Het Paardcafé staat vol. De sfeer is los en warm, met aandacht voor elkaar én voor de muziek. Liv Webbers en Neil Hollyn delen hun kwetsbare verhalen open en zonder franje.

Kwetsbaar

Neil Hollyn opent samen met Koen Alvarez de avond. Hun set beweegt soepel tussen softrock en indiepop, met sprankelende gitaren, open tunings en refreinen die je na één keer al meeneuriet.
Liedjes voor mensen die het leven nog niet helemaal doorhebben, maar wel weten hoe ze daarover moeten zingen.

Neil staat ontspannen op het podium, praat zoals hij speelt: open en ongekunsteld. Hij nodigt uit tot dansen en meezingen, en de zaal gaat daar zonder aarzelen in mee. Invloeden van Sam FenderHolly Humberstone en een vleugje Goo Goo Dolls zijn hoorbaar, maar het verhaal blijft duidelijk van hemzelf.

 

Jezelf onderweg bij elkaar rapen

Liv Webbers vervolgt de avond met haar Nederlandstalige alternatieve pop die precies doet wat ’ie moet doen. Eerlijk, raak en zonder opsmuk. Wat ooit begon in haar slaapkamer is inmiddels een stevige liveshow, gedragen door een band die haar songs ruimte geeft om te groeien.

De nummers van haar debuut-EP Knaldrang landen moeiteloos in de zaal. Liedjes over volwassen worden, willen ontsnappen en jezelf onderweg bij elkaar rapen. Rauw en licht tegelijk. Het publiek luistert, knikt mee misschien wel uit herkenning.

Naar buiten

Aan het eind van de avond stroomt het Paardcafé leeg. Dit was geen show om langs de zijlijn te bekijken, maar om middenin te staan. Dansend, zingend en met het gevoel dat niet alles duidelijk hoeft te zijn en dat iedereen het leven aan het uitvogelen is.