Milkcow Records: 'Onze plaatjes verkopen zichzelf' Milkcow Records: 'Onze plaatjes verkopen zichzelf'

Meppeler platenlabel bereikt verzamelaars over hele wereld

, Wouter Bessels

Milkcow Records: 'Onze plaatjes verkopen zichzelf'

Meppeler platenlabel bereikt verzamelaars over hele wereld

Wouter Bessels ,

Vier jaar geleden begon Milkcow Records met het opnieuw uitbrengen van oude, zeldzame singles. Vinylverzamelaars konden zo cultklassiekers van o.a. The Dream en Johnny Kendall & The Heralds ontdekken. Het recente wapenfeit was de wedergeboorte van Train of Doomsday, de enige single van de Asser beatband The Sound of Imker. Inmiddels heeft het label naast zes singles ook drie lp’s uitgebracht. Vol met ideeën kijken Wouter van der Burg en Peter Kroes al voorzichtig vooruit naar het eerste lustrum.

Ontevreden zijn Wouter (35) en Peter (38) allerminst over de eerste jaren van Milkcow. Beiden zijn vinylverzamelaars, zo blijkt bijvoorbeeld uit de inhoud van de ruime platenkast van Peter: van soul van Curtis Mayfield tot de eerste van Group 1850 en obscure jazz. Hun geesteskind, geïnspireerd op labels als Sing Sing en Trouble In Mind, ontstond ooit na zes biertjes én de wil om een legendarische oude single van Zmiv, een Meppeler punkband, opnieuw uit te geven.

"Die vond ik voor een paar euro bij Minstrel Music in Zwolle", zegt Peter. "Ik kon mijn ogen niet geloven, want ik wist hoe zeldzaam dat plaatje is. Toevallig kennen we de bandleden. Na enig aandringen bij hen brachten we de ruim dertig jaar oude single opnieuw uit in een oplage van 300 stuks. Een naam voor het label hadden we nog niet, maar omdat we grapten dat we stinkend rijk van het label zouden worden, kwamen we via cashcow op Milkcow."

Oude wijn in nieuwe zakken? Vergeet het maar: kwaliteit is waar het label zich op richt. Platen worden geperst bij Record Industry in Haarlem, inmiddels in een oplage van 500 stuks. Ze gaan de hele wereld over. Hoesjes krijgen een liefdevolle makeover. "Het vouwen en lijmen van de hoezen deden we eerst zelf, maar besteden we nu uit. Soms doen we het toch zelf, omdat het zo leuk blijft." De labels knipogen naar hun originele varianten. Wouter: "Zo hebben we bij The Sound of Imker het Philips-ontwerp omgetoverd. Bij die van The Dream is het Havoc-label bewerkt. Ook met die van MGM en RCA kan je leuk mee spelen."

Opvallende titel in de catalogus van Milkcow: Girl van Johnny Kendall and the Heralds. "Dat is zo’n knaller, beetje Kinks-achtig", zegt Peter. "We hebben Johnny Kendall twee jaar geleden opgezocht om hem toestemming te vragen voor de reissue. Bleek ‘ie in Brazilië te wonen. Hij vond het prima. Niet veel later kwam die tv-uitzending van Johan Derksen, de Pioniers van de Nederpop. Toen stond hij weer flink in de belangstelling."

Op de achterkant van het hoesje van The Sound of Imker is niet de originele achterkant te zien, maar een verhaal over de band van schrijver Frank Dam. "Dat verscheen eerder in NRC en in een boekje van hem over Nederbeat", vertelt Wouter. "We vonden het uitermate geschikt om het te gebruiken, aangezien het een compact verhaal is en veel informatie bevat voor wie niet met de groep bekend is. Wij benaderden Frank met het idee en die vond het prima. Het is een stuk erfgoed dat je moet bewaren."

De link met de gebroeders Imker cs. was niet ver te zoeken. Wouter: "Van Train of Doomsday was een paar jaar geleden al een heruitgave uitgebracht, maar die viel bij ons niet erg in de smaak. We vonden dat het veel stijlvoller kon, ook qua hoes. De dochter van Robert ‘Tokkel’ Imker is toevallig een collega van mij. Het verhaal rond die band heeft altijd veel impact. De bandleden waren ongeleide projectielen, zeg maar de swiebertjes van de rock ’n roll. Train of Doomsday is zo’n atypisch nummer voor die tijd. Klinkt als hardrock-protopunk, inmiddels is het cult, net als het verhaal rondom de single. Van de 1000 originele exemplaren zijn er nog maar enkele in omloop. De rest is destijds bij de groep teruggekomen, omdat de platenmaatschappij er geen heil in zag de single te promoten en te verkopen. De leden zijn ze toen maar als frisbee gaan gebruiken."

Afgelopen februari verscheen de eerste, gelijknamige lp van Holy Beggars op Milkcow. Daaraan gingen al albums van The Information (met de Meppeler gitarist Jan Kooiker) en The Hackensaw Boys vooraf. Vooral dat laatste Americana-collectief is een groep om in de gaten te houden, vertelt Wouter. "Het is één van de betere bands in het newgrass-genre. De plaat bevat opnames van hun optreden in Paradiso, drie jaar geleden. De band trad ook al op tijdens Lowlands en Here Comes The Summer op Vlieland."

Grote plannen heeft het duo niet met Milkcow. Wouter: "Eerlijk gezegd verkopen de plaatjes zichzelf. We sturen nu wel een nieuwsbrief uit en hebben een Facebook-pagina. Ons uitgangspunt blijft dat we dankzij onze door hobby opgedane kennis weten waar onder verzamelaars vraag naar is. Toen we Zmiv wilden uitbrengen, begonnen we met een startkapitaal, verdiend met het draaien van muziek op feestjes en partijen. Daar konden we in het begin goed mee uit de voeten. Later volgden lp’s. Cd’s vinden we heimelijk ouderwets, het zijn net aluminium bierviltjes. Daar zien we totaal geen markt in."

En voor de nabije toekomst? Peter en Wouter kijken elkaar glimlachend aan. "We verdiepen ons momenteel in oude Amerikaanse garage bands", zegt Peter. "Daar valt nog heel wat in te ontdekken. Lastig is het wel, ook wat betreft de rechten, om daar contact mee te krijgen."

Wouter en Peter zijn niet van de beperkingen in muziek. Ook wat betreft het verzamelen. "Ik wil graag nieuwe dingen ontdekken, maar ook oude", bekent Wouter. "Zo avontuurlijk mag het platen kopende publiek wel wat meer zijn, wat mij betreft." Volgend jaar bestaat Milkcow vijf jaar. "Misschien is het dan tijd voor een gelimiteerd boxje. Kan men nog een titel op Milkcow scoren die niet meer verkrijgbaar is. Wie weet!"

Website Milkcow Records
Facebook Milkcow Records

Nu op 3voor12