Recensie Marathon van het Haagse Lied Recensie Marathon van het Haagse Lied

Eenmalige aanbieding

, Mo Sax,

Recensie Marathon van het Haagse Lied

Eenmalige aanbieding

Mo Sax, ,

Met ongeveer 700 bezoekers was de Marathon van het Haagse Lied iets rustiger dan verwacht. Zij die er wel waren bleken zich prima te vermaken met de ruim tachtig acts en hun ruim honderd Haagse liedjes.

Eenmalige aanbieding

Het vernieuwde Paard van Troje vormt een toch passend decor. Hagenaars en Hagenezen van alle leeftijden schuiven tussen de twee zalen en een podium in het café. De presentatie van ruim 110 Haagse liedjes staat op het programma. Zo'n tachtig artiesten en groepen zijn bijeengebracht door organisator Sjaak Bral en maten. Een eenmalige Haagse aanbieding voor de liefhebber. De opzet geeft je het North-Sea-Jazz-festival-gevoel, zo van hou je schema erbij en hou de tijd in de gaten. In de Gele Zaal gaat Ma'China van start en zet gelijk stevig in. Dit is de plek voor de luide muzieksoorten en voor de acts met veel personen die ruimte nodig hebben. In de Groene Zaal staan de meer intieme en gevoelige liedjes. Alle stoeltjes zijn al snel bezet. Haagse fotograaf Robert Stuyvenberg bezingt de Haagse kerst, de Golden Piercings laten een zeer coole Haagse bluesbrother-act zien, humor hoort erbij. De oudere jongeren en jongere ouderen zijn goed vertegenwoordigd. Dan weer het fijne stemgeluid van een jonge meid. Zangeres Elise Kropman brengt subtiele Haagse humor in een prachtig romantisch liedje 'Open je hart, Hagenees'. De tekst alleen is al de moeite waard, ook haar uitstraling en overtuiging komen goed over. Dat geldt ook voor het optreden van Mihaili Cathalina, die met knippende vingers in rustige rock & roll-stijl de mooie stad bezingt. Ondertussen gaat het in de grote zaal flink loos. Van de stevige rock met polkabeats van Paardekracht tot het serieuze smartlappenwerk van de zingende slager Marcel de Zoete. Ervaren rotten verwisselen plek met gelegenheidsgasten. Er zijn veel nieuwe Haage liedjes, maar ook verbouwde versies van bekende en onbekende liedjes komen voorbij. Liedjes die vanuit Haagse perspectief zijn geschreven tellen ook mee, ook al gaan ze over Wassenaar (Ross & Iba). De Haagse politiek laat ook van zich horen. CDA-raadslid Titia Lont komt met het Groot Groen Geel Gospelkoor. Gelegenheidsleden voor dit koor werden nog uit het publiek geplukt, vlak voor het optreden. Den Haag, dat zijn we allemaal. Een onvervalste meezinger dus. Verder zorgen oorspronkelijke Hagenezen als Jeffry Huf en Boozy voor de nodige heftigheid en drukte op het podium. Er wordt flink gek gedaan, lol gemaakt en het publiek doet vrolijk mee. Net zo makkelijk wordt er daarna meegezongen met de liedjes uit de oude doos van de Residentie Revue. De drie heren en vijf dames in beschaafd groen-geel-glitter worden net zo enthousiast onthaald. Keurige humor over het Haagse tramtunnelavontuur bezingen ze in het liedje 'In Den Haag daar wordt gegraaft'. Natuurlijk is de tramtunnel voor meerdere artiesten een bron van inspiratie. Opvallend genoeg wordt in de meeste liedjes meer geprezen dan gemopperd. Toch het boek met alle teksten eens goed nalezen? De sfeer in het Paard is gemoedelijk en gezellig. Op de centrale lokatie onderaan de trap in de hal draait DJ Jimmy uur na uur heuse Haagse liedjes. Deze gedreven liefhebber beschikt over de grootste verzameling Haags werk ter wereld. U vraagt, hij draait. Oude Haagse bekenden treffen elkaar en nieuwe Haagse lichtingen verwonderen zich over het Haagse sentiment en de toch flinke hoeveelheid oude Haagse meezingers. Frans de Leef en Rob Anijs maken het zich gemakkelijk in de kleine zaal. Teksten worden vooraf uitgedeeld om het optimale meezingeffect te bereiken. Alles mag op zo'n speciaal Haagse dag. Zelfs de Haagse protestsong van David Rietveld over wethouder Arend Jan Hilhorst was toegestaan (Radio West heeft dat ook overleefd). Prijzen waren er deze keer niet te verdelen, ook niet voor uiterlijk vertoon. Jammer, want er waren heel wat fraaie outfits te bewonderen. Van beglitterde pijn-aan-je-ogen-jasjes tot met-de-hand-genaaide pakken en het gekke pruiken- en boerenklompen-werk. Dit laatste overigens bij een zeer grappige act van het Trio Boerentrienen, die de problemen van Drentse immigranten met plat accent in onze multiculti-stad beschrijven. En terwijl initiator Sjaak Bral in zijn groene pak in de Gele Zaal uitbundig feestviert met Sjors & Co, Vinex en het Hagenesium onder leiding van Marcel Cuypers, is Rinus Koevoets aan de beurt in de Groene Zaal. De vriendelijke gepensioneerde Hagenaar blijkt al flink populair. Zo zat hij rond het middaguur nog in café Dudok voor een interview met Radio 1, nu kan hij niet gemist worden op deze Marathon. Het sluitstuk in de Groene Zaal is geheel voor de professionele muzikale kunsten van de Haagse Kringen. Peter le Feber en Hans Steijger presenteerden een dubbelconcert van het vocale ensemble en salonorkest. Kunstig stukje Haagse kunst waardoor je vergeet dat in die gele zaal ernaast het Haagse Harry-marathondoek wordt geveild. Het bracht duizend harde euro's op voor de Stichting Solidair, die Haagse ellende voor de onderkant van de samenleving verzacht. Met dank aan de scoutingclub van de Juh Luh Luh Lers die graag wilden dokken. De originele act van de vijf knullen was weer flink lachen en swingen (voor volledig uitgewerkte tekst van de mee-luhlers zie het Marathonboek!) en helaas was het feest toen bijna af. Rinus Koevoets bracht ook hier nog zijn 'Mooiste dialect' en aan Sjaak Bral was het laatste woord van dank. Met een gezamenlijk 'Oh, oh Den Haag' eindigde deze zeer geslaagde dag.

nu op 3voor12