#PP09: Placebo heeft een helende werking #PP09: Placebo heeft een helende werking

Pinkpop 2009 / Review 2.5: Pendulum, Keane, Placebo

, Pierre Oitmann, Ruud Everaerts, Geert Smeets

#PP09: Placebo heeft een helende werking

Pinkpop 2009 / Review 2.5: Pendulum, Keane, Placebo

Pierre Oitmann, Ruud Everaerts, Geert Smeets ,

Pendulum pakt loeihard uit en Placebo redt de dag. De laatste resencie van de Pinkpop-zondag. Morgen brengt 3VOOR12/Limburg verslag uit van de Pinkster-Pinkpop-Maandag.

Pinkpop 2009 / Review 2.5: Pendulum, Keane, Placebo

Snoeihard. Zo kunnen we de set van Pendulum het beste omschrijven. De bas trilt tot ver buiten de festivaltent. Een mix van eigen nummers en nummers die ze geremixt hebben vliegen in razend tempo om de oren van de dansende menigte. Dit is één van de weinige echte dansmomenten van Pinkpop 2009, maar tot nu toe wel het hoogtepunt voor wat betreft dance. Ons trommelvlies trilt er nu nog van na. Auw. (PO)

Het is erg gemakkelijk en verleidelijk om Keane belachelijk te maken, op Pinkpop valt de band enigszins mee. Want wat men ook moge vinden van deze pathetische band, Keane heeft toch een aantal aardige singles uit de mouw geschud ('Lovers Are Losing', 'Perfect Symmetry', 'Spiralling', 'Better Than This') die melodisch erg goed bedacht zijn, zoals eigenlijk alleen Engelsen dat kunnen. Neemt niet weg dat het lijkt bedacht te zijn om te kunnen scoren. In de hitparade wel te verstaan. En de band scoort ook daadwerkelijk, want de nummers gaan erin als eeeeh, zoete koek. Rock ’n Roll zal Keane nooit worden, maar voor de door piano aangedreven Ikeapop van zanger Tom Chaplin blijkt toch een groot publiek te bestaan. Al met al is Keane dus de ideale soundtrack voor een zonnig middagje shoppen op de meubelboulevard Tweede Pinksterdag. (GS)

Vanwege het uitvallen van Depeche Mode, werd Placebo tot afsluitende act van de tweede dag van Pinkpop gebombardeerd. Een rol die ze, laten we reëel zijn, met verve vervulden. De discussie onder het publiek werd in het begin wat vertroebeld door de vraag of Krezip nu een goede vervanger voor Depeche Mode kon zijn (volgens veel mensen niet). En, een fundamentelere vraag, of het een goed idee is een avond te laten afsluiten door een band die schildert in de tinten zwart en grijs. Placebo is een grootmeester op het gebied van klagelijke muziek en sarcastische teksten, en zit wat dat betreft op dezelfde golflengte als Depeche Mode, maar wil het publiek aan het eind van de avond niet liever feestmuziek?
Placebo maakte ervan wat ervan te maken is. Hun muziek bleek ondanks de cynische ondertoon voldoende dansbaar. En in de aankondigingen wisten ze zelfs wat humor te laten doorklinken, toen ze de bassist aankondigden als de 'Queen of Sweden'. De avond eindigde in een vlammende finale met gierende versterkers. (RE)

nu op 3voor12