Cd-recensie: Praise The Twilight Sparrow - 'Color Map Of The Southern Sky’ Cd-recensie: Praise The Twilight Sparrow - 'Color Map Of The Southern Sky’

“Zonder twijfel één van de opvallendste talenten van de Haagse scene”

, Benjamin N. Vis

Cd-recensie: Praise The Twilight Sparrow - 'Color Map Of The Southern Sky’

“Zonder twijfel één van de opvallendste talenten van de Haagse scene”

Benjamin N. Vis ,

Haagse zanger en songschrijver Pascal Halibert was pas geleden nog te bewonderen in Point Quiet, de band die voorheen als White Sands door het leven ging. Een nieuwe EP en album van Templo Diez ligt ook al te wachten. Ondanks de twee bestaande uitlaatkleppen was er kennelijk nog ruimte en inspiratie voor een nieuwe naam: Praise The Twilight Sparrow. Dit keer is het geen echte band meer. Slechts op vier nummers van het album ‘Color Map Of The Southern Sky’ is een vijfkoppige band te horen. Pascal tekent vrijwel overal voor zowel vocalen als instrumenten. Op deze manier is hij in zijn meest ingetogen vorm ooit te horen; een goede manier om te bepalen hoeveel van Templo Diez en Point Quiet eigenlijk Pascal toebehoort.

Wat haast als vanzelfsprekend de meeste aandacht opeist, is Pascal’s veel geprezen stemgeluid. In principe laat de stijlmix weinig verandering zien ten opzichte van Point Quiet aan de traditionelere of Templo Diez aan de indierock kant: alt. country is al sinds jaar en dag zijn sterkste kant. Toch blijkt alt. country niet langer alles overheersend. Prachtig zinderende songs als ‘H. Wood’ en ‘Mist on the river’ lijken meer invloeden uit de etherische pop en folk te hebben opgezogen. Dat is Pascal’s vocalen op het lijf geschreven. De doorleefde klank leeft op bij diepe vibrato’s en rauw kleurende uithalen. Dit maakt Praise The Twilight Sparrow emotioneel meeslepend en dromerig. Een nadeel van de sentimentele soberheid is dat iets minder flexibiliteit in de formule zit. Daarmee is ‘Color Map Of The Southern Sky’ minder gevarieerd en verslapt de aandacht eerder dan andere platen met Pascal aan het roer. Het is een klein schoonheidsfoutje dat snel vervaagt bij het horen van schitterende parels als ‘At sundown’ en ‘Enter the cold’.

De manier waarop Pascal Hallibert telkens opnieuw een serie (h)eerlijke songs weet te schrijven, geeft een vrijgeleide om daar nog lang mee door te gaan. Zijn visie op alt. country is uitermate herkenbaar en in alle vormen tot nu toe verzadigend. Door alle verschillende namen waarachter hij zich verschuilt, is het misschien gemakkelijk de man zelf over het hoofd te zien. Hij is echter zonder twijfel één van de opvallendste talenten van de Haagse scene.

nu op 3voor12