5 Days Off dag 4: boombox op duizend op gevarieerd beukfeest 5 Days Off dag 4: boombox op duizend op gevarieerd beukfeest

De hardste 5 Days Off-avond ooit

, Atze de Vrieze

5 Days Off dag 4: boombox op duizend op gevarieerd beukfeest

De hardste 5 Days Off-avond ooit

Atze de Vrieze ,

Hiphop, hardcore, drum 'n bass. Drie subculturen die vanavond verrassend veel met elkaar gemeen hebben. Dag 4 van 5 Days Off is in de Melkweg vooral hard. Met Promo, Noisia en The DJ Producer.

De hardste 5 Days Off-avond ooit

Een drum 'n bass avond heeft 5 Days Off eigenlijk elk jaar. Voor breakcore is zo af en toe ook best plaats. Maar hardcore, daar brandt het Amsterdamse festival doorgaans zijn vingers niet aan. Twee jaar geleden vond een bescheiden experiment plaats in Paradiso, met breakcore-held Venetian Snares in de grote zaal, DJ Promo's Third Movement in de kleine. Vanavond gaat de boeken in als de hardste avond in de geschiedenis van het festival. Een avond opgebouwd rond twee Nederlandse beukexperts: DJ Promo en Noisia. Om hen heen een flinke stal acts, die elk hun eigen definitie geven aan het begrip hard. Met als hoogtepunt een Brit die eruit ziet als een straatschoffie, maar eigenlijk heel intelligente muziek maakt.

Ze hebben nogal wat gemeen: Promo en Noisia. Allebei al jaren succesvol, zowel nationaal als internationaal. En ze zijn allebei actief in een genre waar de vooruitstrevende muziekliefhebber jarenlang zijn neus voor ophaalde, niet altijd terecht. Het Groningse Noisia draait drum 'n bass, een genre dat al jaren doodverklaard is. Promo is de koning van de hardcore, een stijl die sowieso buiten de eigen scene door weinigen serieus genomen is. Allebei flirten ze graag met hiphop. Promo met de volledige stal van Kees de Koning, Noisia met o.a. Vice Verzen en De Huilende Rappers. Allebei komen ze binnenkort met een album, dat ver buiten hun bekende terrein kijkt. Promo met zijn project voor hiphoplabel Top Notch, Noisia komt na een hele reeks dansvloerhits met Split The Atom, een grensverleggend debuutalbum.

Dat nieuwe project van Promo is een lastig verhaal. Promo staat middenin een gigantische boombox, verschoven achter de equalizer, met voor hem rappers Sef en MC Fit van Flinke Namen en de energieke Skinto. Op Lowlands had hij ook de beschikking over hitkanonnen The Opposites en professionele slopers Aux Raus. Die worden nu toch wel een beetje gemist, want zonder hen mist Promo een echte hit (met alle respect voor Hakkemdoordemidde en afsluiter Pillen In Je Bek). Niet dat hij daar op uit is. Alles behalve. Het lijkt wel alsof hij alles doet om de Melkweg vanavond níet vakkundig naar een hoogtepunt te leiden. Dat is te makkelijk. Dit project draait om het avontuur. In een uur gaat een dozijn genres door de Promo-mangel, onder meer hiphop, old school rave en drum 'n bass. Die mangel laat zich het best om schrijven als 'Loudness', inderdaad met een hoofdletter.

Als producer is Promo als geen ander in staat om vanuit het niets een track te laten blazen, om bijna letterlijk de huid van je gezicht naar achteren te laten staan. Het geluid in de zaal is bij vlagen ziekelijk hard, en toch hoor je elk detail. Promo is natuurlijk het allerbest in hardcore kicks, maar die wil hij vandaag als het even kan niet inzetten. Promo's hiphopproject is een laboratorium, voornamelijk voor hemzelf. Het is een experiment voor de producer, waarin hij uitprobeert hoe ver zijn visie als producer hem in andere genres brengt. Vrij ver, maar voorlopig vergeet hij de flow van de dansvloer. Als Promo hem de gelegenheid geeft, eet die dansvloer uit zijn hand. Vooral bij anthem Iemand Anders, opgedragen aan iedereen die ooit gabber was, aan iedereen die dat nog steeds is en aan iedereen die stiekem een beetje spijt heeft dat 'ie het nooit geweest is.

Echte gabbers zijn er niet vanavond, op een enkele Cavello na. Niet bij Void Settler, een schuchter ogende Nederlandse producer die bijna nooit optreedt. Hij maakt een grauwe combinatie maakt van industrieel klinkende soundscapes met flarden trage hardcore, maar die zomaar om kan slaan in een soort vogeltjesdans. Ze zijn er ook niet bij The DJ Producer, een Brit met een aanstekelijke verbeten blik die in de Oude Zaal uitgroeit tot absolute held van de avond. Hij is de vaandeldrager van de UK hardcore, maar in de kleine zaal ben je ook welkom als je helemaal niet kunt hakken. Zijn gepatenteerde mix van razendsnelle hardcore met breakbeats is onwaarschijnlijk genadeloos en razend intelligent. Hij zet eerst een beat neer, laat die struikelen en vertrapt hem vervolgens met een bombardement aan percussie, industriële geluidseffecten en subbassen. Het einde van zijn set is harder dan je met de beste wil van de wereld uit kunt leggen. Vooraan staat één kerel met ontbloot bovenlijf te dansen alsof hij 150 kilo staat te drukken. Vanavond staat hij pal naast een groep studenten van het type Erlend Oye. Een ding hebben ze gemeen: de nekspieren staan strak gespannen.

De revolutie vond al jaren geleden plaats, maar vanavond voelt wat The DJ Producer doet verrassend actueel. Het zou niemand mogen verbazen als deze Brit de komende jaren een breder publiek weet aan te spreken. Het publiek van Bong-Ra bijvoorbeeld, die na hem draait. De breakcoreveteraan is al ongeveer net zo lang bezig, maar deed dat grotendeels in een andere wereld. Het alternatieve publiek dat vanavond in de Oude Zaal staat, zal hem bekend voorkomen. Het is niet helemaal Bong-Ra's avond, al brengt hij uiteindelijk wel wat je van hem gewend bent. Na een kwartier valt de hele boel een moment helemaal uit, en dat lijkt de lange rasta toch wat uit zijn hum te brengen. Toch: never a dull moment bij deze nog altijd onderschatte producer. Zijn stijl staat al lang en breed met een beitel in zijn sokkel gegraveerd, en toch weet hij je op de dansvloer continu te verrassen met onverwachte breaks.

Aan Noisia de taak om deze avond af te sluiten. Waar Promo zijn experimentele fase buitengewoon streng inricht, is het trio (vanavond met twee man present) zich bewust van zijn verantwoordelijkheid om deze avond tot een kolkend hoogtepunt te brengen. Natuurlijk lukt dat, zij het wel iets minder verrassend dan stiekem - tegen beter weten in - gehoopt. Groot gelijk hebben ze ook. Het zijn de loeiende subbassen, de opgeblazen beats en de ratelende percussie waarmee Noisia de wereldtop gehaald heeft. Die tracks hebben ervoor gezorgd dat Noisia fanatieke fans heeft die hun avond af willen sluiten óp het podium. Zoals die ene jongen, met het zwarte shirt en het petje, die de laatste minuten van de set steeds al uit zijn dak gaat bij het spieken op de setlist. Het was een gevarieerde, rauwe, soms ook wel taaie avond, maar hij eindigt met een stage invasion, en zo hoort het. Morgen elegant afdansen bij Pantha du Prince? 

nu op 3voor12