Heel Airg Heel Airg

De ondraaglijke lichtheid van twee synthesizerfreaks

, Tekst en foto Robert Lagendijk

Heel Airg

De ondraaglijke lichtheid van twee synthesizerfreaks

Tekst en foto Robert Lagendijk ,

Het dak van de Bravo gaat er na afloop van het concert van Air zowat af. Dat is wonderlijk, omdat de synthesizerband flink wat tijd nodig had om op stoom te komen. Gelukkig heeft het sterke materiaal van debuut Moon Safari uit 1998 ze gered. Maar de vraag mag gesteld: hoe actueel is Air eigenlijk op Lowlands 2010?

De ondraaglijke lichtheid van twee synthesizerfreaks

Het dak van de Bravo gaat er na afloop van het concert van Air zowat af. Dat is wonderlijk, omdat de synthesizerband flink wat tijd nodig had om op stoom te komen. Gelukkig heeft het sterke materiaal van debuut Moon Safari uit 1998 ze gered. Maar de vraag mag gesteld: hoe actueel is Air eigenlijk op Lowlands 2010?

CONCERT
Air, Lowlands Bravo, vrijdag 20 augustus 2010
 
MUZIEK
Producerduo Air begon haar carrière met een vliegende start dankzij het debuut Moon Safari. Wie heeft er niet gedanst op 'Sexy Boy' of 'Kelly Watch The Stars'? Lekker vette synthgrooves met dromerige zang en sturende drums. Het lukte de keyboardwizzards Nicolas Godin (ook gitaar en bas) en Jean-Benoît Dunckel zowaar om hun dansmuziek de hitparade in te jagen. Sindsdien verschenen er nog meerdere albums van Air, maar het succes van Moon Safari werd nooit geëvenaard. Waarschijnlijk omdat de twee zichzelf flink verloren in progrock-achtige, breed uitwaaierende synthesizertapijten waarbij het liedje steeds meer in het gedrang kwam. Filmmakers en reclamejongens zijn daarom juist blij met de Fransozen. De tunes zijn overal inpasbaar: bij een achtervolging, bij een romantische scene of bij de nieuwe Seat Ibiza. En ze schreven onder meer de soundtrack voor The Virgin Suïcides. Maar anno 2010 kun je je afvragen hoe actueel Air als popband eigenlijk nog wel is. Vandaag op Lowlands hebben de twee een schone witte broek aangetrokken en een drummer meegenomen.

PLUS
Het feest van de herkenning als de band afsluit met achtereenvolgens 'Alpha Beta Gaga' (dat leuke fluitliedje uit 2004 van Talkie Walkie), 'Kelly Watch The Stars', 'Sexy Boy' en 'All I Need', waarop Air lekker doorfreakt totdat de climax wordt bereikt.

MIN
Air: synthesizermuziek van freaks, voor freaks. Want naast de handvol memorabele poptunes blijven er teveel zwakke broeders over, waarbij Godin en Dunckel zich verliezen in knoppendraaierij. Air, ronkende Moogs, knorrende Korgs en gierende Yamaha’s. Zonder point. Air, uit het land van Jean Michel Jarre. Air, de band met de eeuwige vocoder (stemeffect). Air, met je witte broeken. Het is gewoon verschrikkelijk.

CONCLUSIE
De dromerige muziek van Air draai je op een gettoblaster als je op het strand ligt of als je in de trein zit van Den Bosch naar Utrecht en de zon gaat net onder. Andere liedjes zijn prima geschikt voor een feestje. Weer andere kun je gewoon tijdens het eten draaien. Maar de meeste muziek van Air leent zich het best voor films en commercials en zeker niet voor een festival. En het trio Air dat we vandaag hebben gezien, is zeker niet om naar te kijken.

CIJFER:
6

Meer Lowlands op de speciale festivalsite

Nu op 3voor12