“Jullie willen pop? Dan kunnen jullie het krijgen ook” “Jullie willen pop? Dan kunnen jullie het krijgen ook”

Every Kid Knows over hun (onaangekondigde) album

, Mathilde de Jeu

“Every kid knows… that within three years, everything will have changed including himself and the goal.” Wat het doel van de band dan is? Eerst een zo poppy mogelijk album maken. Daarna zien ze wel verder. De Haags/Britse band bestaande uit Dylan Rippon (gitaar), Sebas Simoes (bas), Joeri Gordijn (drums) en sinds kort ook oud-WOOT frontman Tobias Wolring (gitaar) staat aankomende zaterdag op onze 3voor12 Den Haag clubavond in het Paardcafé om dat album, Hydrocosmic Astronauts, ten gehore te brengen. Wij spraken met Dylan over de muziekindustrie, zijn hekel aan social media en Russische onderzeeërs.

Geruime tijd hoorden we niks van Every Kid Knows, en toen was daar plots een album. Negen liedjes, zonder poespas aangekondigd, het was er gewoon. Zit daar een filosofische gedachte achter? “Nee, ik heb gewoon een hekel aan social media, ik wil er echt geen deel van uitmaken,” vertelt Dylan fel. “Het slokt zoveel tijd op, tijd die je anders in muziek maken kunt steken. Jonge bands moeten tegenwoordig niet alleen goede muziek maken, ze moeten ook goed zijn in social media anders maken ze het gewoon niet. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het internet fantastisch, er staan zoveel rare, coole dingen op. Alles is er. Maar het kan me niet schelen hoeveel likes het heeft. Nu moet je weet ik veel hoe veel views op YouTube hebben om een succes te zijn. Ik begrijp het ook wel want zonder social media is het echt bijna onmogelijk om je muziek te delen. Maar fuck it, Thom Yorke had ook geen Twitteraccount! Hetzelfde geldt voor Oasis, bij de eerste gig waren er misschien tien mensen maar dat boeide niet, ze waren gewoon goed omdat hun muziek goed was.” 

Hij vervolgt: “Kijk, vroeger had rockmuziek echt een doel; het wilde aan jongeren vertellen om te dansen, lol te hebben, lief te hebben. Het is een beetje een cliché, maar toen Nirvana bekend werd was dat echt iets totaal nieuws, iedereen werd helemaal gek. Nu is dat niet meer zo, alles is al een keer gedaan. Je zal er met je optreden in het Paardcafé nooit zo tof uitzien als Jimi Hendrix in die tijd. Muziek heeft z’n doel een beetje verloren, mensen maken losse nummers waarmee ze makkelijk hopen te scoren. Dat is zonde. Daarom wil ik bij mijn volgende project hele moeilijke muziek maken. Gewoon om te kijken wat eruit komt.” 

"ik heb gewoon een hekel aan social media, ik wil er echt geen deel van uitmaken"

Het droppen van een album zonder promo scheelt in ieder geval wel een hoop stress. “We zaten met de band te bedenken hoe we het aan zouden pakken, we dachten aan elke week een aankondiging met een filmpje op Facebook. De liedjes waren al twee jaar klaar dus voor ons was het nieuwe er al een beetje vanaf. Op een gegeven moment dacht ik “waarom maken we het onszelf zo moeilijk?” Laten we onszelf de moeite besparen en het gewoon online gooien zodat we ons op nieuwe dingen kunnen focussen. Dus dit heb ik gedaan en het was briljant. We hoefden ons er geen zorgen meer over te maken, het was er gewoon en nu konden we ons richten op andere dingen.” 

Ook het hoge popgehalte van het album heeft te maken met een lichte afkeer van hoe de muziekindustrie zich heeft ontwikkeld. Dylan: “Gitaarmuziek wordt steeds minder populair. Het komt vast doordat ik wat ouder ben maar ik snap echt niet wat iedereen nu aan het doen is. Mijn kinderen luisteren naar Billie Eilish, ik begrijp dat echt niet. Een van de weinige muzikanten die ik nu wel tof vind is King Krule. Misschien dat ik daarom wel een popalbum wilde schrijven. Een beetje als statement, zo van: “Jullie willen pop? Dan kunnen jullie het krijgen ook.” Ik wilde ook gewoon kijken of ik zoiets kon maken. Een liedje als There she goes (The La’s, red.) is het zo perfect, het is gewoon belachelijk. Ik wilde kijken of ik ook zoiets kon doen. Het was leuk om te proberen, al is het niet helemaal gelukt. Ik schrijf nogal fucked up teksten. In plaats van “she loves you” schrijf ik “I have no mouth and I must scream”. Maar het is wel het meest poppy album dat ik ooit heb geschreven, ik ben er wel blij mee.”

"Mijn kinderen luisteren naar Billie Eilish, ik begrijp dat echt niet."

Dat album heet Hydrocosmic Astronauts, inclusief spacey onderzeeërartwork. Dylan vertelt waar het vandaan komt. “Een paar jaar geleden keek ik een documentaire over een paar Russen die in een onderzeeër naar de bodem van de oceaan doken in de jaren ‘20. Ik vond het wel vet, ik bedoel: alles met Russen lijkt meteen gevaarlijk. Ze zonken naar de bodem van de zee en omdat de druk daar zo hoog is kunnen ze niet meer omhoog. Het is nog gevaarlijker dan de ruimte, daarom worden ze astronauten van de hydrokosmos genoemd. Dat beeld bleef me bij, van die jongens in een onderzeeër met zo’n roestige bucket op hun kop. Het is een beetje vreemd maar ik heb het idee dat een random 21-jarige denkt: ik weet precies hoe jij je voelt.”

Of Dylan zin heeft in zaterdag? “Ja tuurlijk! Het is leuk om te spelen. We hebben Tobias (Wolring, red.) van WOOT erbij op gitaar, dat wordt echt gaaf. Ik heb nog nooit in een band met meer dan drie mensen gespeeld dus dat wordt leuk. Het album zit vol met extra gitaren dus ik ben blij dat Tobias meedoet, zo komen de nummers beter uit de verf. Om eerlijk te zijn hebben we ook niet heel veel geoefend dus ik heb geen idee hoe het zal gaan. But it’s going to be fun.

“Oh ja, Ik wil trouwens nog wel even zeggen dat ik Brexit haat. Ik schaam me dood. Ik hou ervan Europeaan te zijn.”

Club 3VOOR12 Den Haag: zaterdag 22 juni - vanaf 20:00 met Tousch, Machine Makes Man en Every Kid Knows @ Paardcafé.

Every Kid Knows @ Paard

#nieuws
Laatste nieuws en artikelen van 3voor12 Den Haag