscheidene succesvolle albums, zoals Heavy Soul (1997) en Illumination (2002). Vorig jaar kwam er dan de coverelpee Studio 150, die Paul Weller al zo lang wilde maken. Daarop staan niet zozeer favoriete hits, maar songs die hij zich eigen kon maken; een brede selectie met soul, maar ook jazz, pop en disco. De plaat werd in vijf weken in Amsterdam opgenomen in Studio 150, vandaar de titel! Op 14 oktober zal er ongetwijfeld veel werk van deze plaat langskomen. En Jam-fans die er in 1980 ook al bij waren, hopen natuurlijk stiekem ook op nummers als That’s Entertainment of English Rose.
Tags

nu op 3voor12