L.A. Sagne gaat van vol gas punk naar bulldozer-energie

2025 markeerde een nieuwe fase voor L.A. Sagne: de Amsterdamse garagepunkers speelden voor het eerst veelvuldig op festivals, van Eurosonic tot Best Kept Secret. ‘Ik vind festivalshows altijd het allerleukst,’ zegt frontvrouw Tara in een zoombelletje. ‘Iedereen staat aan, niemand is moe van zijn werk. We hebben het dit jaar enorm naar ons zin gehad en zijn nog betere vrienden geworden.’ Ze benadrukt ook hoe bijzonder ze het vond om deel uit te maken van het Girls to the Front-collectief: ‘Die shows waren heel tof, en er hing een bijzondere sfeer in de zalen. Mensen gaven elkaar de ruimte, dat zag je zelfs terug in de moshpit.’ Tussen al dat touren door werkte de band aan nieuw materiaal voor hun eerste volledige album, Good Company.

‘Vroeger repeteerden we nauwelijks en floepte er gewoon een nummer uit,’ vertelt Tara. Toen gitarist Lazlo even zonder werk zat, knutselde hij ongeveer zestig demo’s in elkaar. De band kon daarna uit die stapel nummers kiezen welke ze echt wilden uitwerken, terwijl Tara tegelijk meerdere teksten schreef. Dit leverde voor het eerst een echte rode draad door de plaat op, iets wat eerder bij de korte EP’s nog niet zo aanwezig was. De nieuwe nummers zijn gelaagder en wat langer dan de piepkorte EP-tracks. ‘Voorheen speelden we eigenlijk alles vol gas, heel hard en heel snel,’ zegt Tara. ‘Dat zit er nog steeds in, maar nu zijn er ook nummers met een loggere, bulldozer-achtige energie. Bij de ene track ren je alles eruit, bij de andere loop je breed en stoer over straat. Zo ontstaat er veel meer dynamiek tussen de liedjes.’

De tweede single die uitkomt van Good Company is ‘I Paint Walls’. Het nummer draait om het contrast tussen het najagen van je artistieke dromen en het gewone leven. Tara illustreert dat met een voorbeeld van een show: ‘Ik voelde me helemaal high van hoe sick het was in de Ronda, zoveel energie en enthousiasme. Maar toen ik weer thuis kwam in mijn gore studentenhuis en ik ging liggen op mijn nog onopgemaakte bed, voelde ik ineens het schrille contrast tussen op een podium staan voor 2000 man en thuiskomen bij een stapel vieze afwas. Het is soms lastig dat je iets hebt wat je heel graag wilt doen, terwijl je daarnaast net als iedereen nog een soort tweede baan hebt. Daar heb ik de afgelopen jaren echt moeite mee gehad, en veel mensen om me heen ook. Maar ik probeer er ook een beetje weer de humor van in te zien. En nee, niemand van ons is schilder.’

Good Company verschijnt op 27 maart 2026.