Nederlandse rootsfestivals willen allemaal de alternatiefste zijn Nederlandse rootsfestivals willen allemaal de alternatiefste zijn

"Blue Highways is de grootste, Roots of Heaven is wat avontuurlijker"

Nederlandse rootsfestivals willen allemaal de alternatiefste zijn

"Blue Highways is de grootste, Roots of Heaven is wat avontuurlijker"

Dit weekend is er weer een editie van het Roots of Heaven festival in het Patronaat te Haarlem. Reden voor 3VOOR12 om te onderzoeken hoe het ervoor staat met de verschillende americana-festivals in Nederland. Wie is de grootste en wie programmeert het scherpst? Chris Tangelder (Roots@Roepaen): "We willen niet alleen maar de traditionele man met gitaar."

"Blue Highways is de grootste, Roots of Heaven is wat avontuurlijker"

De liefhebbers van americana, folk en rootsmuziek hebben weinig te klagen over het Nederlandse festivalaanbod. Er zijn niet gigantisch veel festivals, maar ze zorgen wel voor een aantrekkelijk aanbod van artiesten en bands. Één van die festivals is Roots of Heaven in Haarlem, dat door 3VOOR12 al een tijdje op de voet wordt gevolgd. Dit weekend is er een nieuwe editie van dit festival, met optredens van onder andere Calexico, Iron & Wine, Stuart Staples en The Gourds. Reden voor 3VOOR12 om een onderzoek te beginnen: hoe staat het ervoor met de rootsfestivals in Nederland? Chris Kijne is als presentator van het radioprogramma Down From The Mountain 3VOOR12's expert op het gebied van americana. Volgens hem is het jaarlijkse Blue Highways in Utrecht het grootste rootsfestival op dit moment: "Het is een heel interessant festival, dat vooral veel nieuwe acts programmeert. Het loopt ook erg goed, meestal verkoopt het uit." Het festival Take Root, dat in Assen plaatsheeft, komt voor Kijne op een tweede plaats en Roots of Heaven is 'het derde festivalletje'. "Dat festival is wat avontuurlijker en zoekt meer de grenzen van het genre op. The Gourds gaat bijvoorbeeld wat meer de zwaardere, rock & roll-kant op. Ik vind ook aantrekkelijk aan Roots of Heaven dat je vrij dicht op de bands zit in de nieuwbouw van het Patronaat." Programmeur Jeroen Blijleve van het Patronaat is verantwoordelijk voor het programma van Roots of Heaven. Hij vindt dat er de laatste tijd veel gebeurt in en rond de rootsmuziek: "Jonge bandjes van begin twintig gebruiken oude, traditionele muziek op een vernieuwende manier. Ik zou het nog niet hip willen noemen, maar ik heb wel het idee dat het hip kan worden. We hebben elke editie weer meer bezoekers, maar ik had van de verkoop deze keer iets meer verwacht, zeker door Calexico." Ietwat ontevreden over de kaartverkoop dus, maar Blijleve en Chris Kijne zijn het er wel over eens dat het programma allerlei verschillende kanten op gaat binnen de americana: "Ik wil vermijden dat men aan mannen met baarden en bierbuiken denkt. We programmeren veel breder en spreken daardoor tegelijk een heel ander publiek aan. Stuart Staples van Tindersticks zou je niet meteen verwachten op een americana-festival. De andere festivals, Take Root en Blue Highways, kiezen heel strikt voor de traditionele hoek." Dat terwijl Joy Arpots, hoofd programmering van Blue Highways, vindt dat zij het meest alternatieve programma hebben: "Blue Highways is meer een pioniersfestival, alternatiever en meer underground." Alhoewel zij beaamt dat Roots of Heaven een sterk programma heeft: "Aantrekkelijke namen als Calexico, Steve Wynn en Stuart Staples trekken op voorhand een groot en breed publiek. Maar deze editie is eigenlijk meer een pop/rock festival met een bewuste keuze voor een bepaald soort rock en minder bewust americana." Blue Highways trok dit jaar in april met tweeduizend bezoekers iets minder bekijks als in 2005. Volgens Cecile Bögels van het Utrechtse muziekcentrum Vredenburg, waar het festival plaatshad, was dat een bewuste keuze: "Er ontbraken echt grote namen omdat Blue Highways zich wil onderscheiden met relatief veel pioniers. Daarnaast proberen we ook een jongere doelgroep te interesseren voor het genre. Dit doen we door niet-stereotype bands te programmeren als The Drams en Marah, maar ook met relatief jonge singer-songwriters als Grayson Capps en Jeffrey Foucault." Ondertussen schieten er naast de gevestigde festivals ook nieuwe initiatieven uit de grond. Op zondag 4 juni vindt op het landgoed Roepaen in Ottersum (twintig minuten van Nijmegen) voor het eerst het Roots@Roepaen festival plaats, met optredens van onder andere Gina Villalobos en Hyacinth House. Het moet een sfeervol festival worden, vertelt organisator Chris Tangelder: "Roepaen is een kloostercomplex en de bedoeling is dat we op de binnenplaats de wat hardere bands neerzetten. In de kapel zijn akoestische en semi-akoestische optredens te zien in een heel intieme setting. We willen heel divers programmeren, dat merk je aan een band als MOFRO die rap met roots combineert. We willen niet alleen maar de traditionele man met de gitaar." Volgens Tangelder hebben fans van roots en americana niets te klagen over het festivalaanbod. "Er is eigenlijk een overkill aan aanbod, vooral uit Amerika komen heel wat bands. Op Roots of Heaven staan exclusief Amerikaanse bands. Maar daardoor zijn er ook voldoende festivals en komen de liefhebbers ook wel aan hun trekken." Over wat precies de aantrekkingskracht is van country, folk en alles wat je 'roots' kunt noemen, zegt Tangelder: "Het is pure muziek, dat is het mooie. Het zijn echte mensen met echte instrumenten en er is direct contact tussen band en publiek. Tegelijk is het een erg breed genre. Is bijvoorbeeld Thé Lau nog te vangen onder rootsmuziek? Wij zien het in ieder geval heel breed." Luister naar het interview met Jeroen Blijleve uit Dubbel Check van 10 mei. Vergeet ook niet de Roots of Heaven VI compilatie te checken op de Luisterpaal.

nu op 3voor12