Daily Bread punkfunkt de Charlie wakker Daily Bread punkfunkt de Charlie wakker

...maar de liedjes lijken nog wel een beetje op elkaar

, door Jacco Hupkens, foto's Nick Helderman

Daily Bread punkfunkt de Charlie wakker

...maar de liedjes lijken nog wel een beetje op elkaar

door Jacco Hupkens, foto's Nick Helderman ,

Zangeres Kimberley mag van de kledingsponsor schoenen weggeven met het Lowlands-logo. "Wie heeft er maat 38?" Een dozijn handen gaat de lucht in. "Oh kut! Die liggen nog in onze tourbus, sorry. Kom ze vanavond bij ons andere optreden maar ophalen." Er wordt wat beschaamd gegiecheld ("het is ook onze eerste Lowlands"), het volgende nummer wordt ingezet. Wat aandoenlijke jongehondencharme betreft haalt Daily Bread een ruime voldoende.

...maar de liedjes lijken nog wel een beetje op elkaar

Zangeres Kimberley mag van de kledingsponsor schoenen weggeven met het Lowlands-logo. "Wie heeft er maat 38?" Een dozijn handen gaat de lucht in. "Oh kut! Die liggen nog in onze tourbus, sorry. Kom ze vanavond bij ons andere optreden maar ophalen." Er wordt wat beschaamd gegiecheld ("het is ook onze eerste Lowlands"), het volgende nummer wordt ingezet. Wat aandoenlijke jongehondencharme betreft haalt Daily Bread een ruime voldoende.

CONCERT
Daily Bread, Lowlands Charlie, zaterdag 21 augustus 2010

MUZIEK
Punky rammelrock met synthesizer uit Friesland, teksten die die half gezongen en half uitgeroepen worden. Zelf hebben ze het over 'sexy garage dance', en dat dekt de lading heel aardig.

PLUS
Wat klinkt de band goed! Veel bands die ergens tussen elektro en indierock in laveren maken gebruik van een drumcomputer, waarover een drummer voor de vorm mag meetrommelen. Deze band heeft dat niet nodig: drummer Stefan Stoer ragt zich onwaarschijnlijk strak en hard door de snelle nummers heen, de funky baslijntjes van bassist Chris Mulder zorgen dat het publiek al voor één uur 's middags grotendeels aan het dansen is. Zangeres Kimberley klinkt behoorlijk goed voor iemand die naar eigen zeggen te weinig geslapen heeft, al schiet ze één keer zingend in de lach als het publiek meeklapt op een moment dat dat niet de bedoeling is. Maar goed, dat pakt ook wel weer aandoenlijk uit.

MIN
Daily Bread heeft maar een half uurtje om te spelen, en na afloop heb je eigenlijk ook wel genoeg gehoord. Veel nummers hebben grofweg dezelfde opbouw en tempo en klinken nogal afgeleid, alsof ze het resultaat zijn van instructies uit het handboek Punkfunk 2005 (denk Gossip, CSS): eerst op stoom komen met ratelende drums en bas, en dan een meeneuriebaar synthesizerlijntje in het refrein voor de herkenbaarheid.

CONCLUSIE
Dat mag de pret niet drukken: debuutalbum Well, You're Not Invited is nog geen jaar uit, de jonge Friezen hebben nog een hoop tijd (en aangekondigde shows in het buitenland) om hun eigen stijl te ontwikkelen. Met het muzikale talent zijn ze in ieder geval rijkelijk gezegend.

CIJFER:
7,5

Meer Lowlands op de speciale festivalsite

Nu op 3voor12