Mayhem - Liturgy Of Death

De dood, is dat nou iets om bang voor te zijn als sterfelijke? Niet wat Mayhem betreft. De Noorse black metal band met de grootse, lugubere reputatie wijdt zijn hele zevende album aan het grote zwarte einde. Liturgy Of Death heet het, en het werd opvallend genoeg vrijdag ten doop gehouden in Utrecht. 

‘Death is neither good nor evil’, horen we de Hongaar Attila Csihar gillen over vlijmscherpe riffs en aangejaagd door de dubbele kicks van drummer Hellhammer, met een stem als een doodsreutel. ‘One who does not exist can't suffer misfortune’, klinkt het haast aanlokkelijk, ware het niet dat ‘Weep For Nothing' even onaangenaam klinkt als het hele oeuvre van Mayhem. 

De acht stukken strekken zich uit over bijna vijftig minuten. De Noren pionierden in de jaren negentig een heel specifiek geluid, met lange nummers waarin hypersnelle drums ook vaak gecounterd worden met juist trage gitaarriffs, met een soort rituele trance tot gevolg. Of een slow motion moshpit natuurlijk, zoals vrijdag in Utrecht. Mayhem is al veertig jaar actief en heeft nog altijd een enorme sinistere kracht.