Veelbesproken liefde tussen The Sugarettes spat er nog niet van af in TAC Veelbesproken liefde tussen The Sugarettes spat er nog niet van af in TAC

Vreemde eend in de bijt WOLVON heeft flink te lijden onder vrijdag de dertiende

, Tekst: Roy Verhaegh / Fotografie: Nout van Deijck

Veelbesproken liefde tussen The Sugarettes spat er nog niet van af in TAC

Vreemde eend in de bijt WOLVON heeft flink te lijden onder vrijdag de dertiende

Tekst: Roy Verhaegh / Fotografie: Nout van Deijck ,

De leden van The Sugarettes hebben allen een druk bestaan. Velen zijn betrokken bij diverse muzikale projecten in Eindhoven en omstreken. Zo kan het dus gebeuren dat een nieuw album van de band ruim vier en een half jaar op zich laat wachten. Het wachten is eindelijk voorbij, het nieuwe album ‘Destroyers Of Worlds’ is uit en dus is er alle reden voor een feestje in Temporary Art Centre (TAC).

De keuze voor het TAC is apart te noemen, want in alles heeft het de uitstraling van een jeugdhonk. Er zijn wat statafels neergezet, er hangen slingers gemaakt van washandjes en over de grond liggen verschillende hartvormige ballonnen. In plaats van een bar met tap, staat er een simpele tafel waar de drankjes in flesjes geserveerd worden. Ook is er een VJ, die sfeervolle beelden op een muur langs het podium projecteert om het feest compleet te maken. Uiteraard vier je een feestje nooit alleen en dus hebben The Sugarettes de vrienden en soort van idolen van Space Siren en WOLVON meegebracht.

Space Siren

Space Siren mag beginnen en doet in alles denken aan een mix van We Were Promised Jetpacks en My Bloody Valentine. De formatie uit Voorhout speelt een zware vorm van indie-rock voorzien van een dikke laag shoegaze. Het is humeurige muziek die voor een half uur net iets te zwaar op de maag ligt. De band heeft een ingetogen houding, waardoor interactie met het publiek beperkt blijft tot een paar woorden. Maar dat past ook wel bij de muziek. De zang galmt behoorlijk wat er voor zorgt dat de zang van zangeres Gwendolien Douglas niet helemaal zuiver is. Al met al zware kost om het feest mee te openen.

The Sugarettes

Echt bomvol wordt het niet in het TAC. Iedereen kan dan ook lekker vooraan staan als de hoofdact opkomt. De mierzoete indie-popliedjes van The Sugarettes slaan een stuk beter aan, maar één groot feest is het niet te noemen. De nummers krijgen net wat meer power in een live-setting, maar toch ontbreekt er iets. De liefde tussen Joep van Son en Mariska Louman zoals die op de nieuwe plaat bezongen wordt, komt in deze setting niet helemaal over. Het mist net dat beetje passie en daardoor is de publieksreactie wat minimaal. En dat is vreemd gezien de publicaties over het verliefde duo voorafgaand aan de albumpresentatie. Er is weinig aan te merken op het spel en de samenzang van Louman en van Son. Het is goed, maar het blijft niet onopgemerkt dat de band (ook naar eigen zeggen) nog niet helemaal ‘ready steady’ is vanavond. Op twee nummers (‘Maybe You’re Brokenhearted Too’ en ‘Message of Love’) na spelen ze het hele nieuwe album, maar ook oude nummers als ‘Claps’ en ‘Enola Gay’ komen aan bod. Wat overblijft is een nieuw album dat in Nederland al heel veel aandacht heeft gehad. Positieve en eensgezinde aandacht die ook in 3voor12/Eindhoven radio al regelmatig is gegeven. The Sugarettes zijn terug en – vooralsnog alleen – op plaat beter dan ooit.

WOLVON

De Groningse band WOLVON mag het feestje sluiten, toch wel wat als de vreemde eend in de bijt. Het drietal speelt volgens de regels van de post-noise, wat zich uit in rauwe, harde en vooral gierende gitaargeluiden. De zang is wat dissonant en gaat dus niet helemaal mee op de muziek. Helaas heeft de band aardig te lijden onder vrijdag de dertiende. Voor ze goed en wel kunnen beginnen, moeten ze al van gitaarversterker wisselen. Hierdoor gaan ze stroef van start en is de piepende feedback van de versterker nog wat storend aanwezig. Als ze eindelijk allemaal lekker in hun set zitten, gaat drummer Bram Nigten door het basdrumvel van zijn geleende drumstel. Het zit ze niet mee, maar gelukkig maakt de energie en de droge humor van de band veel goed. Zanger en gitarist Ike de Zeeuw beweegt als een malle over het podium. De nummers worden aangekondigd met “Dit volgende nummer is een hitje” of “Kom allemaal maar naar voren, lekker dansen!”. Het publiek is nog maar dun bezaaid in TAC, maar dat houdt WOLVON niet tegen om nog even alles te geven.

Gezien: Space Siren, The Sugarettes en WOLVON, op vrijdag 13 april 2012, in TAC.

Nu op 3voor12