Heartbeat Hotel fully booked voor cabaretesque Eska Heartbeat Hotel fully booked voor cabaretesque Eska

Passievolle zangeres ontroert èn beangstigt het publiek

, Schrijver: Megan Lloyd | Fotograaf: Stephan Kaffa

Heartbeat Hotel fully booked voor cabaretesque Eska

Passievolle zangeres ontroert èn beangstigt het publiek

Schrijver: Megan Lloyd | Fotograaf: Stephan Kaffa ,

Eska, een Londense met roots in Zimbabwe, werd een paar weken geleden genomineerd voor een Mercury Prize 2015, één van de belangrijkste muziekprijzen in Engeland. Jamie Cullum adoreert haar en ze heeft veel samengewerkt met the Cinematic Orchestra, die later in de avond op het programma staan. “I’m a round and black woman, so I must be a soul singer, right?”. Daar komen we vanavond achter.

HET CONCERT

Eska, the Raven, Crossing Border festival, zaterdag 14 november 2015

DE ACT

Een mix van soul, pop, jazz en cabaret, gebracht door een voodookoningin. Dat is de meest accurate beschrijving van het repertoire. We weten niet of de setlist al vaststond vóór de gebeurtenissen in Parijs, maar als je begint met een nummer waarbij je keer op keer vraagt “Do you know who the heroes and the villains are in this city” ga je je afvragen of dit haar manier is om toch een boodschap over te brengen. De dame uit de UK heeft een behoorlijke podium presence. En dat weet ze. Ze pakt elke hoek van het podium, zij het op een wat pretentieuze manier. Aan haar stem ligt het niet, die is goed. Of dit gewoon passie? Heel erg veel passie. Misschien.

HET NUMMER

‘This is how the garden grows’ is prachtig. Akoestisch gezongen zonder teveel poespas. De Venezolaanse quattro (niet te verwarren met een ukelele) steunt hoog op haar - vrij aanwezige - boezem. Het nummer gaat over een vriendin van haar die bomen plant in haar tuin. Eén voor iedereen van wie ze houdt. “How we all would love to be remembered”. We dromen even weg.

HET MOMENT

Afsluitend wordt ‘Shades of blue’ ingezet. Toch wel het meest dansbare nummer uit haar set. Omdat de helft van de zaal op stoeltjes aan tafel zit wordt er door de zangeres voorgesteld om ook te gaan staan en een dansje te wagen. “I’m so sorry that you’re all seated down.” Vijf bezoekers willigen het verzoek gewillig in en schudden de schouders en heupen los. 

OOK OPMERKELIJK

Op de eerste rij zitten bij een cabaret-act wordt meestal afgeraden, maar bij een optreden op Crossing Border is dit toch geen probleem? Dat werd gedacht, maar bleek niet te kloppen. Mevrouw zingt met passie. Het liefst regelmatig in het gezicht van de bezoekers van de eerste rij. En ja, dat zorgt voor wat ongemakkelijke situaties.

HET PUBLIEK
Het was vol, heel vol. Het was toepasselijker geweest om haar in the Raven te programmeren, qua grootte. Half zittend en half staand is wat zonde; als het alleen maar staanplaatsen waren geweest, hadden er meer mensen in gekund. Een gemiddelde bezoeker is niet uit te kiezen, hier zit van alles tussen. Van een keurige oma tot een puber die dit echt “vet cultureel” vindt.

HET OORDEEL

Ze kan zingen, de set is goed opgebouwd, maar als ze iets minder pretentieus zou performen, zou haar act aan toegankelijkheid winnen. Desalniettemin een goede aanvulling op het festival.

DE FOTO

Nu op 3voor12